SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2019 / Cilt: 23 - Sayı: 3

Some Micromorphological Properties and Trichome Structure of Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Boraginaceae) Species Distributed in Ordu Vicinity

Ordu ve Çevresinde Yayılış Gösteren Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Boraginaceae) Türünün Bazı Mikromorfolojik Özellikleri ve Tüy yapısı

Öznur ERGEN AKÇİN
Tuğba ÖZBUCAK
Şükran ÖZTÜRK
Pages
787–791
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Fruit surface is tuberculate type.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Stem, leaf, calyx, corolla and fruit surfaces and trichome structure of Trachstemon orientalis species were examined micromorphologically.
📊
Key Findings & Data:There are eight types of trichomes, five of which are eglandular and three of them are glandular trichomes.
💡
Conclusion & Impact:Fruit surface is tuberculate type.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Boraginaceae · Trachystemon orientalis · Mikromorfoloji

Abstract

Stem, leaf, calyx, corolla and fruit surfaces and trichome structure of Trachstemon orientalis species were examined micromorphologically. There are eight types of trichomes, five of which are eglandular and three of them are glandular trichomes. Trichomes are one-cellular or multicellular. Species have wavy epidermis cells in upper and lower epidermis. Leaf is amphistomatic. Stomata are denser in lower epidermis. Stomata are usually at the same level as the epidermis cells. Stoma pores are narrow and long. Fruit type is nutlet. Fruit surface is tuberculate type.

Özet

Trachystemon orientalis türünün gövde, yaprak, kaliks, korolla ve meyve yüzeyleri ve tüy yapısı mikromorfolojik olarak incelenmiştir. Türde beş tanesi örtü tüyü, 3 tanesi salgı tüyü olmak üzere sekiz çeşit tüy bulunmaktadır. Tüyler tek hücreli veya çok hücrelidir. Türün yaprak üst ve alt yüzeyi dalgalı epidermis hücrelerine sahiptir. Yaprak amfistomatiktir. Alt yüzeyde stomalar çok daha yoğundur. Stomalar genellikle epidermis hücreleri ile aynı seviyededir. Stoma porları dar ve uzundur. Meyve nutlet tipidir. Meyve yüzeyi tüberkulat tiptedir.

🔖

Cite This Article

AKÇİN, Ö. E., ÖZBUCAK, T., ÖZTÜRK, Ş. (2019). Some Micromorphological Properties and Trichome Structure of Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Boraginaceae) Species Distributed in Ordu Vicinity. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 3, 787–791. https://ajindex.com/articles/310030

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Edmondson, J. R. 1978. Trachystemon D.Don. ss 386-387. Davis, P. H., ed. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Vol 6. Edinburgh University Press, England, 825s
  2. Kibar, B., Kibar, H. 2017. Determination of the Nutritional and Seed Properties of Some Wild Edible Plants Consumed as Vegetable in the Middle Black Sea Region of Turkey. South African Journal of Botany, 108, 117-125
  3. Baytop, T. 1999.Türkiye’de Bitkiler ile Tedavi Geçmişte ve Bugün. Nobel Tıp Kitapevleri, İstanbul, 480s
  4. Yıldırımlı, Ş. 1994. Karadeniz Bölgesinin Bir Tıbbi ve Besin Bitkisi Trachystemon orientalis. OT Sistematik Botanik Dergisi, 1(2), 7-12
  5. Baytop, T. 1994. Türkçe Bitki Adları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yayınları:578, Ankara, 508 s
  6. Karagöz, A., Cevahir, G., Özcan, T., Sadıkoğlu, N., Yentür, S., Kuru, A. 2004. Bazı Yüksek Bitkilerden Hazırlanan Sulu Ekstrelerin Antiviral Aktivite Potansiyellerinin Değerlendirilmesi
  7. Bitkisel İlaç Hammaddeleri Toplantısı, Bildiriler. 29-31 Mayıs, Eskişehir
  8. Yılar, M., Onaran, M., Yanar, Y., Belgüzar, S., Kadıoğlu, İ. 2014. Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Kaldırık)’ın Herbisidal Ve Antifungal Potansiyeli. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 4(4), 19-27
  9. Akçin, Ö.E., Kandemir, N., Akçin, Y. 2004. A Morphological and Anatomical Study on Medicinal and Edible Plant Trachystemon orientalis (L) G. Don (Boraginaceae) in Black Sea Region. Turkish Journal of Botany, 28, 435-442
  10. Özbakır Özer M., Kibar, B. 2018. Orta Karadeniz Bölgesi’nden Toplanan Kaldırayak (Trachystemon orientalis (L.) G. Don.) Genotiplerinin Morfolojik Karakterizasyonu. Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi, 4(2), 178-186
  11. Özkurt, M., Yılar, M., Önen, H. 2007. Trachystemon orientalis (L.) G. Don. (Kaldırık)'nin Allelopatik Potansiyelinin Belirlenmesi. Türkiye II. Bitki Koruma Kongresi 27-29 Ağustos, Isparta
  12. Özen, T. 2010. Antioxsidant Activity Of Wild Edible Plants in the Black Sea Region of Turkey. Grasas Y. Aceites. 61(1), 86-94
  13. Ayvaz, M. 2015. Antioxidant Activity of Trachystemon orientalis (L.) G. Don (Borage) Grown and Eaten as Food in Ordu, Turkey. Herba Polonica, 61(4), 40-51
  14. Sadikoğlu, N., Cevahir, G. 2004. Anthocyanin Content and Localization in Different Parts of Trachystemon orientalis (l.) G. Don, Biotechnology & Biotechnological Equipment, 18, 119-123
  15. Brisson, J. D., Peterson, R. L. 1976. A Critical Review of the Use of Scanning Electron Microscopy in the Study of the See