Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Dinar (Afyonkarahisar) Havzasındaki Su Kaynaklarının Hidrojeokimyasal Özelliklerinin Değerlendirilmesi

Pages
1078–1086
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu artışın jeojenik olarak su-kayaç etkileşimine bağlı olduğu düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dinar havzası Büyük Menderes havzasının bir alt havzasıdır.
📊
Key Findings & Data:Kaynak sularının sıcaklıkları 15.50-19.90°C, pH değerleri 7.54- 8.76, toplam çözünmüş katı madde miktarı 110-402 mg/L, çözünmüş oksijen miktarı 0.06-0.10 mg/L, redoks potansiyeli 242.5-340.0 mV, elektriksel iletkenlikleri (EC) 300-700 µS/cm ve sertliği ise 15.76-31.29 Fro arasındadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu artışın jeojenik olarak su-kayaç etkileşimine bağlı olduğu düşünülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Dinar havzası · Su kaynakları · Hidrojeokimya

Özet

Dinar havzası Büyük Menderes havzasının bir alt havzasıdır. Bu çalışmada, Dinar havzasındaki su kaynaklarının hidrojeokimyasal özellikleri detaylı olarak incelenmiştir. Bu amaçla çalışma alanındaki içme suyu kaynaklarından su örnekleri alınmıştır. Kaynak sularının sıcaklıkları 15.50-19.90°C, pH değerleri 7.54- 8.76, toplam çözünmüş katı madde miktarı 110-402 mg/L, çözünmüş oksijen miktarı 0.06-0.10 mg/L, redoks potansiyeli 242.5-340.0 mV, elektriksel iletkenlikleri (EC) 300-700 µS/cm ve sertliği ise 15.76-31.29 Fro arasındadır. Suların iyon derişimi ise Ca+2>Mg+2>Na+>K+ ve HCO3->SO4-2>Cl->CO3-2 şeklindedir. Kaynak suları genel olarak CaMgHCO3’lı su tipinde, Pınarlı su kaynağı ise CaHCO3’lı su tipindedir. Ayrıca kaynak suları Gibbs diyagramına göre su-kayaç etkileşimli bölgededir. Sularda azot türevleri ve iz elementler açısından arsenik (As) konsantrasyonu artışı dışında negatif etki gözlenmemiştir. Kaynak sularında As içeriği sınır değeri aşmaktadır. Bu artışın jeojenik olarak su-kayaç etkileşimine bağlı olduğu düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

AKSEVER, F., LALE, M. Y., MACİT, F. (2018). Dinar (Afyonkarahisar) Havzasındaki Su Kaynaklarının Hidrojeokimyasal Özelliklerinin Değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 1078–1086. https://ajindex.com/articles/309997

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Piper, A.M. 1944. A graphical procedure in the geochemical interpretation of water analysis. Am Geophys Union Trans, 25, 914–928
  2. Chadha, D.K. 1999. A Proposed New Diagram For Geochemical Classification of Natural Waters and Interpretation of Chemical Data. Hydrogeology Journal, 7, 431–439
  3. Gibbs, R.J. 1970. Mechanism controlling world water chemistry. The Sciences, 170, 795–840
  4. Richards, L.A. 1954. Diagnosis and improvement of saline alkali soils. Agriculture handbook, Vol.78, No.2, 154p LWW
  5. Wilcox, L.V. 1955. Classification and use of irrigation water. USDA Circular, Washington DC, 969p
  6. Şenel, M. 1997a. 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Denizli-K9 paftası. Maden Tetkik ve Arama Müdürlüğü Jeoloji Etüt Dairesi yayını, 17, Ankara
  7. Şenel, M. 1997b. 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Isparta J-11 paftası. Maden Tetkik ve Arama Müdürlüğü Jeoloji Etüt Dairesi yayını, 14, Ankara
  8. Öztürk, E.M., Öztürk, Z. 1989. Balçıkhisar, Karadilli Afyon Dereköy Isparta Dolayının Jeolojisi. MTA Rapor, 8946 (yayınlanmamış), Ankara
  9. Şenel, M. 1997c. 1:100.000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Isparta J-10 paftası. Maden Tetkik ve Arama Müdürlüğü Jeoloji Etüt Dairesi yayını, 13, Ankara
  10. Balcı, V. 2011. 1:100 000 ölçekli Türkiye Jeoloji Haritaları Afyon L-24 paftası. Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü Jeoloji Etüt Dairesi yayını, 162, Ankara
  11. FugroSİAL, 2014. Yukarı Büyük Menderes havzası (Küfi) yeraltısuyu planlama (hidrojeolojik etüt) raporu, 396s
  12. Polat, S., Güney, Y., Deniz, M. 2011. Karakuyu Gölü sulak alanı ve başlıca problemleri. Uluslararası Katılımlı Coğrafya Kongresi, 07-10 Eylül 2011, İstanbul, (70. Yıl anısına), 450-467
  13. AİÇDR, 2011. Afyonkarahisar İli Çevre Durum Raporu. Afyonkarahisar Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü, Afyonkarahisar, 508s
  14. Bulut, İ., Karapınar, B.Ç., Özoğul, B. 2016. Karakuyu Gölü (Afyonkarahisar-Dinar) ve Yüzen Adaları. TÜCAUM Uluslararası Coğrafya Sempozyumu, International Geography Symposium, 13-14 Ekim 2016, Ankara, 366-378
  15. WHO, 2011. Guidelines for drinking‐water quality. 4th edition, World Health Organization
  16. TSE-266, 2005. İnsani tüketim amaçlı sular. Türk İçme Suyu Standartları TSE 266 sayılı standart-Türk Standartları Enstitüsü –Ankara
  17. Baba, A., Sözbilir, H. 2012. Source of arsenic based on geological and hydrogeochemical properties of geothermal systems in Western Turkey. Chemical Geology, 334, 364-377
  18. Chatterjee, A., Muk