AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur study is a basic study in terms of Crataegus taxa showing natural distribution in our region and their potential for medical use.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Crataegus genus contains antioxidant, antimicrobial and cardiovascular species. In this study, it was aimed to investigate of phenolic/ Flavonoids, antioxidant and antimicrobial activity determinations and phenolic component (vitexin, rutin, hyperoside, quercetin, kaempferol, cumeronin cloride) contents of Crataegus taxa in Antalya, Isparta and Burdur. The highest values for total phenolic content, total flavonoids and antioxidant activity were 88.82 mg g-1, 45.40 mg g-1 and 85 % in C. x sinaica spring leaves at dry material, respectively. Phenolic content of flowers; C. monogyna and C. orientalis, leaves and fruits C. monogyna and C. x sinaica came to the fore. While the amount of hyperoside was higher in all samples, the amount of quercetin was higher in the flowers and the rutin amount was higher in the leaves. Analysis showed higher value in leaves spring results were higher than autumn. Antioxidant and antimicrobial activity analysis results were also parallel to phenolic content. Our study is a basic study in terms of Crataegus taxa showing natural distribution in our region and their potential for medical use.
Özet
Crataegus cinsine ait taksonlar antioksidan, antimikrobiyal ve kardiyovasküler etkileriyle tıbbi önem taşımaktadır. Bu çalışma ile Antalya, Isparta ve Burdur illerinde yayılış gösteren Crataegus taksonlarının bazı tıbbi özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmış ve fenolik/ flavonoit madde miktarları, antioksidan ve antimikrobiyal aktivite etkileri, fenolik bileşen (viteksin, hiperosit, rutin, kuersetin, kamferol, kumuronin klorit) içerikleri belirlenmiştir. Toplam fenolik madde, toplam flavonoit miktarı ve antioksidan aktivite için en yüksek değerler, C. x sinaica bahar dönemi yapraklarında kuru ağırlıkta sırasıyla 88.82 mg g-1, 45.40 mg g-1 ve %85 olmuştur. Fenolik içerik bakımından çiçeklerde; C. monogyna (Yemişen) ve C. orientalis (Alıç), yaprak ve meyvelerde ise C. monogyna (Yemişen) ve C. x sinaica (Çöl Alıcı) öne çıkmış, hiperosit tüm örneklerde baskın bileşen olurken, kuersetin miktarı çiçeklerde, rutin miktarı yapraklarda daha yüksek bulunmuştur. Antioksidan ve antimikrobiyal aktivite analizleri de genel olarak fenolik içeriğe paralel olmuştur. Sonuçlar tıbbi etki bakımından yaprakların çiçek döneminde toplanmasının daha uygun olduğunu göstermiştir. Çalışma bölgede doğal yayılış gösteren Crataegus taksonları ve tıbbi kullanım potansiyelleri açısından temel bir araştırma niteliğinde olmuştur.