SavedAdd your journal

Journals / Rekabet Dergisi / 2014 / Cilt: 15 - Sayı: 4

COMPETITION DEGREE OF TURKEY INTERCITY SCHEDULED PASSENGER BUS TRANSPORT SECTOR

TÜRKİYE OTOBÜS İLE ŞEHİRLER ARASI TARİFELİ YOLCU TAŞIMACILIĞI SEKTÖRÜNÜN REKABET DÜZEYİ

ALİ OSMAN SOLAK
Pages
40–77
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Competition Board has also drawn attention to this matter in its decisions concerning the sector

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, competition degree of intercity scheduled passenger bus transport sector, which has a significant share of intercity passenger transportation, is discussed.
📊
Key Findings & Data:There are 340 firms operating in the whole sector.
💡
Conclusion & Impact:Competition Board has also drawn attention to this matter in its decisions concerning the sector
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Karayolu ile Yolcu Taşımacılığı · Oligopol Piyasalar · Potansiyel Rekabet

Abstract

In this study, competition degree of intercity scheduled passenger bus transport sector, which has a significant share of intercity passenger transportation, is discussed. There are 340 firms operating in the whole sector. That’s why there is no sufficient concentration to determine market behavior, and in general, the industry has a competitive structure. Transport lines/geographic markets have an oligopolistic structure. However, the firms operating in the oligopolistic structure cannot act as monopolistic firms. This situation is due to the potential and intermodal competitive pressures in the market. Competition Board has also drawn attention to this matter in its decisions concerning the sector

Özet

Bu çalışmada, şehirler arası yolcu taşımacılığından önemli pay alan, otobüs ile şehirler arası tarifeli yolcu taşımacılığı sektörünün rekabet düzeyi ele alınmıştır. Sektörün genelinde 340 firmanın taşımacılık yapmasından dolayı, piyasa davranışlarını belirleyecek ölçüde bir yoğunlaşma bulunmamakta ve sektör genel olarak rekabetçi bir yapı arz etmektedir. Coğrafi pazarlar diyebileceğimiz taşıma hatları ise oligopolistik yapı özelliği göstermektedir. Ancak, bu oligopolistik yapı içinde faaliyet gösteren teşebbüsler tekelci davranışta bulunamamaktadır. Bu durum, pazardaki potansiyel ve intermodal rekabet baskısından kaynaklanmaktadır. Nitekim rekabet otoritesi olan Rekabet Kurulu da sektöre ilişkin kararlarında bu hususa dikkat çekmiştir

🔖

Cite This Article

SOLAK, A. O. (2014). COMPETITION DEGREE OF TURKEY INTERCITY SCHEDULED PASSENGER BUS TRANSPORT SECTOR. Rekabet Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 4, 40–77. https://ajindex.com/articles/302714

References (15)

  1. ATİYAS, İ. (2000), “Rekabet Politikasının İktisadi Temelleri Üzerine Düşünceler” Rekabet Dergisi, No: 1(1), s.24-45.
  2. AYDIN, T. (2011), “Kara Ulaştırması ve Karayolları”, Rekabet Kurumu (der.) Ulaştırma Sektöründe Serbestleştirme, Rekabet ve Rekabet Hukuku Sempozyumu Kitabı içinde, s.47-69.
  3. BAUMOL, W.J. (1982), “Contestable Markets: An Uprising in the Theory of Industry Structure”, The American Economic Review, No: 72(1), s.1-15.
  4. BAUMOL, W.J. ve R.D. WILLIG (1981), “Fixed Costs, Sunk Costs, Entry Barriers and Sustainability of Monopoly”, The Qarterly Journal of Economics No: 96(3), s.405-431.
  5. DAVUT, L. (1996), “Yarışılabilir Piyasalar”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi No: 51(1), s.123-133. Devlet Planlama Teşkilatı (DPT) (2006), 9. Kalkınma Planı - Karayolu Ulaşımı Özel İhtisas Komisyonu Raporu, DPT, Ankara.
  6. ERDOĞAN, M. (2011), “Kara Ulaştırması ve Karayolları”, Rekabet Kurumu (der.), Ulaştırma Sektöründe Serbestleştirme, Rekabet ve Rekabet Hukuku Sempozyumu Kitabı içinde, s.71-74.
  7. FRAVEL, F.D., H. TAUCHEN ve G. GILBERT (1982), “Regulatory Policy and Economies of Scale in the U.S. Intercity Bus Industry”, Transportation, No: 11(2), s.173-187.
  8. FREY, B.S. ve F. SCHNEIDER (2000), “Informal and Underground Economy” O. Ashenfelter (der.), International Encyclopedia of Social and Behavioral Science içinde, Bd. 12 Economics, Elsevier Science Publishing Company Amsterdam, s.7441-7446.
  9. GÜNDÜZ, R. (2011), “Karayolu Taşımacılığı ve Rekabet: Yanılsama ve Gerçekler”, Rekabet Kurumu (der.), Ulaştırma Sektöründe Serbestleştirme Rekabet ve Rekabet Hukuku Sempozyumu Kitabı içinde, s.75-90. İTÜ Ulaştırma ve Ulaşım Araçları Uygulama Araştırma Merkezi (2005) Ulaştırma Ana Planı Stratejisi Sonuç Raporu, İstanbul Teknik Üniversitesi tarafından Ulaştırma Bakanlığı için hazırlanmış rapor, İTÜ Ulaştırma ve Ulaşım Araçları Uygulama Araştırma Merkezi, İstanbul.
  10. OECD (2001),
  11. Competition Issues in Road Transport, OECD, Paris. PALMADE, V. ve A. ANAYIOTOS (2005), “Rising Informality”, Public Policy for the Private Sector, Note No: 298, The World Bank. SVORNY, S. (2000), “Licensing, Market Entry Regulation”, B. Bouckaert ve G. De Geest (der.), Encyclopedia of Law and Economics Volume III içinde, Edward Elgar, Cheltenham, s.296-328. Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları (TCDD) (2014), 2009-2013
  12. İstatistik Yıllığı, TCDD, Ankara.
  13. Ulaştırma Bakanlığı (2009), Ulaştırma Bakanlığı Stratejik Planı 2009-2013
  14. Ulaştırma Bakanlığı, Ankara.
  15. Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı (2013), 11. U