Journals / Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 1

The Analysis and Tahqiq (Edition Critic) of Sachaqlizade Mehmed Maraşi’s Work Named Risaletü’r-raqs

SAÇAKLIZÂDE MEHMED MARAŞÎ’NİN RİSÂLETÜ’R-RAKS ADLI ESERİNİN TAHLİL VE TAHKİKİ

Pages
899–952
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it was understood that Sachaqlizade's Risaletü’rraks has a work that can be shown as an example to the relationship between sufism and fiqh.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this paper aim is the analysis and tahqiq (realization/edition critic) of Sachaqlizade Mehmed Maraşi’s work named Risaletü’r-raqs.
📊
Key Findings & Data:Sachaqlizade wrote out his book Risaletü’r-raqs as a response to Birgivi’s criticisms against to raqs (dance) in his book named et-Tarikatü’l-Muhammediyye ve’s-siretü’l-Ahmediyye.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it was understood that Sachaqlizade's Risaletü’rraks has a work that can be shown as an example to the relationship between sufism and fiqh.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this paper aim is the analysis and tahqiq (realization/edition critic) of Sachaqlizade Mehmed Maraşi’s work named Risaletü’r-raqs. Sachaqlizade wrote out his book Risaletü’r-raqs as a response to Birgivi’s criticisms against to raqs (dance) in his book named et-Tarikatü’l-Muhammediyye ve’s-siretü’l-Ahmediyye. In this paper, primarily was mentioned some sufi topics through the cases of sema (spiritual audition), devran (whirling dance) and dhikr; and also was given some information about the situation of sufism in terms of fiqh; and introduced the history with the summarization of the Ottoman scholars and sufis debates in this topic. After that, was spoked of the life of Sachaqlizade and his books about sufism has been touched and analyzed one of these books -Risaletü’r-raqs. In the study, firstly, was identifyed the manuscript copies of risale and information was given about the copies and the tahqiq and the tahqiq method, and then the content was begun to be examined. The within of the book has been analyzed in terms of its subject, its context, the sources applied for, the method used and the originality. As a result, it was understood that Sachaqlizade's Risaletü’rraks has a work that can be shown as an example to the relationship between sufism and fiqh.

Özet

Bu makalede Saçaklızâde Mehmed Maraşî’nin Risâletü’r-raks adlı eserinin tahlil ve tahkiki yapılmıştır. Saçaklızâde Risâletü’r-raks isimli eserini, Birgivî’nin et-Tarîkatü’lMuhammediyye ve’s-sîretü’l-Ahmediyye adlı eserinde raksa yönelttiği tenkitlere cevap olarak kaleme almıştır. Makalede önce zikir, semâ ve devran gibi raksla alakalı tasavvufî mevzulara değinilmiş, sonra fıkıh açısından tasavvufun yeri ve konumuna dair kısa bir bilgi verilmiş, Osmanlı âlim ve sûfîlerinin konu hakkındaki tartışmaları özetlenerek tarihî geçmiş ortaya konulmuştur. Arkasından Saçaklızâde Mehmed Mâraşî’nin hayatından kısaca bahsedilmiş, onun tasavvufla ilgisi bulunan eserlerine değinilmiş ve bunlardan biri olan Risâletü’r-raks’ı incelenmiştir. İncelemede evvela eserin el yazma nüshaları belirlenerek tahkikte esas alınan nüshalar ve tahkik yöntemi hakkında bilgi verilmiş, daha sonra da içeriğe geçilmiştir. Eserin içeriği ele aldığı konu, sahip olduğu muhteva, başvurduğu kaynaklar, kullandığı yöntem ve özgünlük bakımından tahlil edilmiştir. Neticede Saçaklızâde’nin Risâletü’r-raks adlı eserinin tasavvuf-fıkıh ilişkisi açısından kayda değer bir eser olduğu anlaşılmış ve tahkikli metin neşri gerçekleştirilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜVEN, M. (2020). The Analysis and Tahqiq (Edition Critic) of Sachaqlizade Mehmed Maraşi’s Work Named Risaletü’r-raqs. Pamukkale Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 899–952. https://ajindex.com/articles/300005

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Aclûnî, İsmâil b. Muhammed. Keşfü’l-hafâ. 2 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’-t-türârâsi’l-Arabî, 1352/1933. Ahmed b. Hanbel. Müsned. Beyrût: el-Mektebü’l-İslâmî, 1405/1985.
  2. Aldemir, Davut. İmam Birgivî’nin Tasavvufî Görüşleri. Yalova: Yalova Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisan Tezi, 2015. Ali b. el-Hüseyin. Dürrü’s-sâlikîn. İstanbul: İ.B.B. Atatürk Kitaplığı. no: O.E. 1779, 1b4a. Arpaguş, Sâfi. “Hüccetü’s-Semâ‘: XVII. Yüzyıl Osmanlı Toplumunda Mûsikî, Semâ’ ve Devran Hakkındaki Dinî Tartışmalar ve İsmâil Ankaravî’nin Semâ’ Müdâfaası”. Marife: Bilimsel Birikim 6/3 (2007): 369-399. Babanzade Bağdatlı İsmail Paşa. Hediyyetü’l-ârifîn esmâü’l-müellifîn ve âsaru’lmusannifîn. İstinsah ve Tsh. İbnulemin Mahmud Kemal İnal - Avni Aktuc. 2 Cilt. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 1951-1955.
  4. Bardakçı, M. Necmeddin. “Birgivî Mehmed Efendi ile IX-X Yüzyıllarda Yaşayan Sûfîlerin Tasavvuf Tenkitlerinin Mukayesesi”. Balıkesirli Bir İslam Âlimi İmam Birgivî. ed. Mehmet Babayiğit vd. 1/272-300. Balıkesir: Balıkesir Büyük Şehir Belediyesi Kültür Yayınları, 2019.
  5. Bilgen, Yasemin. Tasavvuf’ta Zikir Kavramı ve İmam Birgivî’nin “er-Risâle fi’z-Zikri’lCehrî” İsimli Eserinin Tahlili. Iğdır: Iğdır Üniversitesi,
  6. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 2019.
  7. Bilmen, Ömer Nasuhi. Hukukı İslâmiyye ve Istılahatı Fıkhiyye Kamusu. 8 Cilt. İstanbul: Bilmen Basım ve Yayınevi, 1985. Birgivî, Mehmed b. Pir Ali. et-Tarîkatü’l-Muhammediyye ve’s-sîretü’l-Ahmediyye. thk. Rahmetullah Hafız Muhammed Nazım ed-Nedvî. Dımaşk: Dâru’l-kalem, 1432/2011.
  8. Bozkurt, Nebi. “Eğlence”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 10/483-488. İstanbul: TDV Yayınları, 1994.
  9. Bozkurt, Nebi. “Oyun”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 34/15-16. İstanbul: TDV Yayınları, 2007. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail. el-Câmiu’s-sahîh. 9 Cilt. Beyrut: Dâru tavki’n-necât, 1422/2001.
  10. Bulut, Halil İbrahim. “Osmanlı Müelliflerinden Maraşlı Saçaklızâde ve Ebeveyn-i Resul Konusundaki Görüşleri”. I. Kahramanmaraş Sempozyumu (6-8 Mayıs 2004, Kahramanmaraş). 1/69-79. İstanbul: Kahramanmaraş Belediyesi, 2005. Bursalı Mehmed Tâhir. Osmanlı Muellifleri. İstanbul: Matbaa-i Âmire, 1333. Bursevî, İ. Hakkı. Rûhu’l-Beyân: Kur’ân Meâli ve Tefsiri. trc. Ali Namlı - Ömer Çelik. 23 Cilt. İstanbul: Erkam Yayınları, 2005-2017.
  11. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. Ankara: Rehber Yayınları, 1997. Cevherî, İsmâil b. Hammâd. Tâcü’l-lüga ve sıhâhu’l-Arabiyye. Kahire: Dâru’l-hadîs, 1430/2009.
  12. Ceyhan, Semih