AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt can also be concluded that streptogramins, oxazolidinones and ketolides may be used as good alternatives especially in case of infections due to macrolide resistant pneumococci.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Over the last two decades, antimicrobial resistance in Streptococcus pneumoniae has been detected at an increasing rate. There have been several reports of increasing rate of macrolide resistance among the penicillin resistant S.pneumoniae strains. The rapid evolution of such resistance necessitated new antimicrobials, such as streptogramins, oxazolidinones and ketolides, againstbetalactam and macrolide resistant pneumococci. This study was undertaken to determine the prevalence of macrolide resistance in pneumococci isolated in a Turkish University hospital and also to determine the activity of these newly developed agents against pneumococci. For that purpose a total of 264 pneumocoeci, isolated from clinical specimens, were tested for susceptibility against penicillin, erythromycin, clarithromycin, clindamycin, quinupristin/dalfopristin, linezolid and telithromycin by agar dilution method. Penicillin resistance and intermediate penicillin resistance was found in 7.6% and 40% of isolates respectively, while resistance rates of the tested isolates against erythromycin, clarithromycin and clindamycin were as 15.9%, 13.6% and 13.6%, respectively. Resistance to macrolides and clindamycin was higher among the penicillin-resistant isolates. No resistance was detected against quinupristin/dalfopristin, linezolid and telithromycin, except for four strains which had minimal inhibitory concentration (MIC) values of intermediately susceptible category to quinupristin/dalfopristin. These data indicate the presence of an important percentage of macrolide resistant pneumococci in our hospital. It can also be concluded that streptogramins, oxazolidinones and ketolides may be used as good alternatives especially in case of infections due to macrolide resistant pneumococci.
Özet
Antibiyotik dirençli pnömokok suşlarına bağlı olarak gelişen enfeksiyonlar son 20 yıldır tüm dünyada önemli bir problem haline gelmiştir. Penisilin direncinin yanısıra makrolid direnci de belli bölgelerde artış göstermektedir. Bu dirençli suşlara karşı tedavide kullanılmak üzere geliştirilen yeni ajanlar arasında streptograminler, okzazolidinonlar ve ketolidler bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, hastanemizde izole edilen pnömokok suşlarının penisilin ve makrolid direnç durumlarını belirlemek ve bu yeni tedavi alternatiflerinin in-vitro etkinliğini belirlemektir. Bu amaçla klinik örneklerden izole edilen toplam 264 pnömokok. susunun penisilin, eritromisin, klaritromisin, klindamisin, quinupristin/dalfopristin, linezolid ve telitromisin duyarlılıkları ağar dilüsyon yöntemiyle incelenmiştir. Çalışılan suşların %7.6'sı penisiline dirençli, %40'ı penisiline orta dirençli, %15.9'u eritromisine, %13.6'sı klaritromisine ve %13.6'sı klindamisine dirençli bulunmuştur. Makrolid direnci penisilin dirençli suşlarda daha yüksek oranda saptanmıştır. Quinupristin/dalfopristin, linezolid ve telitromisin direnci hiç saptanmazken, 4 susta quinupristin/dalfopristin minimum inhibitor konsantrasyon (MİK) değerleri orta duyarlı sınırları içinde saptanmıştır. Elde edilen bu sonuçlar, ülkemizde makrolid dirençli pnömokok suşlarının varlığına dikkat çekmekte ve yeni geliştirilen quinupristin/dalfopristin, linezolid ve telitromisinin uygun kullanıldıkları takdirde tedavide etkili seçenekler olabileceklerini göstermektedir.