AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, in order to clarify the resistance mechanisms of different genotypes of C.albicans isolates, more sophisticated and large-scale studies should be performed.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Due to the increase in the number of immunosuppressive patients, an increase in the frequency of Candida albicans infections is recorded during the recent years. C.albicans strains can be grouped into three genotypes (genotypes A, B and C) by 25S intron analysis according to the presence of a transposable group-1 intron. Genotype A isolates were found to be associated with increased resistance to flucytosine. The aim of this study was to determine the genotypic distribution of C.albicans isolates and investigate the relationship between the genotypes and antifungal susceptibility patterns. Seventy clinical C.albicans isolates were included in the study. The strains were identified by API ID 32C (bioMerieux, France), and antifungal susceptibilities were determined by ATB Fungus 2 (bioMerieux, France) system. Following DNA extraction frorrUhe isolates, polymerase chain reaction (PCR) was performed as indicated in the literature. The genotypes were determined according to the size of the amplified PCR product. For the statistical analysis of the relationship between the genotypes and antifungal susceptibility patterns, Pearson's khi square and Fisher's exact tests were performed. Among the 70 strains investigated, 35 (50%) were found as genotype A, nine (12.9%) were genotype B and 26 (37.1%) were genotype C. Nystatin, miconazole and ketoconazole susceptibilities were significantly different among the genotypes, genotype B being more resistant to these agents (p values were 0.032, 0.035 and 0.035, respectively). When the susceptibility of the strains were compared according to the presence of the transposable intron, no significant difference was observed. There was also no statistically significant difference between the genotype distribution of the isolates and flucytosine, amphotericin B and econazole susceptibilities (p values were 0.357, 0.602 and 0.051, respectively). As a result, in order to clarify the resistance mechanisms of different genotypes of C.albicans isolates, more sophisticated and large-scale studies should be performed.
Özet
Son yıllarda özellikle çeşitli nedenlerle bağışıklık sistemi baskılanmış hastaların sayısındaki hızlı artış nedeniyle Candida albicans'm neden olduğu enfeksiyonların sıklığında artış olmuştur. 25S intron genotiplendirmesi ile C.albicans suşları, aktarılabilir grup-1 intron varlığına göre, A, B ve C olmak üzere üç genotipe ayrılmaktadır. Genotip A izolatlarının artmış flusitozin direnci ile ilişkili olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, klinik izolatlardan elde edilen C.albicans suşlarının 25S genotip dağılımlarının belirlenmesi ve genotipler ile antifungal duyarlılıkları arasında ilişki olup olmadığının araştırılmasıdır. Çalışmaya çeşitli klinik örneklerden izole edilen 70 adet C.albicans susu alınmıştır. Suşların tanımlanması ve antifungal duyarlılık testleri sırasıyla API ID 32C ve ATB Fungus 2 (bioMerieux, Fransa) sistemleri kullanılarak yapılmıştır. Suşlardan DNA ekstraksiyonunu takiben genotipleme için literatürde belirtildiği şekilde polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) gerçekleştirilmiştir. Elde edilen PCR ürününün büyüklüğüne göre genotipler belirlenmiştir. Genotipler ile antifungal duyarlılık paternleri arasındaki ilişkinin araştırılmasında Pearson Khi kare testi ve Fisher's Exact test kullanılmıştır. Değerlendirilen 70 susun 35'i (%50) genotip A, dokuzu (%12.9) genotip B ve 26'sı (%37.1) genotip C olarak bulunmuştur. Nistatin, mikonazol ve ketokonazol duyarlılıklarının genotipler arasında istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdiği tespit edilmiştir (p değerleri sırasıyla; 0.032, 0.035 ve 0.035). Bu farklardan genotip B suşları içerisinde orta derecede duyarlı (ve dirençli) izolat sayısının daha fazla olması sorumlu görülmektedir. Ancak, 25S intron varlığına göre antifungal duyarlılıklar değerlendirildiğinde, intron varlığı ile antifungal duyarlılıklar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilememiş ve genotiplerle flusitozin, amfoterisin B ve ekonazol duyarlılıkları arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p değerleri sırasıyla; 0.357, 0.602 ve 0.051). Sonuç olarak, C.albicans genotipleri ile direnç gelişme mekanizmaları arasındaki olası ilişkinin altında yatan mekanizmaların aydınlatılabilmesi için daha geniş kapsamlı çalışmalara gereksinim vardır.