AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall isolationrate of Shigella spp. was found as 11.5 percent.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, antimicrobial resistance patterns and serotype distributions of Shigella spp. isolated from pediatric and adult patients with diarrhea,inhabiting in Tehran, were investigated. Stool specimens of 1350 patients with diarrhea who were admitted to the seven different hospitals in Tehran from November 2003 till March 2005 were taken into the study. Antibacterial susceptibility patterns of Shigella spp. isolates were determined by standard disk diffusion method. Overall isolationrate of Shigella spp. was found as 11.5 percent. S.sonnei was the most frequent species (55.1%) followed by S.flexneri (30.8%), S.boydii (9.6%) and S.dysenteria (4.5%). Resistance rates to ampicillin (81.4%), trimethoprim-sulphamethoxazole (93.6%),chloramphenicol (28.2%) and tetracycline (98.7%) were high, whereas low resistance rates to cefixime (5.1%) and nalidixic acid (2.6%) were detected. All isolates were found susceptible to ceftriaxone and ciprofloxacine. These data may help physicians for choosing appropriate empirical chemotherapy although subsequent antibacterial susceptibility testing is always recommended.
Özet
Bu çalışmada Tahran'da diyareli çocuk ve erişkinlerden izole edilen Shigella türlerinin serotip dağılımları ve antimikrobiyal direnç durumlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Kasım 2003-Mart 2005 tarihleri arasında Tahran'daki yedi farklı hastaneye diyare şikayeti ile başvuran 1350 hastanın dışkı örneğinde Shigella türlerinin varlığı araştırılmış, izolatların antimikrobiyal duyarlılık testleri standart disk difüzyon yöntemi ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Shigella türlerinin izolasyon oranı %11.5 olarak saptanmıştır. S.sonnei, %55.1 oranı ile en sık saptanan tür olurken, bunu sırasıyla S.flexneri (%30.8), S.boydi (%9.6) ve S.dysenteria (%4.5) izlemiştir. Direnç oranları, ampisilin (%81.4), trimetoprim-sülfametoksazol (%93.6), tetrasiklin (%98.7) ve kloramfenikol (%28.2) için yüksek bulunurken, sefiksim ve nalidiksik aside karşı direncin oldukça düşük olduğu (sırasıyla %5.1 ve %2.6) görülmüştür. Bütün izolatların seftriakson ve siprofloksasine karşı duyarlı olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, antimikrobiyal duyarlılık testlerinin yapılması her zaman önerilmekle birlikte, ampirik tedaviye yol gösterici olması açısından her bölgenin kendi clirenç oranlarını belirlemesinin yararlı olacağı kanısına varılmıştır.