AI Summary & Key Takeaways
AI InsightClonal distribution of resistant strains in the hospital environment emphasizes the significance of infection control measures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Acinetobacter spp. are opportunistic bacterial pathogens primarily associated with hospital-acquired infections and the spread of multidrug resistant Acinetobacter strains is a growing problem in terms of infection control. The aim of this study was to determine the clonal relationship between strains of nosocomial Acinetobacter baumannii by using rep-PCR method. A total of 75 Acinetobacter strains isolated from various clinical samples of the hospitalized patients between October 2011-May 2012 were included in the study. Antibiotic susceptibilities of Acinetobacter isolates were investigated by Kirby-Bauer disk diffusion method according to CLSI guidelines. According to disk diffusion test, the resistance rates for piperacillin, piperacillin-tazobactam, cefepime, ceftazidime, imipenem, meropenem, gentamicin, amikacin, tetracycline, levofloxacin, ciprofloxacin and trimetoprim-sulfamethoxazole were 96%, 96%, 97.3%, 89.3%, 96%, 94.6%, 66.7%, 85.3%, 68%, 82.7%, 97.3% and 89.3% respectively. In this study, 73 (97%) strains were found resistant to three or more than three antibiotics (multidrug resistant). Rep- PCR analysis have shown the presence of eight clones, including two major clones [A (7subtypes), B (3 subtypes)] and six unique clones (C-H). Clone A was found to be the dominant type. Fifty-four (72%) of the 75 Acinetobacter strains belonged to clone A, 13 (17.3%) to clone B, two strains to clone C, D, and one of each to the other clones (E, F, G, H). Clone A was isolated from 71% (20/28), 70% (7/10) and 100% (6/6) of the samples sent from reanimation intensive care unit, surgery ward and internal diseases intensive care units, respectively. The time interval between the first and last strain was eight months. The results of this study indicated an increase in the resistance rates of Acinetobacter strains in our hos- pital and this increase was attributed to the clonal dissemination of the strains. Strains of the clone A were found to be dominant at the intensive care and other clinics of our hospital. It is contemplated that Acinetobacter strains were scattered as a result of cross transmission and patient transfer among clinics. The rep-PCR method which was used in this study was evaluated as a rapid, easily applicable and successful procedure for epidemiological studies. Clonal distribution of resistant strains in the hospital environment emphasizes the significance of infection control measures.
Özet
Acinetobacter türleri hastane kaynaklı enfeksiyonlara neden olan fırsatçı patojenlerdir ve çoklu ilaç direncine sahip Acinetobacter türlerinin hastane ortamında yayılması enfeksiyon kontrolü açısından önemli bir problemdir. Bu çalışmada, hastane kaynaklı A.baumannii izolatlarının klonal yakınlıklarının, rep-PCR yöntemiyle belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, Ekim 2011-Mayıs 2012 tarihleri arasında, hastanede yatan hastaların klinik örneklerinden izole edilen toplam 75 Acinetobacter izolatı dahil edilmiştir. Acinetobacter izolatlarının antibiyotik duyarlılıkları, CLSI önerileri doğrultusunda, Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemiyle test edilmiştir. Piperasilin, piperasilin-tazobaktam, sefepim, seftazidim, imipenem, meropenem, gentamisin, amikasin, tetrasiklin, levofloksasin, siprofloksasin ve trimetropim-sülfametok- sazole direnç oranları sırasıyla; %96, %96, %97.3, %89.3, %96, %94.6, %66.7, %85.3, %68, %82.7, %97.3, %89.3 olarak belirlenmiştir. Çalışmadaki izolatların 73 (%97)’ünde üç veya daha fazla grup antibiyotiğe direnç (çoklu ilaç direnci) saptanmıştır. Rep-PCR ile yapılan klonal ilişki analizi sonucunda iki ana klon [A (7 alt tip), B (3 alt tip)] olmak üzere toplam sekiz (A-H) farklı klon tespit edilmiş; A klonunun baskın tip olduğu belirlenmiştir. Yetmiş beş Acinetobacter izolatının %72 (n= 54)’sinin A klonuna ait olduğu tespit edilmiş; B klonuna ait 13 izolat, C ve D klonlarında ikişer izolat, diğer klonlarda (E, F, G, H) ise birer izolat saptanmıştır. A klonu, reanimasyon yoğun bakım ünitesi örneklerinin %71 (20/28)’inden, cerrahi servislerinden gönderilen örneklerin %70 (7/10)’inden ve dahiliye yoğun bakım ünitesi örneklerinin tamamından (6/6) izole edilmiştir. İlk ve son izolatın izolasyon tarihleri arasında sekiz aylık süre olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, bu çalışmada hastanemize ait Acinetobacter izolatlarının direnç oranlarında artış izlenmiş ve bu artışın aynı klona ait izolatların yayılımı ile paralel olduğu ortaya konmuştur. A klonuna ait izolatların, hastanemiz yoğun bakım ünitelerinde ve diğer servislerde hakim olduğu görülmüştür. Acinetobacter izolatlarının servisler arası transfer edilen hastalar ve çapraz bulaşlar sonucu yayıldığı düşünülmüştür. Çalışmada kullanılan rep-PCR yönteminin epidemiyolojik çalışmalarda ve enfeksiyon kontrolünde kullanılabilecek kolay uygulanabilen, hızlı ve başarılı bir yöntem olduğu kanısına varılmıştır. Dirençli izolatların hastane ortamındaki dağılımının klonal ilişki göstermesi, enfeksiyon kontrol önlemlerinin önemini bir kez daha vurgulamaktadır.