AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Endonasal endoscopy-guided transcaruncular modified CDCR with the insertion of a Jones tube appears to be a safe, simple and satisfactory surgical method in terms of functional success and operation time.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To assess the functional surgical success and complications of endonasal endoscopyguided modified conjunctivodacryocystorhinostomi (CDCR) and Jones tube placement without skin incision or dacryocystorhinostomy, in lacrimal drainage obstructions. Material and Method: We assessed retrospectively the charts of patients who had undergone endonasal endoscopy-guided transcaruncular modified CDCR and Jones tube placement using a MVR knife, between June 2006- December 2007, in our oculoplastic division. Patients’ characteristics, pre- and post-operative data of local examination were reviewed. Results: Eleven eyes of 10 patients who had a follow-up period of minimum six months were included in the study. The mean age was 31.9 ± 11.5 years. The mean follow-up period was 10.0 ± 3.9 months. The causes of lacrimal obstruction were traumatic canalicular injury (five eyes), previous failed lacrimal surgeries (four eyes), and congenital canalicular agenesis (two eyes). A satisfactory result was obtained in 7 of 11 eyes (64%), without any complication. Secondary surgeries were performed in four eyes due to conjunctival growth-obstruction, tube malposition and extrusion. Operating time was 30 minutes or less in all cases (mean±SD: 22.7 ± 6.1 minutes). Conclusion: Endonasal endoscopy-guided transcaruncular modified CDCR with the insertion of a Jones tube appears to be a safe, simple and satisfactory surgical method in terms of functional success and operation time.
Özet
Amaç: Lakrimal drenaj bozukluklarında, cilt kesisi ve dakriyosistorinostomi yapmaksızın endonazal endoskopi rehberliğinde transkarünküler olarak uygulanan modifiye konjonktivodakriyosistorinostomi (KDSR) ve Jones tüpü entübasyonu yönteminin fonksiyonel başarısını ve komplikasyonlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Servisimizde oküloplastik cerrahi birimince Haziran 2006- Aralık 2007 tarihleri arasında endonazal endoskopi rehberliğinde MVR bıçağıyla gerçekleştirilen transkarünküler modifiye KDSR ve Jones tüpü entübasyonu ameliyatları retrospektif olarak gözden geçirildi. Hastalara ait yaş, cinsiyet, lokal muayene bulguları, ameliyat sonrası kontrol muayenelerinde elde edilen veriler değerlendirilerek kaydedildi. Bulgular: En az altı ay takibi yapılabilmiş 10 hastanın 11 gözü çalışmaya dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 31,9 ± 11,5 yıldı. Lakrimal tıkanıklık sebepleri; beş gözde travmatik kanalikül yaralanması, dört gözde daha önce geçirilmiş başarısız lakrimal cerrahiler ve iki gözde konjenital kanalikül ageneziydi . Ortalama takip süresi 10,0 ± 3,9 aydı. 11 gözün 7’ sinde (% 64) herhangi bir komplikasyon gelişmeden fonksiyonel başarı elde edildi. Dört gözde; tüpün üzerinin kapanması, malpozisyonu ve çıkması sebepleriyle ikincil cerrahiler uygulandı. Tüm ameliyatlar 30 dakikanın altında bir sürede tamamlandı(ortalama 22,7 ± 6,1 dakika). Sonuç: Endonazal endoskopi rehberliğinde transkarünküler olarak yapılan modifiye KDSR ve Jones tüpü entübasyonu yöntemi, lakrimal tıkanıklıkların tedavisinde uygulaması kolay ve kısa süren bir girişimdir.