AI Summary & Key Takeaways
AI InsightImmunsuppression, systemic deterioration and uncontrolled diabetes usually predispose to sino-orbital fungal infections which have a high mortality rate even with appropriate therapy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
To evaluate the clinical findings, therapeutic approaches and prognosis in cases who were diagnosed as sino-orbital fungal infection. Three cases with sino-orbital fungal infection were evaluated retrospectively. There were history of uncontrolled diabetes in two cases and long term systemic corticosteroid treatment in one case. All of the cases were referred to our clinic with painful ophthalmoplegia, proptosis and worsening of the clinical findings despite various antibiotic and antifungal therapies. All cases were submitted to intravenous liposomal Ampothericin B treatment. Additionally, in first case, maxillectomy, ethmoidectomy, orbitectomy, nasal cavity and palate excision, in second case; exanteration and sphenoethmoidectomy, in third case; endoscopic sphenoethmoidectomy and localized Amphotericin B irrigation were performed. In first two cases, biopsy materials showed necrosis, micro-abscess formation and broad, wide-angled branching non-septated hyphae demonstrating mucormycosis. In the third case, Aspergillus Fumigatus was isolated from tissues taken with endoscopic sphenoid sinus biopsy. First two patients died on 15th and 60th days of the treatments, respectively. In the last case clinical and radiological improvement were achieved after the treatment and no recurrence was during the first year of follow-up period. Sino-orbital fungal infections have some clinical difficulties since they can easily masquerade different clinical pathologies. A definite diagnosis is necessary in all cases as the treatment comprised radical surgery and systemic anti-fungal medications. Immunsuppression, systemic deterioration and uncontrolled diabetes usually predispose to sino-orbital fungal infections which have a high mortality rate even with appropriate therapy.
Özet
Bu çalışmada sino-orbital mantar enfeksiyonu tanısı alan olguların klinik bulgularını, tedavi yaklaşımlarını ve prognozlarını vurgulamak amaçlı sino-orbital mantar enfeksiyonu bulunan 3 olgu retrospektif olarak değerlendirildi. Tüm olgularda ağrılı oftalmopleji, proptozis ve genel durum bozukluğu mevcut olup, uygulanan çeşitli antibiyotik ve antifungal tedaviye rağmen klinik bulguların daha da bozulması üzerine sevk edilmişlerdi. Olguların ikisinde kontrolsüz diyabet, birinde ise uzun süreli sistemik kortikosteroid kullanım öyküsü mevcuttu. Olgularda intravenöz lipozomal Amfoterisin B tedavisine ek olarak birinci olguda maksillektomi, etmoidektomi, orbitektomi ve nazal kavite ve damak eksizyonu, ikinci olguda ekzanterasyon ve sfenoetmoidektomi, üçüncü olguda ise endoskopik sfenoetmoidektomi ve lokal Amfoterisin B irigasyonu uygulandı. İlk iki olguda nekrotik cilt dokularından ve ekzenterasyon materyallerinden elde edilen biopside mukormikozis, son olguda ise, endoskopik sphenoid ve etmoid sinüs biopsisi patolojisinde Aspergillus Fumigatus izlenmişti. Mukormikozis tanısı alan ilk iki hasta tüm tedavi girişimlerine rağmen 15. gün ve 60. gün kaybedildi. Son olguda tedavi sonucunda klinik ve radyolojik olarak gerileme saptandı ve 1 yıllık takibinde nüks izlenmedi. Sino-orbital mantar enfeksiyonları radikal cerrahi ve sistemik antifungal tedavi zorunluluğu nedeni ile kesin tanı gerektirmekte ve çeşitli patolojileri taklit etmesi sebebi ile klinik güçlükler arz etmektedir. Sıklıkla ileri yaşta genel durum bozukluğu, özellikle kontrol edilemeyen diyabet ve immün yetmezlik bulunan olgularda izlenen sino-orbital mantar enfeksiyonları uygun tedaviye rağmen yüksek mortalite göstermektedir