AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: With appropriate medical treatment and meticulous follow-up in patients with immune interstitial keratitis with viral etiology decreases the necessity for surgical treatment and improves success rate after penetrating keratoplasty.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To evaluate the treatment options and visual results in immune interstitial keratitis of viral etiology. Material and Methods: Fourty-nine patients with immune interstitial keratitis were followed-up at Başkent University, Department of Ophthalmology between 1996-2004. Patient records were reviewed retrospectively. The patients’ ages were between 16 and 77 years (mean 49.8 years) The follow-up periods of the patients ranged between 6 month and 7 years (mean 22.9 months). Results: Best corrected visual acuities (BCVA) of 22 male and 27 female patients were between perception of hand motions and 10/10 with Snellen charts. All patients presented with unilateral disease. Fourty-five patients with herpes simplex keratitis, 3 patients with herpes zoster keratitis and 1 patient with varicella keratitis were followed up and treated with the diagnosis of immune interstitial keratitis. All patients received topical antiviral and topical steroid treatment. Fifteen patients (30.6%) received systemic steroid treatment and 19 patients (38.7%) received systemic antiviral treatment. Mean duration for complete response to therapy was 2.1 months (range, 9 days to 11 months). Twelve patients who had more than 21 mmHg intraocular pressure (24.4%) received topical and if necessary oral antiglaucomatous drugs. After appropriate medical treatment, corneal lesions of all patients resolved completely. During a period of 2 years, 5 patients had 2 recurrent keratitis and 4 patients had 1 recurrent keratitis. Thirty patients had improvement in visual acuity and visual acuities of 14 patients remained same as prior to the- rapy. Visual acuities of 5 patients decreased. Four of 5 patients who had impairment in visual acuity due to corneal scar formation, underwent penetrating keratoplasty. After surgery, 3 of these patients had visual improvement except one whose BCVA did not change. During our follow-up period, we did not see any recurrences in these patients. Conclusion: With appropriate medical treatment and meticulous follow-up in patients with immune interstitial keratitis with viral etiology decreases the necessity for surgical treatment and improves success rate after penetrating keratoplasty.
Özet
Amaç: Viral etyolojili immün interstisyel keratitlerde, tedavi yaklaşımlarının ve görsel sonuçların değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem:1996-2004 yılları arasında Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı’nda, immün interstisyel keratit tanısıyla izlenen, yaşları 16-77 arasında (ortalama 49.8) olan 49 olgu çalışma kapsamına alındı ve retrospektif olarak incelendi. Ortalama izlem süresi 22.9 ay (6 ay-7 yıl) idi. Bulgular: Yirmi ikisi erkek ve 27’si bayan toplam 49 olgunun başlangıç görmeleri, el hareketi ve 10/10 arasında değişmekte olup olguların tümünde tek göz tutulumu mevcuttu. Kırkdokuz immün interstisyel keratit olgusundan 45 olgu herpes simpleks keratiti, 3 olgu herpes zoster keratiti ve bir olgu varisella keratiti tanılarıyla izlendi. Topikal steroid ve topikal antiviral ilaçlar, tüm olgulara uygulandı. Gereken olgularda sistemik steroid (%30.6) ve antiviral (%38.7) tedaviler uygulandı. Olguların ortalama tedaviye cevap verme süresi, 2.1 ay (9 gün-11 ay) idi. Göz içi basıncı 21 mmHg’nın üzerinde saptanan 12 olgu (% 24.4) topikal ve gerektiğinde sistemik antiglokomatöz ilaçlar ile tedavi edildi. Tedavi sonrası, 49 olgunun tümünde görülen korneal lezyonlarda tam inaktivasyon izlenirken, bu olguların 30’unda görme keskinliğinde artış olduğu, 14 olguda görme keskinliğinin tedavi öncesi düzey ile aynı kaldığı gözlendi. Beş hastada ise tedavi sonrasında görme keskinliğinde azalma saptandı. İki yıl içinde olguların 5’inde ikişer kez ve 4’ünde birer kez rekürrens izlendi. Görme keskinliğinde tedavi sonrası skar gelişimi nedeniyle azalma saptanan 5 olgunun 4’üne penetran keratoplasti uygulandı. Ameliyat sonrası bu olguların 3’ünde görme keskinliğinde artış izlenirken, 1 olguda görme keskinliğinde değişiklik olmadığı görüldü ve izlem süresi boyunca bu olguların hiçbirisinde rekürrens izlenmedi. Sonuç: Viral etyolojiye bağlı immün interstisyel keratit olgularında uygun tıbbi tedavi ve dikkatli takip, cerrahi tedaviye gereksinim oranını azaltmakta ve cerrahi tedavi gereken olgularda ise penetran keratoplasti başarı oranını arttırmaktadır.