AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn unsuccessful cases, more invasive methods such as STI or DCR should be applied.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To evaluate the efficiency of surgical treatment methods in congenital nasolacrimal duct obstruction (CNLDO). Material and Method: In this study, 122 eyes of 90 patients with epiphora were included. The mean age of patients was 35 months. Obstruction was unilateral in 58 (64%) and bilateral in 32 (36%) patients. Patients were divided into 4 groups: Group1: 0-12 months, group2: 13-24 months, group 3:25-48 months and group 4:49-72 months. Patients were treated with probing, silicone tube intubation (STI) or dacriocystorhinostomy and silicone tube intubation (DCR+STI). Operation was accepted as successful when epihora was resolved within 3 months after treatment. The mean postoperative follow-up time was 6.2 months. Results: The success rate of probing, STI and DCR+STI were 87%, 82% and 100%, respectively. The success rate according to the age groups was 95% in group1, 88% in group2, 81% in group 3, 71% in group4 for probing; 100% in group2, 82% in group3, 76% in group4 for STI; 100% in group4 for DCR+STI. Conclusion: High success rate is achieved with probing in early childhood and besides this it is an effective and safe method in late childhood. In unsuccessful cases, more invasive methods such as STI or DCR should be applied.
Özet
Amaç: Doğumsal nazolakrimal kanal tıkanıklığında (DNLKT) cerrahi tedavi yöntemlerinin etkiliğini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Sulanma şikayetiyle başvuran 90 hastanın 122 gözü çalışmaya alındı. Yaş ortalaması 35 ay olan olguların 58 (%64)’inde tek taraflı, 32 (%36)’sinde çift taraflı tıkanıklık mevcuttu. Hastalar 4 gruba ayrıldı: 0-12 ay arası grup 1, 13-24 ay arası grup 2, 25-48 ay arası grup 3 ve 49-72 ay arası grup 4. Hastalara sondalama, silikon tüp entübasyonu (BSE) veya dakriyosistorimostomi ve silikon tüp entübasyonu (DSR+BSE) uygulandı. Sulan manın girişimden sonraki ilk 3 ay içinde düzelmesi başarılı kabul edildi. Postoperatif ortalama takip süresi 6,2 ay idi. Bulgular: Sondalama, BSE ve DSR+BSE başarı oranları sırasıyla %87, %82 ve %100 bulundu. Yaş gruplarına göre bakıldığında; sondalama başarısı grup 1’de %95, grup 2’de %88, grup 3’te %81, grup 4’te %71 bulunurken, BSE başarısı grup 2’de %100, grup 3’te %82, grup 4’te %76, DSR+BSE başarısı ise grup 4’te %100 idi. Sonuç: DNLKT’de sondalamayla erken çocukluk çağında yüksek başarı oranları elde edilmektedir ve bunun yanı sıra ileri yaş çocuklarda da oldukça etkin ve güvenilir bir yöntemdir. Başarısız olunan olgularda BSE ya da DSR gibi daha invazif tedavi yöntemlerine başvurulmalıdır.