AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, the highest signal strength should be tried to obtain in optical coherence to- mography for more accurate and qualified retinal nerve fiber layer measurements.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To analyze the association between retinal nerve fiber layer thickness and signal strength measured by Stratus optical coherence tomography. Material and Method: One hundred and nine eyes with glaucoma were included in this retrospective study. Retinal nerve fiber layer thick- ness was measured by Stratus optical coherence tomography. The first retinal nerve fiber layer measurements were repeated three times after pupil dilatation by 1% tropicamide in cases because of their low signal strengths and the measurement with the highest signal strength was ac- cepted as the second measurement. Retinal nerve fiber layer thickness variations and signal strengths in the first and second measurements were compared by applying the correlation analyses. Results: The average signal strength in the first measurements was 3.58 and in the second measurements was 4.98. The average retinal nerve fiber layer thickness was 56.17±21.12 micron in the first measurements and 63.03±20.99 micron in the second measurements. It was detected that average 1 unit signal strength raise in Stratus optical coherence tomography is related to average 4.9 micron retinal nerve fiber layer thick- ness raise (p=0.016). Conclusion: The retinal nerve fiber layer thickness measurements in optical coherence tomography can change meaningful with alteration of signal strength. When the signal strength is low, the retinal nerve fiber layer appears is less reflective in optical coherence tomography and the retinal nerve fiber layer thickness becomes thinner. Therefore, the highest signal strength should be tried to obtain in optical coherence to- mography for more accurate and qualified retinal nerve fiber layer measurements.
Özet
Amaç: Stratus optik koherans tomografi ile ölçülen retina sinir lifi tabakası kalınlığı ile sinyal gücü arasındaki ilişkiyi analiz etmek. Gereç ve Yöntemler: Bu retrospektif çalışmaya, yüz dokuz glokomlu göz dahil edildi. Retina sinir lifi tabakası kalınlığı Stratus optik kohe- rans tomografi ile ölçüldü. İlk ölçümleri, düşük sinyal gücü nedeniyle, pupil %1 tropikamid damla ile dilate edildikten sonra üç kez tekrarlanan ve bunlardan en yüksek sinyal gücüne sahip olan ölçüm, ikinci ölçüm olarak kabul edilen hastalar çalışmaya dahil edildi. Birinci ve ikinci öl- çümler arasındaki retina sinir lifi tabakası kalınlık farkları ve ölçümlerin sinyal güçleri, korelasyon analizleri uygulanarak karşılaştırıldı. Bulgular: İlk ölçümlerdeki ortalama sinyal gücü 3,58, ikinci ölçümlerdeki ortalama sinyal gücü 4,98 idi. Ortalama retina sinir lifi tabaka- sı kalınlığı ilk ölçümlerde 56,17±21,12 mikron ve ikinci ölçümlerde 63,03±20,99 mikron idi. Stratus optik koherans tomografide, 1 ünite sinyal gücü artışı, ortalama 4,9 mikron retina sinir lifi tabakası kalınlık artışıyla ilişkili bulundu (p=0,016). Sonuç: Optik koherans tomografi ile retina sinir lifi tabakası kalınlık ölçümleri, sinyal gücünün değişmesiyle anlamlı miktarda değişebilir. Sinyal gücü düşükse, retina sinir lifi tabakası, optik koherans tomografide daha az reflektif görünür ve daha ince ölçülür. Bu yüzden, kaliteli ve daha doğru retina sinir lifi tabakası ölçümleri için, optik koherans tomografi de en yüksek sinyal gücü elde edilmeye çalışılmalıdır.