AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Using spectral domain optical coherence tomography, ganglion cell layer, the inner nuclear layer and the inner retinal layers were found significantly thinner in young diabetes mellitus patients without diabetic retinopathy compared to controls, and this thinning was shown to be associated with diabetes duration and blood glucose level.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To investigate the effect of deteriorated glycemic control and diabetes duration on retinal layers in pediatric patients with Type 1 diabetes mellitus without diabetic retinopathy. Material and Method: A prospective case-control study included 90 eyes of 90 patients and 70 eyes of 70 healthy controls. Patients’ glycemic hemoglobin (HbA1c) levels and disease duration were recorded. Thickness of inner and outer retinal layers including ganglion cell layer, inner and outer plexiform layers, inner and outer nuclear layers, and retinal pigment epithelium were analyzed using spectral domain optical coher- ence tomography. Results: There was no statistically significant difference between patients and controls in terms of age and gender. Patients’ mean HbA1c level was 6.17±1.44 and mean diabetes duration was 5.99±3.37 years. A statistically significant difference was found between groups in the gan- glion cell layer, inner nuclear layer and inner retinal layers (p=0.008, p=0.003 and p=0.010, respectively). There was an inverse correlation between disease duration and ganglion cell layer, inner nuclear layer and inner retinal layers (r=-0.390, p=0.005; r=-0.270, p=0.014; r=- 0.378, p=0.009, respectively); and also there was an inverse corralation between HbA1c levels and ganglion cell layer and inner retina layers (r=-0.253, p=0.009; r=-0.225, p=0.025, respectively). Conclusion: Using spectral domain optical coherence tomography, ganglion cell layer, the inner nuclear layer and the inner retinal layers were found significantly thinner in young diabetes mellitus patients without diabetic retinopathy compared to controls, and this thinning was shown to be associated with diabetes duration and blood glucose level.
Özet
Amaç: Diyabetik retinopatisi olmayan Tip 1 diabetes mellituslu pediatrik hastalarda bozulmuş glisemik kontrolün ve diyabet süresinin reti- na tabakalarına etkisini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Prospektif vaka-kontrol çalışmasına 90 Tip 1 diabetes mellituslu hastanın 90 gözü ile 70 sağlıklı kontrolün 70 gözü dahil edildi. Hastaların glikolize hemoglobin (HbA1c) seviyeleri ve hastalık süreleri kaydedildi. Gangliyon hücre tabakası, iç ve dış pleksiform taba- ka, iç ve dış nükleer tabaka, retina pigment epiteli de dahil olmak üzere iç ve dış retina tabakalarının kalınlığı spektral domain optik koherans tomografi cihazı kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Yaş ve cinsiyet açısından hastalar ile kontrol grubu arasında istatistiksel anlamlı fark yoktu. Hastaların ortalama HbA1c seviye- leri 6,17±1,44 olup, ortalama hastalık süreleri 5,99±3,37 yıl idi. Gangliyon hücre tabakası, iç nükleer tabaka ve iç retina tabakalarında her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (sırasıyla; p=0,008, p=0,003 ve p=0,010). Hastalık süresi ile gangliyon hücre tabaka- sı, iç nükleer tabaka ve iç retina tabakaları arasında ters korelasyon tespit edilirken (sırasıyla: r=-0,390, p=0,005; r=-0,270, p=0,014; r=- 0,378, p=0,009), HbA1c seviyesi ile gangliyon hücre tabakası ve iç retina tabakaları arasında da tespit edildi (sırasıyla: r=-0,253, p=0,009; r=-0,225, p=0,025). Sonuç: Spektral domain optik koherans tomografi kullanılarak diyabetik retinopatisi olmayan genç Tip 1 diabetes mellitus hastalarının gan- gliyon hücre tabakası, iç nükleer tabaka ve iç retina tabakalarında kontrollere kıyasla anlamlı incelme olduğu saptanmış ve bu incelmenin di- yabet süresi ve kan glikoz düzeyi ile ilişkili olduğu gösterilmiştir.