AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, high initial visual acuity is an important factor for high outcome visual acuity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: To evaluate the long-term results of patching treatment in pediatric patients with pediatric glaucoma and determine the factors affecting the treatment. Material and Method: Data were obtained from the records of patients with the diagnosis of pediatric glaucoma in the glaucoma unit of our hospital were reviewed retrospectively. Between 2008-2016, cases referred to our pediatric ophthalmology and strabismus unit were evaluated. The study included 4-7 years of age with intraocular pressure under control and cases with no progression at follow-up. Initial examinations, duration of patching treatment and final visual examinations were recorded. Patients were divided into two groups according to their initial best corrected visual acuity ≥1.00 LogMAR (group 1) and 1.00 LogMAR). Initial and final best corrected visual acuity were compared statistically. Factors af-fecting patching treatment were evaluated statistically in patients with and without visual improvement. Results: Fifty-three eyes of 29 cases were included in the study. The mean follow-up period was 5.45±2.88 years. The mean initial best corrected visual acuity was 0.64±0.64 LogMAR. The final best corrected visual acuity after appropriate patching treatment was 0.50±0.62 LogMAR. When the groups were compared, there was no statistically significant difference in visual acuity in patients included in group 1 (p=0.32). There was a statistically significant difference in Group 2 (p<0.01). Among the prognostic factors, best corrected visual acuity at the initial examination, the number of operations and unilateral glaucoma were found to be poor prognostic factors. Conclusion: As a result, it has been found that patching treatment increases visual acuity in patients with congenital glaucoma in terms of amblyopia prevention. However, high initial visual acuity is an important factor for high outcome visual acuity.
Özet
Amaç: Pediyatrik glokom tanısı ile takip edilen pediyatrik olgularda, kapama tedavisinin uzun dönem sonuçlarını değerlendirmek ve tedaviyi etkileyen faktörleri saptamak. Gereç ve Yöntem: Hastanemiz glokom biriminde pediyatrik glokom tanısıyla takipli olguların dosyaları retrospektif olarak tarandı. Bu olgulardan 2008-2016 yılları arasında şaşılık değerlendirilmesi ve görme rehabilitasyonu için pediyatrik oftalmoloji ve şaşılık birimimize yönlendirilen, 4-7 yaş arasında göz içi basıncı kontrol altında olan ve takiplerinde progresyon saptanmayan olgular dahil edildi. Olguların başlangıç muayeneleri, verilen kapama tedavisi süresi ve son görme muayeneleri kayıt altına alındı. Olgular başlangıç en iyi düzeltilmiş görme keskinliklerine göre ≥1,00 LogMAR (grup 1) ve 1,00 LogMAR görenler kötü görme olarak 3 gru-ba ayrıldı. Başlangıç ve son en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Görme artışı olan ve olmayan olgularda kapama tedavisini etkileyen faktörler istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Yirmi dokuz olgunun 53 gözü çalışmaya dahil edildi. Ortalama takip süresi 5,45±2,88 yıl (3-11 yıl) idi. Başlangıç en iyi dü-zeltilmiş görme keskinliği ortalaması 0,64±0,64 LogMAR idi. Olgulara uygulanan uygun kapama tedavisi sonrası son en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, 0,50±0,62 LogMAR idi. Gruplar karşılaştırıldığında grup 1’e dahil edilen olgularda görme seviyeleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı (p=0,32). Grup 2’de ise istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken (p<0,01) faktörlerden başvuru anındaki en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, geçirilen ameliyat sayısı ve glokomun unilateral olması kötü prognostik faktör olarak saptandı. Sonuç: Konjenital glokomlu olgularda, ambliyopi önlemesi açısından, kapama tedavisinin görme düzeyinde artış sağladığı saptanmıştır. Ancak yüksek sonuç görme keskinliği için başlangıç görme düzeylerinin yüksek olması önemli bir faktördür.