SavedAdd your journal

Journals / Moment Dergi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

CORPOREAL TOGETHERNESS IN KÖÇEK PERFORMANCE AND THE GAZE OF THE WATCHER TO THE WATCHED

KÖÇEK PERFORMANSINDA BEDENSEL BİRARADALIK VE SEYREDENİN SEYREDİLENE BAKIŞI

Atilla BARUTÇU
Pages
219–240
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With the in-depth interviews and video analysis, it examines the reasons why the Köçeks are found as interesting and acceptable or unlikable and unacceptable by male watchers at the present day.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Besides the actor who is thought as a performer, the presence and the gaze of the watcher are crucial factors that affect the performances.
📊
Key Findings & Data:Similarly, the ones who perform the Köçek performance is not only the Köçeks and their teams, but also the watchers.
💡
Conclusion & Impact:With the in-depth interviews and video analysis, it examines the reasons why the Köçeks are found as interesting and acceptable or unlikable and unacceptable by male watchers at the present day.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Köçek · Performans · Performatif

Abstract

Besides the actor who is thought as a performer, the presence and the gaze of the watcher are crucial factors that affect the performances. Similarly, the ones who perform the Köçek performance is not only the Köçeks and their teams, but also the watchers. Köçeks create a liminality by undermining normative gender categories with their clothes and choreographies, and this liminality is supported by togetherness with the watchers corporeally. This article attempts to read the Köçek performance, proceeds with corporeal togetherness, from the position and gaze of male watchers, and discuss the dynamics underlying the positive and negative attitudes towards the Köçeks. With the in-depth interviews and video analysis, it examines the reasons why the Köçeks are found as interesting and acceptable or unlikable and unacceptable by male watchers at the present day.

Özet

Bütün performanslar, o performansı gerçekleştirdiği düşünülen oyuncunun yanı sıra pek çok etkenle şekillenir ve seyredenin varlığı/bakışı bu etkenlerin başında gelir. Köçek performansını gerçekleştirenler de sadece köçekler ve takımları değil, aynı zamanda seyircilerdir. Köçekler, kıyafetleri ve koreografileriyle normatif cinsiyet kategorilerini sarsarak bir eşik yaratırlar ve bu eşik köçeklerin seyircilerle bedensel biraradalıkları üzerinden beslenir. Bu makale, bedensel biraradalıkla ilerleyen köçek performansını erkek seyircilerin konumu ve bakışı üzerinden okuma girişiminde bulunmakta ve köçeklere yönelik olumlu/olumsuz yaklaşımların altında yatan dinamikleri tartışmaya açmaktadır. Yapılan derinlemesine görüşmelerin ve video analizlerinin desteğini alarak köçeklerin günümüzde hem ilgi çekici ve kabul edilebilir olmasının hem de hoş karşılanmayıp kabul edilebilirliğin sınırlarını zorlamasının sebeplerini irdelemektedir.

🔖

Cite This Article

BARUTÇU, A. (2020). CORPOREAL TOGETHERNESS IN KÖÇEK PERFORMANCE AND THE GAZE OF THE WATCHER TO THE WATCHED. Moment Dergi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 219–240. https://ajindex.com/articles/294571

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. And, M. (2014). Başlangıcından 1983’e Türk tiyatro tarihi. (4. Basım.). İstanbul:
  2. İletişim. And, M. (2015). 16. yüzyılda İstanbul: kent, saray, günlük yaşam. (3. Basım.). İstanbul:
  3. Yapı Kredi. Antmen, A. (2017). Kimlikli bedenler: sanat, kimlik, cinsiyet. (3. Basım.). İstanbul:
  4. Sel. Barutçu, A. (2019). Eşikte dans: beden ve performans ekseninde köçekler. Yayınlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Beşiroğlu, Ş. Ş. (2006). Müzik çalışmalarında ‘kimlik’, ‘cinsiyet’: Osmanlı’da çengiler, köçekler. Folklor/Edebiyat Dergisi 12: 454, 111-128.
  5. Butler, J. (2010). Cinsiyet belası: feminizm ve kimliğin altüst edilmesi. (B. Ertür, Çev.). (2. Basım.). İstanbul:
  6. Metis. Butler, J. (2014). Bela bedenler, (C. Çakırlar ve Z. Talay, Çev.). İstanbul:
  7. Pinhan. Candan, A. (2010). Oyun tören gösterim. İstanbul:
  8. Norgunk. Carlson, M. (2007). What is Performance? Henry Bial (Der.), içinde, The performance studies reader (2. Basım.) (s. 70-75). Londra ve New York: Routledge. Carlson, M. (2013). Performans: eleştirel bir giriş. (B. Güçbilmez, Çev.). Ankara:
  9. Dost Kitabevi.
  10. Chevaux, H. ve Tin, L. G. (2018). Dans. Louis-Georges Tin (Der.), içinde, Homofobi sözlüğü (s. 64-66). (M. Tezkan ve O. Urun, Çev.). İstanbul:
  11. Sel. Çelik, A. (2007). Eğreti emek-parçalanan sınıf. Birikim Dergisi 217, 122-33.
  12. Direk, Z. (2012). Judith Butler: toplumsal cinsiyet ve bedenin maddeleşmesi. Zeynep Direk (Der.), içinde, Cinsiyetli olmak: sosyal bilimlere feminist bakışlar (3. Basım.). (s. 67-84). İstanbul:
  13. Yapı Kredi. Douglas, M. (1992). Purity and danger: an analysis of the concepts of pollution and taboo [1966]. Londra ve New York: Routledge. Evren, C. (2018). Spor antropolojisi. Ayfer Bartu Candan ve Cenk Özbay (Der.), içinde, Kültür denen şey: antropolojik yaklaşımlar (s. 233-255). İstanbul:
  14. Metis. Fischer-Lichte, E. (2016). Performatif estetik. (T. Acil, Çev.). İstanbul:
  15. Ayrıntı. Gard, M. (2003). Being someone else: using dance in anti-oppressive teaching. Educational Review, 55 (2), 211-223.
  16. Goffman, E. (2014). Günlük yaşamda benliğin sunumu. (B. Cezar, Çev.). (3. Basım.). İstanbul:
  17. Metis. Huizinga, J. (2017). Homo ludens: oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme. (M. A. Kılıçbay, Çev.). (6. Basım). İstanbul:
  18. Ayrıntı. James, W. (2013). Törensel hayvan: yeni bir antropoloji portresi. (S. Çalışkan, Çev.). İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  19. Karataş, Ö. S. (2012). Osmanlı’nın aykırı dansçıları tavşanlar ve tavşanca formu. Milli Folklor, 24: 95, 289-299. Kılıç,