Journals / Moment Dergi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 2

AUDIO-VISUAL PIRACY IN TURKEY: SELF-REFLECTION OF AN INDUSTRY THROUGH PIRATE VENDORS

TÜRKİYE’DE GÖRSEL-İŞİTSEL KORSAN: BİR ENDÜSTRİNİN KORSAN FİLM SATICILARI ÜZERİNDEN ÖZDÜŞÜNÜMÜ

Pages
241–264
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It has been claimed that this representation relies, directly or indirectly, on the recognition of monopolistic structure of the Turkish film industry that makes certain type of content unavailable.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Developing international literature addresses audio-visual piracy as an integral part of expanding film practices and as a broad, multi-dimensional subject which is not only related to the economic value of the production.
📊
Key Findings & Data:Seven national titles produced between 2010 and 2015, two of which are short films, featuring a pirate vendor character are analysed.
💡
Conclusion & Impact:It has been claimed that this representation relies, directly or indirectly, on the recognition of monopolistic structure of the Turkish film industry that makes certain type of content unavailable.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Ulusal film endüstrileri · Dağıtım · Korsan

Abstract

Developing international literature addresses audio-visual piracy as an integral part of expanding film practices and as a broad, multi-dimensional subject which is not only related to the economic value of the production. Piracy should be discussed in relation to culture and representations as well as to industrial structures and legal regulations. Drawing on this literature, this study seeks to understand how parallel distribution networks are represented by audio-visual content creators and thus to propose, by an industrial introspection, a more comprehensive understanding of the discourse on piracy in Turkey. Seven national titles produced between 2010 and 2015, two of which are short films, featuring a pirate vendor character are analysed. It has been argued that these films use piracy as a means of thinking first on themselves and on the industry. The study also reveals that the pirate vendors are mostly portrayed as cultural intermediates related to arthouse cinema and to cinephilia. It has been claimed that this representation relies, directly or indirectly, on the recognition of monopolistic structure of the Turkish film industry that makes certain type of content unavailable.

Özet

Gelişmekte olan uluslararası alanyazın görsel-işitsel korsana, kapsamı giderek genişleyen film pratiklerinin bir bileşeni, sadece ekonomik kayıp ve getiri düzleminde tartışılamayacak, mevcut endüstriyel yapılanma ve yasal düzenlemelerle olduğu kadar kültür ve temsillerle de ilişkili çok boyutlu ve kapsamlı bir konu olarak yaklaşır. Bu alanyazından yola çıkarak paralel dağıtım ağlarının Türkiye’de bizzat görsel-işitsel endüstri eli ile nasıl temsil edildiğini ve bu temsillerin toplumdaki korsan algısı hakkında bize hangi ipuçlarını verdiğini anlamayı amaçlayan bu çalışma, 2010-2015 yılları arasında yapılmış ve korsan film satıcısı karakterler içeren ikisi kısa metraj toplam yedi yerli filmi konu alır. Filmlerin korsanı öncelikle kendileri ve endüstri üzerine düşünmenin bir aracı olarak kullandığına işaret eden inceleme, korsan filmcilerin ağırlıklı olarak arthouse sinema ve sinefillikle ilişkili kültürel aracılar olarak betimlendiklerini ortaya koyar. Çalışmanın iddiası, bu temsil biçiminin Türkiye film endüstrisinin belli üretimleri erişilemez kılan tekelleşmiş yapısı ile doğrudan ya da dolaylı yoldan bağlantılı olduğudur.

🔖

Cite This Article

VİTRİNEL, E. (2020). AUDIO-VISUAL PIRACY IN TURKEY: SELF-REFLECTION OF AN INDUSTRY THROUGH PIRATE VENDORS. Moment Dergi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 241–264. https://ajindex.com/articles/294564

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Akbulut, H. (2014). Sinemaya Gitmek ve Seyir: Bir Sözlü Tarih Çalışması. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi (EJOIR), 2, 1-16.
  2. Akpınar, N. ve Arol Bekçe, Z. (Yapımcı) ve Erdoğan, Y. ve Sorak, Ö. F. (Yönetmen). (2001). Vizontele [Film]. Türkiye: BKM, Böcek Yapım. Akser, M. (2015). Turkish Independent Cinema: Between Bourgeois Auterism and Political Radicalism. Doris Baltruschat ve Mary P. Erickson (Der.), içinde, Independent Filmmaking Around the Globe (s. 131-148). Toronto: University of Toronto Press.
  3. Aksoy, F. ve Soyarslan, M. (Yapımcı) ve Gökbakar, T. (Yönetmen). (2010). Recep İvedik 3 [Film]. Türkiye: Aksoy Film. Alper, S. ve Çelik, E. (Yapımcı) ve Alper, Ö. (Yönetmen). (2011). Gelecek Uzun Sürer [Film]. Türkiye: Nar Film. Andersson Schwarz, J. (2016). Honorability and the Pirate Ethic. Tilman Baumgärtel (Der.), içinde, A Reader in International Media Piracy (s. 81-110). Amsterdam: Amsterdam University Press.
  4. Aydemir, Ş. (4 Ocak 2019). Kriz erteleniyor, sansür kurumsallaşıyor. Gazete Duvar. Erişim: 1 Temmuz 2020, https://www.gazeteduvar.com.tr/yazarlar/2019/01/04/yeni-sinema-yasasi-kriz-erteleniyor-sansur-kurumsallasiyor/.
  5. Aydemir, V. (12 Nisan 2017). Zer filmi, ilk gösteriminde sansüre uğradı. Evrensel.net. Erişim: 28 Haziran 2020, https://www.evrensel.net/haber/315597/zer-filmi-ilk-gosteriminde-sansure-ugradi.
  6. Baş, B. ve Bingöl, D. Ç. (Yapımcı) ve Baş, T. (Yönetmen). (2013). Koğuş Akademisi [Film]. Türkiye: Kelebek Film Yapım. Baumgärtel, T. (Der.), (2016). A Reader in International Media Piracy. Amsterdam: Amsterdam University Press.
  7. Benjamin, W. (2011). L’œuvre d’art à l’ère de sa reproductivité technique. Paris: Allia. (Özgün eser 1936 tarihlidir). Bilan 2013 du CNC (14 Mayıs 2014). Cnc.fr. Erişim: 14 Mayıs 2020, https://www.cnc.fr/cinema/etudes-et-rapports/bilans/bilan-2013-du-cnc_224970.
  8. Birincioğlu, Y. (2019). Popülist Söylemin Perde Arkası: 5224 Sayılı Sinema Filmlerinin Değerlendirilmesi ve Sınıflandırılması ile Desteklenmesi Hakkında Kanun’a Dair Değerlendirmeler. Moment, 6 (1), 75-98.
  9. Birsel, G. (Yazar) ve Algül, H. ve Atabey, J. (Yönetmen). (2004-2009). Avrupa Yakası [TV Dizisi]. Çetin, S. (Yapımcı). Türkiye: Plato Film. Bonenfant, M. ve Hsab, G. (2003). L’expérience d’aller au cinéma comme activité rituelle de médiation. Cahiers du gerse, 5, 11-23.
  10. Bozdemir, B. (9 Mart 2013).
  11. Musa (2012). Ötekisinema.com. Erişim: 8 Temmuz 2020, https://www.otekisinema.com/musa-kesif-yolunda/.
  12. Bozkurt, A. (27 Ocak 2013). Musa. Altyazı.net. Eriş