AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Both annular and monacanalicular intubation were effective in canalicular laceration repair; however, monocanalicular intubation seems to be more advantageous over annular intubation owing to a shorter operation time and no risk of traumatization of the in- tact canaliculus.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To report our outcomes of canalicular laceration repair. Material and Method: Patients with canalicular laceration who underwent annular or mo- nocanalicular intubation between January 2006 and July 2012 were reviewed retrospectively. Intraoperative diffuculties and surgical outcomes were evaluated. Results: Eighteen patients who underwent canalicular laceration repair were included in this study. Mean age was 30.4 years (range; 5-78 years). Lower canaliculus was involved in 14(77.7%), upper in 3(16.6%) patients, and both in 1(5.5%) patient. Simultaneous globe in- jury was noted in 1 (5.5%) patient. We performed monocanalicular intubation in 9 (50%) pa- tients (10 canaliculi) and annular intubation in 9 (50%) patients. Intubation time was shorter in those patients who underwent monocanalicular intubation. Mean follow-up time was 11.4 months (4-30 months) and the mean interval from placement to removal of the stent was 5 months (2-8 months). At the last visit, anatomical and functional success was achieved in all patients. Conclusion: Both annular and monacanalicular intubation were effective in canalicular laceration repair; however, monocanalicular intubation seems to be more advantageous over annular intubation owing to a shorter operation time and no risk of traumatization of the in- tact canaliculus.
Özet
Amaç: Kanalikül kesisi onarım sonuçlarımızı bildirmek. Gereç ve Yöntem: Ocak 2006-Temmuz 2012 tarihleri arasında kanalikül kesisi nedeni ile başvuran ve halkasal veya monokanaliküler entübasyon yöntemlerinden biri uygulanan olgu- lar retrospektif olarak irdelendi. Ameliyat sırasında karşılaşılan zorluklar ve sonuç cerrahi ba- şarı olarak değerlendirildi. Bulgular: Kanalikül kesisi nedeni ile ameliyat edilen 18 olgu çalışma kapsamına alındı. Ortalama yaş 30,4 yıl (5-78 yıl) idi. On dört (%77,7) olguda alt, 3 (%16,6) olguda üst ve 1 (%5,5) olguda her 2 kanalikül kesisi mevcuttu. Üst kanalikül kesisi olan 1 (%5,5) olguda eşlik eden glob perforasyonu vardı. Travma ile kanalikül kesisi onarımı arasında geçen süre orta- lama 3,8 gün (1-11 gün) idi. Dokuz (%50) olgunun 10 kanalikülünde monokanaliküler entü- basyon, 9 (%50) olguda halkasal entübasyon uygulandı. Entübasyon süresi monokanaliküler entübasyon uygulanan olgularda daha kısa idi. Ortalama takip süresi 11,4 ay (4-30 ay) ve si- likon tüpün ortalama kalma süresi 5 ay (2-8 ay) idi. Son kontrolde tüm olgularda anatomik ve fonksiyonel başarı sağlandı. Sonuç: Halkasal ve monokanaliküler entübasyon yöntemlerinden her ikisi de kanalikül ke- sisi onarımında etkili bulunmakla birlikte, cerrahi süreyi azaltması ve diğer kanaliküle hasar verme ihtimali olmaması nedeni ile monokanaliküler entübasyon kanalikül kesisi onarımında daha avantajlı olarak değerlendirilmiştir.