Journals / OLBA / 2012 / Sayı: 20

Neue Weihungen für Zeus Bronton aus Bithynien

Bithynia’dan Yeni Zeus Bronton Adakları

Journal
OLBA
Pages
345–382
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Aufs Ganze gesehen zeigen die neugefundenen Weihungen aber deutlich, dass die phrygischen Kultureinflüsse im südbithynischen Raum auch in der Kaiserzeit prâgend blieben.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Der Beitrag behandelt 22 bislang unbekannte Weihungen an Zeus Bronton, die zum grössten Teil aus der Umgebung von Bilecik, im Süden Bithyniens gelegen, stammen (s. fig. 1).
📊
Key Findings & Data:Fiinf dieser Neufunde sind in die Museen von Bilecik und Söğüt (Nr. 10, 15, 16, 17, 19) gelangt, die übrigen befinden sich nach wie vor an ihren Fundorten.
💡
Conclusion & Impact:Aufs Ganze gesehen zeigen die neugefundenen Weihungen aber deutlich, dass die phrygischen Kultureinflüsse im südbithynischen Raum auch in der Kaiserzeit prâgend blieben.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Der Beitrag behandelt 22 bislang unbekannte Weihungen an Zeus Bronton, die zum grössten Teil aus der Umgebung von Bilecik, im Süden Bithyniens gelegen, stammen (s. fig. 1). Fiinf dieser Neufunde sind in die Museen von Bilecik und Söğüt (Nr. 10, 15, 16, 17, 19) gelangt, die übrigen befinden sich nach wie vor an ihren Fundorten. Bei den Inschriftentrâgern handelt es sich zumeist um Altâre. Die Inschriften, die fast ausnahmlos aus dem 2. oder 3. Jahrhundert n. Chr. stammen, beinhalten zumeist einfache Weihungen, nur in zwei Fallen sind sie zugleich auch als Grabinschrift formuliert, wobei Zeus Bronton als Grabschiitzer fungiert. Der Beitrag widmet sich den Heiligtiimern des Gottes in der Region sowie dem Formular der Weihungen, das sich von Zeus Bronton-Weihungen aus Phrygien unterscheidet. Aufs Ganze gesehen zeigen die neugefundenen Weihungen aber deutlich, dass die phrygischen Kultureinflüsse im südbithynischen Raum auch in der Kaiserzeit prâgend blieben.

Özet

Makalede, Bilecik İli'nin çeşitli köylerinde (bk. fig.l) bulunmuş ve Phrygia tanrısı olan Zeus Bronton'a sunulmuş 22 adet yeni adak ele alınmaktadır. Ancak Bolu (no. 21) ve Bursa'da (no. 22) ele geçmiş birer adak da çalışmaya dahil edilmiştir. Adakların bir kısmı Bilecik ve Söğüt müzelerinde (no. 10, 15, 16, 17, 19), bir kısmı ise hâlâ buluntu yerlerindedir. Bölgede neredeyse sadece altar adakları görülmektedir. Bilecik, Antik Dönem'de Bithynia Bölgesi'nin güney kesimlerini oluşturmaktadır. Basit içerikli adaklardan oluşan yazıtlardan iki tanesi aynı zamanda mezar yazıtıdır (no. 5 ve 16). Bilecik'te bulunmuş adakların yazıtlarında, bu tanrının asıl yaygın olduğu bölge olan Kuzeybatı Phrygia'da ele geçen adakların yazıtlarından farklı ifadelere ve yazılışlara rastlanmaktadır. Bu makalede bu farklılıklar dile getirilmektedir. Ayrıca, yazıtlarda isimleri geçen kült kurucularına da değinilmektedir. Zeus Bronton'un Bilecik ve teritoryumunda yoğun tapınım görmüş olması, Roma Dönemi'nde bu yörelerde yaşayan Phryg etniğine işaret etmektedir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, N. E. A. (2012). Neue Weihungen für Zeus Bronton aus Bithynien. OLBA, Sayı: 20, 345–382. https://ajindex.com/articles/293014

References (18)

  1. Adak - Akyürek Şahin 2005
  2. Adak, M. - Akyürek Şahin, N. E., Katalog der Inschriften im Museum von Adapazarı, Gephyra 2, 133-172. AE L'annee epigraphique. Akyürek 1996
  3. Akyürek, N. E., Zeus Bronton. Die bildliche Reprâsentation des groBen Bauerngottes Phrygiens (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Münster. Akyürek Şahin 2001
  4. Akyürek Şahin, N. E., Büyük Çiftçi Tanrısı Zeus Bronton. Arkeolojik ve Epigrafik Belgelerle Phrygia'da Bir Zeus Kültü, Olba IV, 163-182. Akyürek Şahin 2002
  5. Akyürek Şahin, N. E., Phrygia'da Çiftçi Tanrısı: "Dii Brontonti Eukhen" (Akdeniz Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayımlanmamış Doktora Tezi,) Antalya. Akyürek Şahin 2005a
  6. Akyürek Şahin, N. E., Bithynia'dan Yeni Yazıtlar, Olba XI, 75-102. Akyürek Şahin 2005b
  7. Akyürek Şahin, N. E., Yazıdere (Seyitgazi) Zeus Kutsal Alanı ve Seyitgazi Müzesi'ndeki Adaklar. Bir Ön Rapor, Arkeoloji ve Sanat 120, 51-60. Akyürek Şahin 2006a
  8. Akyürek Şahin, N. E., Yazıdere Zeus Kutsal Alanı. Phrygia'da Yerel Bir Tapınım Merkezi, İstanbul. Akyürek Şahin 2006b
  9. Akyürek Şahin, N. E., Phrygia'dan Yeni Zeus Bronton Adakları, Arkeoloji ve Sanat 122, 89-124. Ameling 1985
  10. Ameling, A., Die Inschriften von Prusias ad Hypium, IK 27, Bonn. Asgari - Madra - Soysal 1983
  11. Asgari, N. - Madra, B. - Soysal, M., The Anatolian Civilisations II. Greek/Roman/Byzantine, İstanbul. Becker-Bertau 1986
  12. Becker-Bertau, E, Die Inschriften von Klaudiu Polis, IK 31, Bonn. Belke - Mersich 1990
  13. Belke, K. - Mersich, N., Phrygien und Pisidien, TIB 7, Wien. Berndt-Ersöz 2006
  14. Berndt-Ersöz, S., Phrygian Rock-Cut Shrines. Structure, Function and Cult Practice, Leiden-Boston. Brixhe - Lejeune 1984
  15. Brixhe, C. - Lejeune, M., Corpus des inscriptions paleo-phrygiennes. I. Texte und II. Planches, Paris (Institut Français d'etudes anato-liennes. Editions Recherche sur les Civilisations. Memoire no. 45). Chaniotis - Chiai 2007
  16. Chaniotis, A. - Chiai, G. F., Die Sprache der religiösen Kommuni-kation im römischen Osten: Konvergenz und Differenzierung, şurada: J. Rüpke (ed.), Antike Religionsgeschichte in râumlicher Perspektive, Tübingen, 117-124. Ghiai 2008a
  17. Chiai, G. F., Die Sprache der religiösen Kommunikation im römischen Osten: Konvergenz und Differenzierung, Das Altertum 53, 124-137. Chiai 2008b
  18. Chiai, G. F., Religiose Kommunikationsformen auf dem Land im.kaiserzeitlichen Phrygien: Der Beitrag der Epigraphik, şurada: R. Haussler (ed.), Romanisation et epigraphie. Etudes interdisciplinaires sur l'acculturation et l'identite dans l'Empire romain, Archeolo