SavedAdd your journal

Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Sporcu Algılarına Göre Antrenör İletişim Becerileri

Özden TEPEKÖYLÜ ÖZTÜRK
Mümine SOYTÜRK
Pages
576–583
Publication Date
2019-01-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresi ve haftalık antrenman süresi ile antrenör iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Antrenörün gönderdiği mesajları sporcunun nasıl algıladığı ortak amaçların gerçekleşmesi için önemli bir faktördür.
📊
Key Findings & Data:Etkili iletişim süreçlerinin olduğu bir ortamda antrenör-sporcu ilişkisi sporcuların becerilerini daha çok geliştirmesine ve performansını arttırmasına olanak sağlamaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresi ve haftalık antrenman süresi ile antrenör iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2008 Verileri
⚙️Variables:İletişim Becerileri · Antrenör · Öğrenci

Özet

Antrenörün gönderdiği mesajları sporcunun nasıl algıladığı ortak amaçların gerçekleşmesi için önemli bir faktördür. Etkili iletişim süreçlerinin olduğu bir ortamda antrenör-sporcu ilişkisi sporcuların becerilerini daha çok geliştirmesine ve performansını arttırmasına olanak sağlamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada amaç liselerde okul takımını çalıştıran beden eğitimi öğretmenlerinin ya da antrenörlerin iletişim becerilerinin sporcu algılarına göre incelenmesidir. Ayrıca araştırmada sporcuların cinsiyetine, çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresine, çalıştırıcının kurum içi veya dışından olmasına ve haftalık antrenman süresine göre sporcu algısı bakımından antrenör iletişim becerilerinin farklılaşıp farklılaşmadığı da belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada nicel araştırma teknikleri kullanılmıştır. Betimsel bir araştırmadır. Örneklemine Denizli ilinde öğrenim gören lise okul takımlarında sporcu olan 187’si kadın 310’u erkek olmak üzere toplamda 497 (Xyaş=16.15±1.17) öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama araçları olarak Yılmaz (2008) tarafından geliştirilen "Antrenör İletişim Becerileri Ölçeği" ve katılımcıların demografik bilgileri için "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; sporcular beden eğitimi öğretmenlerinin ya da antrenörlerinin iletişim becerilerini oldukça iyi düzeyde algılamışlardır. Kadın sporcular erkeklere göre; bireysel spor yapanlar takım sporu yapanlara göre ve antrenörü okul dışından olanlar okul içindeki beden eğitimi öğretmeni tarafından çalıştırılanlara göre çalıştırıcılarının iletişim becerilerini daha etkili algılamışlardır. Çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresi ve haftalık antrenman süresi ile antrenör iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, Ö. T., SOYTÜRK, M. (2019). Sporcu Algılarına Göre Antrenör İletişim Becerileri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 576–583. https://ajindex.com/articles/2901

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Altıntaş A., Kazak Çetinkalp, Z. ve Aşçı, H. (2012). Antrenör-sporcu ilişkisinin değerlendirilmesi: geçerlik güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 119-128
  2. Bayrak, E. ve Nacar, E. (2015). Profesyonel takım sporlarında görev yapan antrenörlerin iletişim beceri düzeylerinin araştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(14), 391-405
  3. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı, Pegem Akademi, Ankara Camire, M., Trudel, P. ve Forneis, T. (2009). High school athletes’ perspectives on support, communication, negotiation and life skill development. Qualitative Research in Sport and Exercise, 1(1), 72-88
  4. Cross, J.L. and Lyle, J. (Ed.) (1999). The coaching process: principles and practice for sport. Butterworth-Heinemann, Oxford. Editörlü kitapta bölüm Lyle, J. (1999). Coaching philosophy and coaching behavior (s.25-46).
  5. Butterworth-Heinemann, Oxford. Cüceloğlu, D. (2006). Yeniden İnsan İnsana, 35. Basım, Remzi Kitabevi,
  6. İstanbul Dökmen, Ü. (2004). İletişim Çatışmaları ve Empati, 28. Basım, Sistem Yayıncılık, İstanbul.
  7. Devito, J.A. (2004).
  8. The Interpersonal Communication Book, Tenth Editon, Pearson Education, USA Ferrar, P., Hosea, L., Henson, M., Dubina, N., Krueger, G., Staff, J. ve Gilbert, W. (2018). Building high performing coach-athlete relationships: the usoc’s national team coach leadership education program (NTCLEP). International Sport Coaching Journal, 5, 60-70
  9. Fraser-Thomas, J., Cote, J. ve Deakin, (2008). Understanding dropout and prolonged engagement in adolescent competitive sport. Psychology of Sport and Exercise, 9, 645-662
  10. Jackson, B., Dimmock, J and Compton, J. (2018). Persuasion and communication in sport, exercise, and physical activity, First Edition, Routledge Taylor & Francis Group, London and Newyork Kassing, J.W. ve Infate, D.A. (1999). Aggressive communication in the coach-athlete relationship. Communication Research Reports, 16(2), 110-120
  11. Margaret, G.D., Kirubakar, S.G. ve Kumutha, N. (2010). Communication skills: A cognitive-behavioural approach to enhance relationship skills in young sport coaches. British Journal of Sports Medicine, 44(S1), 49-50
  12. Philippe, R.A. ve Seiler, R. (2006). Closeness, co-orientation and complementarity in coach–athlete relationships: What male swimmers say about their male coaches. Psychology of Sport and Exercise, 7(29), 159-171
  13. Reinboth, M., Duda, J.L. and Ntoumanis, N. (2004). Dimensions of coaching behavior, need satisfaction, and the p