Journals / Mütefekkir / 2019 / Cilt: 6 - Sayı: 12

The Terms of the Hadith used by Bukhārī in the Framework of Tirmidhī's Sunan

TİRMİZÎ’NİN ES-SÜNEN’İ ÇERÇEVESİNDE BUHÂRÎ’NİN KULLANDIĞI HADİS USÛLÜ TERİMLERİ

Pages
345–378
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It will also be said at the end of the narration whether Bukhārı̄ has narrated the narratives of his vehicles or ceremonies.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Knowing the principles and terms of this religious science is important for the people who deal with it.
📊
Key Findings & Data:Books of this knowledge, which contains the basics and the terms of the prophet Muhammad's sayings/deeds called hadith, was written after the principal hadith books.
💡
Conclusion & Impact:It will also be said at the end of the narration whether Bukhārı̄ has narrated the narratives of his vehicles or ceremonies.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Knowing the principles and terms of this religious science is important for the people who deal with it. Books of this knowledge, which contains the basics and the terms of the prophet Muhammad's sayings/deeds called hadith, was written after the principal hadith books. Muhaddiths’ hadith method in their books can be determined from the introduction, which they wrote in their works. However, since some of the muhaddith did not write an introduction in their works, their methodological criteria are understood from the study of their own or his students' works. The very first version of Hadith books was written in the second and third centuries of the hijra. However, until the fourth century, there were muhaddiths who talk about the subjects of hadith methodology in their books. One of them is Tirmidhı̄, who lived in the third century. Tirmidhı̄ mentions this subject in the chapter entitled “Kitāb al- ʿilal” at the end of his book. In this study, the terms of the hadith method used by Tirmidhı̄’s advisor Bukhārı̄, will be determined. The subject will be processed by making examples. As the main purpose of the article is to determine the terms of the hadith method used by Bukhārı̄, no evaluation will be made about the other narratives of Bukhārı̄’s subject. In the article, it will also be stated whether the student Tirmidhı̄ joined the conclusion of Bukhārı̄ about the narration or rāvi. It will also be said at the end of the narration whether Bukhārı̄ has narrated the narratives of his vehicles or ceremonies.

Özet

Bir ilmin usûlünü ve terimlerini bilmek başta o ilimle uğraşan kişiler açısından önemlidir. Hadis usûlü denilen, hadis ilminin usûl ve terimlerini içeren bu ilmin müstakil eserleri, temel hadis kitaplarından sonra yazılmıştır. Muhaddislerin hadis kitaplarındaki usûlleri, eserlerine yazdığı mukaddimeden tespit edilebilmektedir. Fakat bazı muhaddislerin eserlerine mukaddime yazmadıkları için, usûl kriterleri, kendilerinin veya talebelerinin eserlerinin incelenmesinden anlaşılmaktadır. Bilindiği gibi temel hadis kitapları ikinci üçüncü asırda yazılırken elimize ulaşan ilk usûl kitabı dördüncü asırda yazılmıştır. Fakat, dördüncü asra kadar, eserlerinde hadis usûlü konularından bahseden muhaddisler vardır. Bunlardan biri üçüncü asırda yaşamış Tirmizî’dir. Tirmizî, es-Sünen isimli kitabının sonundaki “Kitâbu’l-ılel” bölümünde bu konuya değinmekte olup hakikatte o, eserinin tamamında yeri geldikçe hadis usûlü konularından bahsetmektedir. Bu çalışmada Tirmizî’nin es-Sünen isimli eseri özelinde hocası Buhârî’nin kullandığı hadis usûlü terimleri tespit edilecektir. Konu örneklendirmeler yapılarak işlenecektir. Makalede temel amaç Buhârî’nin kullandığı hadis usulü terimlerini tespit olduğundan rivayetler incelenirken Buhârî’nin söz konusu etmediği isnadın diğer ravileri hakkında bir değerlendirme yapılmayacaktır. Makalede ayrıca Buhârî’nin rivayet veya ravi hakkında vardığı sonuca öğrencisi Tirmizî’nin katılıp katılmadığı da belirtilecektir. Ayrıca Buhârî’nin ta‘dîl veya cerh ettiği ravilerden rivayette bulunup bulunmadığı da rivayetin sonunda söz konusu edilecektir.

🔖

Cite This Article

KARABACAK, M. (2019). The Terms of the Hadith used by Bukhārī in the Framework of Tirmidhī's Sunan. Mütefekkir, Cilt: 6 - Sayı: 12, 345–378. https://ajindex.com/articles/288572

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akyüz, Hüseyin. “Hadislerin Tashihi İle İlgili Tirmizi’nin Hocası Buhârî’ye Sorduğu Sorular (Sünen Bağlamında Bir Değerlendirme)”. Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi (BEUİFD) 5/2 (2018): 247-269. Âşıkkutlu, Emin. Hadiste Ricâl Tenkidi. İstanbul: İFAV Yayınları, 1997.
  2. Aydınlı, Abdullah. Hadis Istılahları Sözlüğü. 4. Baskı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2011. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. el-Muğîre. et-Târihu’l-kebir. 8 Cilt. Haydarâbâd: Dâiratü’l-Meârifi’l-Osmâniyye, ts. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. el-Muğîre. el-Câmiu's-sahîh. 8 Cilt. İstanbul: Çağrı Yayınları, 1401/1981. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. el-Muğîre. el-Edebü’l-müfred. Thk. Muhammed Fuad Abdulbaki. 2. Baskı. Beyrut: Dâru’l-Beşâiri’l-İslamiyye, 1409/1989. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail b. İbrahim b. el-Muğîre. Kitâbu’d-duafâu’s-sağîr. Thk. Ebû Abdillah Ahmed b. İbrahim b. Ebi’l-Ayneyn. b.y.: Mektebetü İbn Abbâs, 1426/2005.
  3. Cemal, Ağırman. “Hadis Kaynaklarını Okuma Yöntemi ve Musanniflerin Dili”. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/2 (2006): 55-106.
  4. Çakan, İsmail Lütfi. Hadis Usûlü. 40. Baskı. İstanbul: İFAV Yayınları, 2016., Yusuf b. Muhammed. Suâlâtü’t-Tirmizî li’l-Buhârî havle ehâdîs fi’l-Câmiu’s-sahih. 2 Cilt. Medine: el-Câmiatü’l-İslâmiyye, 1424/2003. Derrîs, Hâlid b. Mansûr b. Abdillah. Mevkıfu’l-imâmeyn el-Buhârî ve Müslim min iştirâtı’l-likyâ ve’s-semâı fi’s-senedi’l-muan’ani beyne’l-muteâsırayni. Riyad: Mektebetu’-Rüşd, ts. Dilek, Mehmet. Kütüb-i Sitte’nin Şartları Etrafında Gelişen Tartışmalar. Ankara: İlâhiyât Yayınları, 2014. Ebû Zehv, Muhammed. Hadis ve Hadisçiler. Trc. Selman Başaran, Mehmet Ali Sönmez. İstanbul: Ensar Yayınları, 2016.
  5. Efendioğlu, Mehmet. “Münker”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 32: 13-14. İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Irâkî, Ebü’l-Fadl Zeynüddin Abdürrahim b. el-Hüseyin b. Abdirrahman b. Ebî Bekr b. İbarahim. el-Takyîd ve’l-Îzâh şerhi Mukaddimeti İbni’s-Salâh. Thk. Abdurrahman Muhammed Osman. Medine: el-Mektebetü’s-Selefiyye, 1389/1969.
  6. Itr, Nureddin. Menhecü’n-nakdi fî ulûmi’l-hadîs. 3. Baskı. Dımaşk: Dâru’l-Fikr, 1401/1981. İbn Ebî Hâtim, Ebû Muhammed Abdurrahman b. Muhammed b. İdris b. el-Münzir et-Temîmî er-Râzî. el-Cerh ve’t-ta’dîl. 9 Cilt. Haydarâbâd: Dâiratü’l-Meârifi’l-Osmâniyye, 1271/1952.
  7. İbn Hacer, Ebü’l-Fadl Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Hacer el-Askalânî. Fethu'l-bâri şerhu Sahîhi'l- Buhârî. 13 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, 137