SavedAdd your journal

Journals / Ot Sistematik Botanik Dergisi / 2004 / Cilt: 11 - Sayı: 2

Hambat ovası ve çevresinin florası (Denizli, Türkiye)

Flora of hambat plain and its environs (Denizli-Turkey)

Ali ÇELİK
MEHMET ÇİÇEK
İdris ARSLAN
Mustafa KARINCALI
Gürkan SEMİZ
Pages
71–94
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The number of endemic species in the research area is 33 (5.6 %).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This research was carried out in 2003 and 2004 in order to determine the flora of Hambat plain (Denizli-Turkey) and its environs.
📊
Key Findings & Data:The research area is situated in Denizli, Afyon and Burdur provinces and within C2 of the grid system.
💡
Conclusion & Impact:The number of endemic species in the research area is 33 (5.6 %).
🔬Design:Research Article
📍Scope:2003 Verileri
⚙️Variables:taksonomi · C2 karesi · Denizli

Abstract

This research was carried out in 2003 and 2004 in order to determine the flora of Hambat plain (Denizli-Turkey) and its environs. The research area is situated in Denizli, Afyon and Burdur provinces and within C2 of the grid system. In the study area, 587 taxa belonging to 76 families, and 316 genera, were determined. Of the 587 taxa, 3 are pteridophytes, 7 gymnosperms and 565 angiosperms (484 dicotyledones and 81 monocotyledones). According to the number of taxa Asteraceae (86), Fabaceae (70) and Poaceae (43) are the largest families. The largest genera are Trifolium L. (14 taxa), Anthemis L. (9 taxa) and Centaurea L. (7 taxa). The distribution of phytogeographic elements is as follows: Mediterranean elements 153 (26.1 %), Irano-Turanian elements 46 (7.8 %) and Euro-Siberian elements 30 (5.1 %). The number of endemic species in the research area is 33 (5.6 %).

Özet

Bu çalışma hambat ovası ve çevresinin (Denizli, Türkiye) florasını belirlemek için 2003 ve 2004 yıllarında gerçekleştirildi. Çalışama alanı Denizli, Burdur ve Afyon il sınırları içerisinde ve kareleme sistemine göre C2 karesinde yer almaktadır. Çalışma alanında, 76 familya ve 316 cinse ait 587 takson belirlendi. 587 taksondan 3'ü eğreltiler, 7'si açıktohumlular ve 565'i kapalıtohumlulardandır (484 çiftçenekliler ve 81 tekçenekliler). Takson sayılarına göre en büyük familyalar; Asteraceae (86), Fabaceae (70) ve Poaceae (43)' dir. Trifolium L. (14 takson), Anthemis L. (9 takson) ve Centaurea L. (7 takson) en büyük cinslerdir. Fitocoğrafik elementlerin takson bazında dağılımı şu şekildedir: Akdeniz elementleri 153 (26.1 %), İran-Turan elementleri 46 (7.8 %) ve Avrupa-Sibirya elementleri 30 (5.1 %)'dir. Araştırma alanındaki endemiklerin sayısı 33 (5.6 %)'dür.

🔖

Cite This Article

ÇELİK, A., ÇİÇEK, M., ARSLAN, İ., KARINCALI, M., SEMİZ, G. (2004). Hambat ovası ve çevresinin florası (Denizli, Türkiye). Ot Sistematik Botanik Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 71–94. https://ajindex.com/articles/286583

References (18)

  1. DAVIS, P.H. (Ed.), Flora of Turkey and The East Aegean Islands, 1-9, Edinburgh Univ. Pres.,Edinburgh 1965-1985.
  2. PRICE, S.P., SCOTT, B., Fault-block rotations at the edge of a zone of continental extension; SW Turkey,J. Struct. GeoL, 16, 381-392,1994. T.G.D. (THE GENERAL DIRECTORSHIP) OF AFFAIRS SERVİS, Land belonging of Denizli. Report,No. 17, Ankara, 2000 T.G.D. (THE GENERAL DIRECTORSHIP) OF STATE METEOROLOGY, Average extreme temperature and rainfall and values, Brief Report, Ankara, 2000.
  3. AKMAN, Y., Climats et bioclimats mediterraneans en Turquie, Ecologia Mediterranea, 8, Vi, 73-87, 1981.
  4. WALTER, H., Kurak zamanların tespitinde esas olarak kullanılacak olan klimadiyagramı, İ. Ü. Orman Fak. Dergisi, Seri B, 8, 2, 1958.
  5. SEÇMEN, Ö., LEBLEBİCİ, E., Türkiye Sulak Alan Bitkileri ve Bitki Örtüsü, Ege Univ. Fen Fakültesi yayınları, no: 158, İzmir, 1997.
  6. YURDAKULOL, E., ÖNCEL, I., DEMİRÖRS, M., YILDIZ, A. AND KELEŞ, Y., Ecological and syntaxonomic investigations of salt marshes vegetation in the vicinity of Burdur and Acigöl (Denizli / Turkey), Ecologia Mediterranea, 22, lA, 51-61, 1996.
  7. GEMİCİ, Y., Akdağ (Afyon-Denizli) ve çevresinin vejetasyonu, Doğa Türk Botanik Dergisi, 12, 1, 8-57,1998.
  8. GEMİCİ, Y., La flöre de la montagne Akdağ (Afyon-Denizli) II, Journ. of Fac. of Sci. Ege Ü., 13, 1-2, 19-29, 1991.
  9. ÇİÇEK, M., ÇELİK, A., Flora of Çökelez mountain (Denizli-Turkey) and its environs, Bulletin of Pure and Applied Sciences, 23B, 2, 127-145, 2004.
  10. TUZLACI, E., Honaz dağının bitkileri I, Istanbul Eczacılık Fakültesi Mecmuası, 12, 30-73, 1976.
  11. TUZLACI, E., Honaz dağının bitkileri II, İstanbul Eczacılık Fakültesi Mecmuası, 13, 47-61, 1997.
  12. ÇELİK A., SEÇMEN Ö., Flora and vegetation of Aydın mountains in Turkey, Plant Life in South and Central Asia, 5.th Int. Symp., Tashkent-Uzbekistan, 33-53, 1998.
  13. DAVIS, P.H., MILL, R., TAN, K., Flora of Turkey and the East Aegean Islands, vol. 10 (Supplement 1), Edinburgh Univ. Press, Edinburgh, 1998.
  14. GÜNER, A., ÖZHATAY, N., EKİM, T., BASER, H.C.B., Flora of Turkey and the East Aegean Islands, vol. 11 (Supplement 2), Edinburgh Univ. Press, Edinburgh, 2000.
  15. TUTIN, T.G., HEYWOOD, V.H., BURGES, N.A., al., Flora Europaea, vols. I-V, Cambridge University Pres, 1964-1981.
  16. BOISSIER, E. (ed.), Flora Orientalis, vols. I-VI, Geneva, 1867-1888.
  17. DOĞAN, M., A taxonomical revision of the genus Phleum L. {Gramineae), The Karaca Arboretum Magazine, 1, 53-70, 1991.
  18. DOĞAN, M., Alopecurus L. (Gramineae) cinsinin kısa bir taksonomik revizyonu, Turk J