AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe efficiency of radiation therapy for KSis evaluated based on the literature data.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Kaposi's sarcoma (KS) was described in 1872 by Moritz Kaposi as multiple benign pigmentedidiopathic hemorrhagic sarcoma. KS, which was previously known as the disease of the older males ofEastern European, Mediterranean, or Jewish descent, became well-known with the increase ofaffected patients with acquired immunodeficiency syndrome (AIDS)in 1980s. Subtypes of KS,including the ones which represent histopathologic and immunohistochemical features and which areclassical, endemic widespread in Africa, are available. Also, the other type is related to AIDS andimmunosuppressive treatment.Radiation therapy often represents the optimal local therapy for paliation of pain, bleeding or edema inthis radioresponsive tumor type. In this report, a 86-year-old male patient with the diagnosis ofclassical KS who was treated with radiotherapy is presented. The efficiency of radiation therapy for KSis evaluated based on the literature data.
Özet
Kaposi sarkomu (KS) 1872 yılında, Moritz Kaposi tarafından, “derinin idyopatik, multipl, pigmente hemorajik sarkomu” adıyla tanımlanmıştır. Önceleri sıklıkla Doğu Avrupa, Akdeniz ve Yahudi kökenli yaşlı erkeklerin bir hastalığı olarak tanınan Kaposi sarkomu, 1980’li yıllarda homoseksüel erkeklerde akkiz immun yetmezlik sendromu’nun (AIDS) gündeme gelmesi ile birlikte yaygınlaşmıştır. Benzer histopatolojik görünüm ve immunhistokimyasal bulgular taşıyan, klasik, Afrika’da görülen endemik, iyatrojenik immun yetmezlik ile birlikte görülen ve AIDS le ilişkili Kaposi sarkomu tipleri mevcuttur. Radyasyona oldukça duyarlı olduğu bilinen Kaposi sarkomlarında ağrı, kanama ve ödem bulgularının lokal ve palyatif tedavisi için radyoterapi uygulanmaktadır. Bu yazıda, ağrılı ve kanamalı lezyonların palyatif tedavisi için lokal radyoterapi uygulanan ve tedaviye iyi yanıt veren klasik Kaposi sarkomlu 86 yaşındaki erkek olgu sunulmuş ve lokal radyoterapinin etkinliği literatür verileri eşliğinde gözden geçirilmiştir. (Pamukkale Tıp Dergisi, 2008;1:35-38)