AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs a result, caffeine may be a predisposing risk factor for developing intestinal injury.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: To investigate of histopathologic and biochemical effects of caffeine citrate in newborn rats with hypoxia/reoxygenation (H/R)-induced intestinal injury.Materials and methods: One-day-old, 32 Wistar albino newborn rats (n=8) were randomly divided into four groups: control group (group1, n=8), caffeine group (group2, caffeine citrate administered subcutaneously, n=8), H/R group (group3, exposed to H/R, n=8), and caffeine + H/R group (group4, caffeine citrate administered and exposed to H/R, n=8). Caffeine citrate was initiated at a loading dose of 20 mg/kg, followed by a maintenance dose of 5 mg/kg/day, subcutaneously. On day 4th, all animals except for groups 1 and 2 were exposed to H/R and sacrificed 6 hours after H/R procedure. Histopathological injury scores (HISs), interleukin-6 (IL-6), tumor necrosis factor-alpha (TNF-α), and oxidative stress index (OSI: total oxidant status “TOS”/total antioxidant status “TAS”) levels were measured in intestinal samples.Results: As histopathological, the most severe damage was observed in H/R-induced groups (p<0.01). Although not statistically significant, the mean HISs of caffeine group was higher than the control group and lower than the H/R group. The levels of TNF-α, IL-6 and OSI in the groups 2, 3 and 4 were significantly higher than the control group (p<0.05). However, these biochemical parameters in the caffeine group were significantly lower than those of the H/R-induced groups (p<0.01).Conclusion: This study showed that caffeine citrate significantly increased the intestinal tissue levels of TNF-α, IL-6, and OSI. As a result, caffeine may be a predisposing risk factor for developing intestinal injury.
Özet
Amaç: Hipoksi/reoksijenizasyon (H/R) ile intestinal hasarlanma oluşturulan sıçan yavrularında kafein sitratın histopatolojik ve biyokimyasal etkilerini araştırmak. Gereç ve yöntem: Bir günlük 32 Wistar albino sıçan yavrusu rastgele dört gruba ayrıldı: kontrol grubu (grup1, n=8), kafein grubu (grup2, subkutan kafein sitrat uygulanan, n=8), H/R grubu (grup3, H/R uygulanan, n=8) ve kafein+H/R grubu (grup4, kafein sitrat verilen ve H/R uygulanan, n=8). Kafein sitrat, 20 mg/kg'lık bir yükleme dozunda başlatıldı, ardından subkutan 5 mg/kg/günlük idame dozu takip edildi. Dördüncü günde, grup 1 ve 2 dışındaki tüm hayvanlar H/R'ye maruz bırakıldı ve H/R prosedüründen 6 saat sonra öldürüldü. Histopatolojik hasarlanma skorları (HIS), interlökin-6 (IL-6), tümör nekroz faktörü-alfa (TNF-α) ve oksidatif stres indeksi (OSI: toplam oksidan durum “TOS”/toplam antioksidan durum “TAS”) seviyeleri bağırsak örnekleri üzerinden değerlendirildi. Bulgular: Histopatolojik olarak en ciddi hasar H/R uygulanan gruplarda görüldü (p <0.01). Kafein grubunun ortalama HIS'leri kontrol grubundan daha yüksek iken, H/R grubundan daha düşüktü, ancak bu istatistiksel olarak anlamlı değildi. Grup 2, 3 ve 4'teki TNF-α, IL-6 ve OSI düzeyleri kontrol grubundan anlamlı olarak yüksekti (p <0.05). Bununla birlikte, kafein grubundaki bu biyokimyasal parametreler, H/R uygulanan gruplardan anlamlı olarak daha düşüktü (p <0.01). Sonuç: Bu çalışma, kafein sitratın TNF-α, IL-6 ve OSI'nin bağırsak doku düzeylerini önemli ölçüde arttırdığını gösterdi. Bu nedenle, kafeinin bağırsak hasarı geliştirmek için predispozan bir risk faktörü olabileceğini düşünüyoruz.