AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor this reason, each hospital should periodically review its own antibiotic resistance profile and determine empirical treatment options.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: Pseudomonas aeruginosa is an opportunistic pathogen that causes infections, especially in patients hospitalized in intensive care units (ICUs). Increased antibiotic resistance in recent years makes it difficult to treat P.aeruginosa infections. The aim of this study is determine antibiotic resistance rates in P.aeruginosa strains isolated from ICU. Materials and methods: P.aeruginosa strains isolated from various samples sent from ICUs to microbiology laboratory in a four year span, were included in the study. Bacterial identification and antibiotic susceptibility tests were performed using conventional methods and automated systems. Results: A total of 688 P.aeruginosa strains were included in the study. Among the samples in which strains were isolated, endotracheal aspirate samples (53.3%) outnumbered and urine samples (27%). P.aeruginosa strains showed the highest resistance to ciprofloxacin (34.7%). Ceftazidime 29.4%, cefepime (28.1%), carbapenems (27.3%), piperacillin-tazobactam (24.6%), gentamicin (19.3%), and amikacin (7.9%) resistance was also detected. The resistance rates have changed over the years. Conclusion: As a result, the resistance rates of P.aeruginosa strains to antimicrobial agents vary between hospitals. For this reason, each hospital should periodically review its own antibiotic resistance profile and determine empirical treatment options.
Özet
Amaç: Pseudomonas aeruginosa özellikle yoğun bakım ünitelerinde (YBÜ), yatan hastalarda enfeksiyonlara neden olan fırsatçı bir patojendir. Son yıllarda artan antibiyotik direnci P.aeruginosa enfeksiyonlarının tedavisini zorlaştırmaktadır. Bu çalışmanın amacı yoğun bakım ünitelerinden izole edilen P.aeruginosa suşlarının antibiyotik direnç oranlarını saptamaktır. Gereç ve yöntem: Dört yıllık bir süre zarfında yoğun bakım ünitelerinden mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen çeşitli örneklerden izole edilen P.aeruginosa suşları çalışmaya dahil edilmiştir. Bakteri tanımlaması ve antibiyotik duyarlılık testleri konvansiyonel yöntemler ve otomatize sistemler kullanılarak yapılmıştır. Bulgular: Toplam 688 P.aeruginosa suşu çalışmaya dahil edilmiştir. Suşların izole edildiği örnekler arasında endotrakeal aspirat örnekleri ilk sırada (%53,3), idrar örnekleri ikinci sırada (%27) saptanmıştır. İzole edilen P.aeruginosa suşlarının en dirençli olduğu antibiyotik siprofloksasin (%34,7) olarak bulunmuştur. Seftazidime %29,4, sefepime %28,1, karbapenemlere %27,3, piperasilin-tazobaktama %24,6, gentamisine %19,3, amikasine %7,9 oranında direnç tespit edilmiştir. Ayrıca, direnç oranlarının yıllar içinde değiştiği gözlenmiştir. Sonuç: P.aeruginosa suşlarının antimikrobiyal ajanlara direnç oranları hastaneler arasında farklılık göstermektedir. Bu nedenle her hastane belirli aralıklarla kendi antibiyotik direnç profilini gözden geçirmeli ve ampirik tedavi seçeneklerini belirlemelidir.