AI Summary & Key Takeaways
AI InsightImmediate identification and management by either splenic repair or splenectomy should result in a negligible increase in potential complications.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Splenic injury is still a problem during procedures involving the esophageal hiatus, stomach, kidney and the aorta. During the seven year period from September 1994 through November 2001, data sheets have been retrospectively complied on 51 patients undergoing splenectomy at the Department of General Surgery in Pamukkale University. In patients with iatrogenic splenic injury, data were collected concerning age, sex, diagnosis, operative or postoperative blood transfusion and postoperative complications. Eight (5.6 %) of 51 splenectomies performed during this period resulted from iatrogenic injury to the spleen. Traction on peritoneal omental attachments and adhesions was the mechanism of injury in seven patients and avulsion of a small portion of splenic hilum was the mechanism in a single patient. The maneuvers to avoid traction upon the spleen and its attachments can lessen the frequency of this complication. Immediate identification and management by either splenic repair or splenectomy should result in a negligible increase in potential complications.
Özet
Çalışma, karın ameliyatlarında ortaya çıkan İatrojenik dalak yaralanma nedenlerim ve korunma yöntemlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Pamukkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Anabilim Dalı'nda Eylül 1994-Kasım 2001 tarihleri arasında splenektomi yapılan hastaların hastane kayıtları retrospektif olarak incelendi. Bu hastalann yaş, cins, tanısı, yapılan ameliyat, ameliyatta ve sonrasında kan verilip verilmediği ve postoperatif komplikasyon gelişip gelişmediği tespit edildi. Splenektomi yapılan 51 hastanın 8'inde (%15.6) nedenin İatrojenik olduğu saptandı. Yaralanma mekanizmasının 7 olguda dalağın fraksiyonu sırasında bağların gerilmesi veya peritoneal yapışıklıklar sonucunda kapsül yırtılması, 1 olguda hilustaki vasküler yapılarda kanama olduğu tespit edildi. Dalağın bağlarında gerginlik yapacak fraksiyonlarda gerekli titizliğin gösterilmesi, dalağın mobilizasyonu sırasında karın arka ve yan duvarlarına olabilecek yapışıklıkların göz ardı edilmemesi ile İatrojenik yaralanmaların minimale indirilebileceği, yaralanması olmuşsa özellikle erken tanı ve zamanında girişim ile morbiditenin minimalde tutulabileceği kanaatine varılmıştır.