AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe think that, modifications and wider distribution of models will help to improve training in pediatric surgery.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Medical students should be able to evaluate childhood inguinoscrotal disorders (ISD) and they should be placed in the clinical skills training curriculum. In this paper, the results obtained with models developed for simulated ISD education were presented. Method: Model simulated ISD clinical skills training was given to 2nd (n:207) and 5th (n:128) term medical students, to the general practitioners during the 1st Pediatric Surgery Postgraduate Education Workshop (n:36) and the 6th General Practitioners Congress, (n:44). The feedback's of the participants were evaluated by an educational consultant from the department. Results: The success rate of the model simulators were evaluated as 55 %- 66 % by the 2nd term and 79 % - 84 % by the 5th term medical students, 76 %- 85 % by the participants of the 1st Pediatric Surgery Postgraduate Education Workshop and 87 %- 91 % by the 6 th General Practitioners Congress participants. When the results were evaluated the model simulated ISD education was found successful for reaching the educational aims. To the best of our knowledge we could not find any article in the Medline database about model simulated education in pediatric surgery. This does not mean that model simulated education is not used in pediatric surgery but we think that its importance is not well recognized. Conclusion: Model simulated education in clinical skills training is practical and effective method. One of the important advantages and superiority of the model simulators are that they help in reaching the educational aims without annoying the patients. We think that, modifications and wider distribution of models will help to improve training in pediatric surgery.
Özet
Amaç: Çocuk cerrahisinde öğrencilerin uygulamalı eğitiminde inguinalskrotal hastalıkların fizik incelemesi (ISH) yer almalıdır. Bu çalışmada İSH için geliştirilen maketlerle yapılan uygulamalı eğitimin sonuçları sunulmuştur. Yöntem: Elde edilen tüm maket modülleri fakültemiz dönem II (n:207) ve V (n:128) öğrenci eğitiminde, L Çocuk Cerrahisi Mezuniyet Sonrası Eğitim Kursu'nda (n:36) ve VI. Pratisyen Hekimleri Kongresi'irde (n:44) anabilim dalımızda görevli bir eğitim yönlendiricisi tarafından uygulamalı eğitim olarak verildi. Sonuçlar tamamlanan eğitimlerin ardından her katılımcıya bir geri bildirim formu doldurularak elde edildi. Bulgular: Maketlerin bağan oranları Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi dönem 11 öğrencilerinde % 55 ile % 66, dönem V öğrencilerinde % 79 ile % 84, l. Çocuk Cerrahisi Mezuniyet Sonrası Eğitin Kursunda % 76 ile % 85, VI. Pratisyen Hekimler Kongresinde % 87 ile % 91 olarak elde edildi. Sonuçlar değerlendirildiğinde eğitim hedeflerine ulaşmada maketlerin olumlu katkı sağladığı görülmüştür. Yaptığımız Medline taramalarında Çocuk Cerrahisi uygulamalı eğitiminde maket kullanımına dair bir bilgiye rastlanmamıştır. Bu konuda yayın olmayışı eğitim maketlerinin Çocuk Cerrahisinde kullanılmadığı anlamına gelmemekle birlikte kanımızca değeri henüz fark edilmemiştir. Sonuç: Çalışmamız sonucunda; mesleksel beceriler eğitiminde maket kullanımı geniş gruplara hitap eden, pratik ve etkin bir yöntemdir. En önemli yararı ve üstünlüğü ise hastayı rahatsız etmeden eğitim hedeflerine ulaşmayı sağlamasıdır. Önümüzdeki yıllarda maketlerin modifiye edilerek daha geniş eğitim kitlelerine ulaşarak Çocuk Cerrahisi eğitimi içerisinde katkısını artıracağını düşünmekteyiz.