AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Intrapleural streptokinase is an effective and safe adjunct in facilitating complete drainage of complicated empyemas.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In complicated effusions the increased production of fibrin results in formation of loculations and septations within the thoracic cavity, leading to ineffective chest tube drainage. Intrapleural fibrinolytic agents are employed to avoid thoracotomy in such complicated pleural effusions. Our study reviews the results of streptokinase treatment in children with pleural disease beyond the exudative stage following tube thoracostomy. Methods: Between October 2001-December 2002, twenty-two patients with pleural effusions were admitted to our hospital. Twenty-one patients were inserted a chest tube. Ninetene patients were treated with intrapleural stertokinase. Intrapleural streptokinase treatment was started in an average of two days following initial chest tube placement in complicated plevral effusion. The effectiveness of the therapy was assessed by monitoring the volume of the fluid, the level of LDH, Glucose and pH pre and post instillation. Results: Nineteen patients were treated by intrapleural streptokinase instillation. Mean of total number of instillations were 2.8 (1-4) in patients. The chest tube was removed at a mean of 9.51±5.82 days following completion of streptokinase instillation. The total length of hospital stay was 25.2±12.36 days in the group of treatment with streptokinase. A significant difference was also determined in the pleural LDH, glucose and pH, pre and post treatment. Four patients developed bronchopleural fistula and all of fistula healed spontaneously. Finally, surgical intervention was necessary in two intractable cases. Conclusion: Intrapleural streptokinase is an effective and safe adjunct in facilitating complete drainage of complicated empyemas.
Özet
Amaç: Komplike parapnömonik effüzyonlu olguların tedavisinde, tüp torakostomi ile her zaman etkili bir drenaj sağlanamayabilir. Bu nedenle komplike plevral effüzyon tedavisinde fibrinolitik ajanların kullanımı önerilmektedir. Çalışmada, komplike plevral effüzyonlu olgular fibrinolitik ajan olarak streptokinaz uygulandı ve bu tedavinin etkisinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Ocak 2001-Aralık 2002 tarihleri arasında, pnömoniye bağlı plevral effüzyonlu 22 olgu başvurdu. Tüm olgulara ikili antibiyotik tedavisi verildi. Eksudatif evredeki üç olgu sadece torasentez ve/veya tüp torakoskopi ile, komplike effüzyon evresindeki 19 olgu tüp torakoskopi ve intraplevral streptokinaz uygulanarak tedavi edildi. Streptokinaz uygulanan ve uygulanmayan olgularda başvuru sırasında mevcut şikâyetlerinin süresi, tüp kalış ve hastanedeki yatış süresi tespit edildi. Streptokinaz uygulanan olgularda tedavi öncesi ve sonrası plevral sıvının toplam drenaj miktarı ve biyokimyasal parametrelerin değişiklikleri değerlendirildi. Bulgular: Yaş ortalaması 3.95 yaş (6 ay-10y) olan on dört kız, sekiz erkek toplam 22 plevral effüzyonlu olgunun 21'ine göğüs tüpü takıldı. Bu olgulardan 19'una tüp takıldıktan ortalama iki gün sonra intraplevral streptokinaz uygulandı. Drene olan plevral sıvı miktarı ve USG bulgularının sonuçlarına göre ortalama 2.8 kez (1-4) doz tekrarı yapıldı. Şikâyetlerin başlangıcı ile başvuru arasında geçen süre SK uygulanmayan olgularda 5.32 gün, uygulanan olgularda 9.78 gündü. SK uygulanan olguların plevral sıvı analizlerinde, tedavi sonrası drene olan sıvı miktarında artış ve biyokimyasal analizlerinde (Glukoz, pH ve LDH) belirgin değişiklik kaydedildi. SK uygulanan olgularda ortalama tüp süresi 9.51±5.82 (3-30) günken yatış süresi 25.2±12.36 (14-45) gün olarak tespit edildi. Bronkoplevral fistülü olan dört olgu takip sırasında kendiliğinden düzeldi. İki olguda tedaviye bağlı yeterli düzelme olmadığından cerrahi girişim uygulandı. SK uygulamasına bağlı % 89.4 oranında başarı tespit edildi. Sonuç: Çocuk ampiyem olgularının tedavisinde intraplevral streptokinaz uygulamasının etkili ve güvenilir bir drenaj sağladığını düşünmekteyiz.