Journals / Mali Çözüm / 2014 / Cilt: 24 - Sayı: 125

The power of council of municipality in environment tax under the legality principle on taxation

Vergilerin kanuniliği ilkesi açısından çevre temizlik vergisinde belediye meclislerinin yetkisi

Pages
77–93
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, authorization of council of munici- pality is analyzed under the legality principle on taxation.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:One of the basic taxation principles is legality principle on taxation ac- cording to 1982 Constitution of Republic of Turkey.
📊
Key Findings & Data:Taxes shall be enacted, amended and repaled by the law under this principle.
💡
Conclusion & Impact:In this study, authorization of council of munici- pality is analyzed under the legality principle on taxation.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

One of the basic taxation principles is legality principle on taxation ac- cording to 1982 Constitution of Republic of Turkey. Taxes shall be enacted, amended and repaled by the law under this principle. In particularly, council of miniters can be entitled to make amendments in specific areas. No authority for taxation in Turkey, except council of ministers according to constitution . On the other hand, according to The Law of Municipality Revenues, there is an remarkable actor on taxation with council of miniters for environmental tax: council of municipality. In this study, authorization of council of munici- pality is analyzed under the legality principle on taxation.

Özet

1982 tarihli Türkiye Cumhuriyeti Anayasasına göre temel vergileme ilkelerinden biri “vergilendirmede kanunilik” ilkesidir. Bu ilke uyarınca vergilerin konulması, kaldırılması ve değiştirilmesi ancak yasama organı tarafından gerçekleştirilir. Bunun istisnai hali ise Bakanlar Kuruluna verilen yetkidir. Anayasa 73/4 hükmü uyarınca muafiyet, istisna, indirim ve oranlar konusunda Bakanlar Kuruluna yetki verilebilir. Bakanlar Kuruluna bu yetki kanunla ve ancak belirli sınırlamalar içerisinde sağlanabilir. Bu yetki ihtiyari olup, yasama organının inisiyatifindedir. Bakanlar Kurulu dışında ve belirlenen konular haricinde hiçbir kurum, kuruluş ya da kişiye yetki devri söz konusu olamaz. Ancak 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu kapsamında ise Bakanlar Kuru- lu dışında yetki devri yapıldığı anlaşılan başka bir aktör dikkat çekmektedir. Bu aktör belediye meclisleridir. Bu çalışmada belediye meclislerine verilen bu yetkinin kanunilik ilkesi karşısındaki durumu analiz edilmektedir.

🔖

Cite This Article

BİYAN, Ö. (2014). The power of council of municipality in environment tax under the legality principle on taxation. Mali Çözüm, Cilt: 24 - Sayı: 125, 77–93. https://ajindex.com/articles/281702

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akhisar Belediye Meclisi, 05.11.2010 tarihli ve 2010/119 numaralı kararı, 20.05.2014 tarihinde http://www.akhisar.bel.tr/GELIR-TARIFESI_ c_1_d_43.htm adresinden erişildi. Ateşli, E. A., (2013), “Suç ve Cezaların Kanuniliği İlkesi”, Türkiye Barolar Birliği Dergisi, (2013): 104. Bulut, Y. - Tanıyıcı, Ş. (2008), “Türkiye’de Belediye Meclis Üyelerinin Temsil Ediciliği: Erzincan Örneği”. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, (Ağustos 2008).
  2. Çitçi, O. (1989), Yerel Yönetimlerde Temsil: Belediye Örneği, Ankara: TODAİE Develi Belediyesi Meclis Kararı, Karar:32, Sayfa No:2, Tarih:01/10/2012, 20.05.2014 tarihinde http://www.develi.bel.tr/belediye-meclis-kararla- ri/198-ekim-2012-meclis-kararlar%C4%B1.html adresinden erişildi. Doğrusöz, A. B., (2000), “Yargı Kararlarının Işığında Vergilerin Kanuni- liği ilkesi Açısından Türk Vergi Mevzuatının Değerlendirilmesi”, Türkiye XIII. Maliye Sempozyumu, 14-16 Mayıs 1998, Bodrum’da sunulan bildiri. Eroğlu, E. (2013), “Vergi Ceza Hukuku Açısından Kanunilik İlkesi”, Es- kişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 8, 3 (Aralık 2013).
  3. Gerçek, A. (2005), “Vergileme Alanında Bakanlar Kurulu Kararlarının Hukuki Sınırı: ÖTV Açısından Bir İnceleme”, Vergi Sorunları, 28, 204, (Ey- lül 2005).
  4. Gerçek, A. (2006), Türk Vergi Hukukunda İdarenin Takdir Yetkisi. Ankara:
  5. Yaklaşım Yayıncılık. Güneş, G. (2012). Verginin Yasallığı İlkesi, [y.y.]: On İki Levha Yayıncılık. İçişleri Bakanlığı, Türkiye Mülki İdare Bölümleri Envanteri, 12.05.2014 tarihinde https://www.e-icisleri.gov.tr/Anasayfa/MulkiIdariBolumleri.aspx adresinden erişildi. İzmir İli Çiğli Belediyesi Meclis Kararı, Karar Tarihi:07.02.2014 Karar Sayısı: 84516765-301-05/16, 20.05.2014 tarihinde http://www.cigli.bel.tr/ index2.php?sayfa=meclis_raporu_icerigi&id=433&PHPSESSID=64d7f88a- e251529237eafb7aa2024fe8 adresinden erişildi. Kaneti, S. (1987), Vergi Hukuku. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Kaplan, R. (2013), “Veraset ve İntikal Vergisi Kanunu ile Vergi Usul Kanunundaki Bazı Düzenlemelerin Kanunilik İlkesi Açısından Değerlendirilmesi”, Maliye Dergisi, 164, (Ocak-Haziran 2013).
  6. Karakoç, Y. (1996), “Türk Hukukunda Vergi Kanunlarının Anayasa’ya Uygunluğunun Yargısal Denetimi”, Anayasa Yargısı Dergisi, 13, (1996).
  7. Kumrulu, A. (1979), “Vergi Hukukun Bir Kısım Anayasal Temelleri”, An- kara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 36, 1-4, (1979). Manavgat Belediye Meclis Kararı, 02.12.2010 tarihli ve 84 sayılı karar. 20.05.2014 tarihinde http://www.manavgat.b