AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPatients' mean follow-up time was 14 months (1-40 months) and median survival time was 11 months and overall 3-year survival was 8.8%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
OBJECTIVE: To evaluate the clinical and histopathological factors acting on prognosis and the effect of surgery on survival of stage IV gastric cancer patients. MATERIAL AND METHODS: Stage IV gastric cancer patients diagnosed and treated between 1996-1998 were included in this study. The factors possibly effecting prognosis such as age, sex, tumor location, site of metastasis, macroscopic appearence (Borrman classification) and histologic type (Lauren classification) of tumor, type of surgery and chemotherapy were retrospectively evaluated. Survival analysis and univariate and multivariate analyses of factors effecting survival were performed. RESULTS: 106 patients were included in the study. Patients' mean follow-up time was 14 months (1-40 months) and median survival time was 11 months and overall 3-year survival was 8.8%. The factors effecting survival on univariate analysis were tumor location, type of surgery and chemotherapy. Tumors involving the gastric wall as a whole had a shorter survival. Surgical resection prolonged survival and addition of chemotherapy was found as a factor positively effecting prognosis. Multivariate analysis revealed that only chemotherapy independently prolonged survival. CONCLUSION: When selectively performed, radical surgical resections enabling the removal of both macroscopic and microscopic tumor may prolong survival in stage IV gastric cancer patients with a well known worse prognosis. Adjuvant chemotherapy will further prolong survival.
Özet
AMAÇ: Evre IV mide kanseri olan hastalarda prognoza etki eden klinik ve histopatolojik faktörleri ve cerrahinin sağkalıma etkisini araştırmak. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya, 1996-1998 yıllarında evre IV mide kanseri tanısıyla tedavi edilen hastalar alındı. Prognoza etki edebileceği düşünülen faktörlerden yaş, cinsiyet, tümörün midedeki yerleşim yeri, metastaz yeri, tümörün makroskopik görünümü (Borrman sınıflaması), histolojik tipi (Lauren sınıflaması) ve uygulanan cerrahi tedavinin cinsi ve kemoterapi uygulanıp uygulanmadığı retrospektif olarak değerlendirildi. Sağkalım analizleri Kaplan-Meier yöntemiyle, tek değişkenli analiz log-rank testi kullanılarak ve çok değişkenli analiz ise Cox regresyon analizi ile yapıldı. BULGULAR: Çalışmamıza 106 hasta dahil edildi. Hastaların ortalama takip süresi 14 aydır (1-40 ay) ve ortanca sağkalım süresi 11 ay olup tüm evre IV hastalar için 3-yıllık sağkalım oranı %8.8'dir. Tek değişkenli analiz sonucunda tümörün mide içindeki yerleşim yeri, cerrahi tedavi şekli ve kemoterapi sağkalımı etkileyen faktörler olarak bulundu. Mide duvarının tamamını tutan tümörlerde sağkalımın kısaldığı saptandı. Cerrahi rezeksiyon uygulanmasının ise sağkalımı uzattığı gösterildi ve kemoterapinin tedaviye eklenmesi hastaların prognozunu olumlu olarak etkileyen bir faktör olarak saptandı. Çok değişkenli analizde ise sadece kemoterapi verilmesinin sağkalımı anlamlı olarak uzattığı bulundu. SONUÇ: Prognozunun kötü olduğu düşünülen evre IV mide kanseri olan hastalarda seçici davranılarak tümörün makroskopik ve mikroskopik düzeyde tamamen çıkarılabileceği hastalarda radikal cerrahi girişimler uygulanması ile sağkalım uzatılabilir. Bu hastalara cerrahi sonrası kemoterapi verilmesi ile de daha uzun süreli sağkalım sağlanacaktır.