Journals / Megaron / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 2

An Analysis of Accessibility in Architectural Design in terms of Wheel Chair Users

Mimari Tasarımda Ulaşılabilirlik Kavramının Tekerlekli Sandalye Kullanıcıları Açısından İrdelenmesi

Journal
Megaron
Pages
297–323
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Following the analyses, accessibility of selected model projects was determined, and deductions were made on how designing process must be performed by taking minimum requirements into consideration

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although legal rights of people with disabilities are known in Turkey, studies are insufficient on rearrangement of built environment in the fashion to serve physical accessibility of people with disabilities.
📊
Key Findings & Data:To that end, minimum requirements to enable physical indoor accessibility for individuals with disabilities were identified by examining the standards set forth by TS 9111 The Requirements of Accessibility in Buildings for People with Disabilities and Mobility Constraints, and those requirements were analyzed in terms of selected model projects.
💡
Conclusion & Impact:Following the analyses, accessibility of selected model projects was determined, and deductions were made on how designing process must be performed by taking minimum requirements into consideration
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Although legal rights of people with disabilities are known in Turkey, studies are insufficient on rearrangement of built environment in the fashion to serve physical accessibility of people with disabilities. This study aims to review legal rights of individuals with disabilities, within the current system in Turkey and to introduce rearrangements which enable indoor accessibility for people with disabilities. To that end, minimum requirements to enable physical indoor accessibility for individuals with disabilities were identified by examining the standards set forth by TS 9111 The Requirements of Accessibility in Buildings for People with Disabilities and Mobility Constraints, and those requirements were analyzed in terms of selected model projects. Within the scope of this research, indoor accessibility for individuals with disabilities who use wheelchair was addressed, and analyses on model projects were performed by checking requirements of wheelchair users. Following the analyses, accessibility of selected model projects was determined, and deductions were made on how designing process must be performed by taking minimum requirements into consideration

Özet

Türkiye’de özürlülerin sahip olduğu yasal haklar bilinmekle birlikte, yapılı çevrenin özürlülerin fiziksel ulaşılabilirliğine hizmet edecek şekilde düzenlenmesi konusunda çalışmalar yetersiz kalmaktadır. Bu çalışma, özürlü bireylerin Türkiye’de mevcut sistem içinde sahip oldukları yasal hakların incelenerek, yapı içinde özürlü bireylerin ulaşılabilirliğine olanak sağlayan düzenlemelerin ortaya konmasını amaçlamaktadır. Bu amaçla, TS9111 Özürlüler ve Hareket Kısıtlılığı Bulunan Kişiler İçin Binalarda Ulaşılabilirlik Gerekleri standartlarının incelenmesiyle yapı içinde özürlü bireylerin fiziksel ulaşılabilirliğine imkân sağlayan minimum gereklilikler belirlenmiş ve bu gereklilikler seçilen örnek projeler üzerinden analiz edilmiştir. Bu araştırma kapsamında tekerlekli sandalye kullanıcısı olan özürlü bireylerin yapı içi ulaşılabilirliği ele alınmış ve örnek proje analizleri tekerlekli sandalye kullanıcısının gerekliliklerinin kontrol edilmesi üzerinden yapılmıştır. Analizler sonucunda elde edilen verilerin değerlendirilmesiyle seçilen örnek projelerin ulaşılabilirliği belirlenmiş ve minimum gereklilikleri göz önüne alarak nasıl tasarım yapılması gerektiği konusunda çıkarsamalar yapılmıştır

🔖

Cite This Article

TÜRKYILMAZ, E., İSKENDER, E. (2018). An Analysis of Accessibility in Architectural Design in terms of Wheel Chair Users. Megaron, Cilt: 13 - Sayı: 2, 297–323. https://ajindex.com/articles/276508

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. ADA (Americans With Disabilities Act/Özürlü Amerikalılar Yasası), Standards for Accesible Design Depatment of Justice, (http://www.ada.gov), 2010.
  2. Ali, H. M., Dom, M. M., Sahrum, M. S. (2012). Self-Sufficient Community through the Concepts of Collective Living and Universal Housing. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 68, 615-627. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu (United Nations-UN), Uluslararası Özürlü Hakları Sözleşmesi (Convention on the Rights of Persons with Disabilities), Madde 2, TBMM Arşivi, 2006.
  3. Güngör, Can. Alışveriş Merkezlerinin Engelliler İçin Erişebilirlik Standartları Kapsamında İrdelenmesi, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara, 2007.
  4. Design Manual Accesible, DIN 1989. Dünya Engelliler Vakfı (World Disability Foundation), Dünya Engeliler Birliği (World Disability Union), Erişilebilir Şehir Yönetmeliği (Taslak) Proje, İstanbul, 2011. Engellilere İlgili Türk Standartları Enstitüsünce Hazırlanan ve Kabul Edilen Standartlar, (http://www.erisilebiliristanbul.org), (ulaşım tarihi:23.12.2017)
  5. Ergenoğlu, Aslı. Mimarlıkta Kapsayıcılık:Herkes İçin Tasarım, Yıldız Teknik Üniversitesi, 2013.
  6. Hussein, H., Yaacob, N. M. (2012). Development of Accessible Design in Malaysia. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 68, 121-133.
  7. Kadir, S. A., Jamaludin, M. (2012). Users’ Satisfaction and Perception on Accessibility of Public Buildings in Putrajaya: Access Audit Study: Procedia - Social and Behavioral Sciences, 50, 429-441.
  8. Kadir, S. A., Jamaludin, M. (2013). Universal Design as a Significant Component for Sustainable Life and Social Development. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 85, 179-190.
  9. Koca, C. Engelsiz Şehir Planlaması Bilgilendirme Raporu, Dünya Engelliler Vakfı, İstanbul, 2010. Kuzey Kıbrıs’ta Engelli Kişilerin Hakları, Kıbrıs, 2012. ÖZİDA (Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı), Herkes İçin Ulaşılabilirliğin İyileştirilmesi Örnek Uygulama Rehberi, aslından çeviri, Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı, yayın no: 48, Ankara, 2008.
  10. Sürmen, Şükrü. SN 521 500 Normlarıyla Ulaşabilirlik Kılavuzu Özürlü Kişilere Uyarlanmış Yapı, 2001.
  11. Sürmen, Şükrü. Tekerlekli Koltuktaki İnsanların Hayatından Tablolar ve Bir Mimarlık Kılavuzu, 1988.
  12. Takim, R., Harris, M., Nawawi, A. H. (2013). Building Information Modeling (BIM): A New Paradigm for Quality of Life within Architectural, Engineering and Construction (AEC) Industry. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 101, 23-32. T.C.Başbakanlık Özürlüler İdaresi Baş