Journals / Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi / 2012 / Cilt: 18 - Sayı: 1

Graduation certificates of veterinary medicine in the Ottoman state

Osmanlı Devletinde veteriner hekimliği mezuniyet belgeleri

Pages
7–14
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The aim of this study was to examine and represent the graduation certificates in veterinary medicine at the Ottoman Empire based on detected documents.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In Turkey, scientific veterinary medicine education was pioneered by the Prussian Veterinarian Godlewsky in 1842 and the first civilian Veterinary School was established in 1889.
📊
Key Findings & Data:In this study, the graduation certificates called as “intihâb-nâme”, “icâzet-nâme” or “şahâdet-nâme” have been identified; the transcription and the simplification in contemporary Turkish language of six graduation documents, prepared between the years 1901-1919, were performed.
💡
Conclusion & Impact:The aim of this study was to examine and represent the graduation certificates in veterinary medicine at the Ottoman Empire based on detected documents.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkiye · sertifikasyon · öğretim

Abstract

In Turkey, scientific veterinary medicine education was pioneered by the Prussian Veterinarian Godlewsky in 1842 and the first civilian Veterinary School was established in 1889. It is known that veterinary surgeons who completed their trainings successfully and met the requirements of Military and Civil Veterinary Schools took their graduation certificates. In this study, the graduation certificates called as “intihâb-nâme”, “icâzet-nâme” or “şahâdet-nâme” have been identified; the transcription and the simplification in contemporary Turkish language of six graduation documents, prepared between the years 1901-1919, were performed. The aim of this study was to examine and represent the graduation certificates in veterinary medicine at the Ottoman Empire based on detected documents.

Özet

Türkiye’de bilimsel anlamda veteriner hekimliği öğretimi, Prusya’dan getirtilen Askeri Veteriner Hekim Godlewsky ile 1842’de başlatılmış, 1889 yılında ilk Sivil Veteriner Okulu kurulmuştur. Askeri ve Sivil Veteriner Okullarında eğitimlerini başarı ile tamamlayıp gerekli şartları yerine getiren veteriner hekimlere mezuniyet belgelerinin verildiği bilinmektedir. Çalışmada, 1901-1919 yılları arasında veteriner hekimliği eğitimi sonrasında verilen “intihâb-nâme”, “icâzet-nâme” veya “şahâdet-nâme” adı altında toplam altı adet mezuniyet belgesi saptandı. Söz konusu mezuniyet belgelerinin transkripsiyonları ve günümüz Türkçesine sadeleştirmesi yapıldı. Bu çalışma ile saptanabilen belgeler ışığında Osmanlı Devletinde veteriner hekimliği mezuniyet belgelerinin incelenerek, sunulması amaçlandı.

🔖

Cite This Article

GÖLCÜ, B. M., ÖZGÜR, A., OSMANAĞAOĞLU, Ş. (2012). Graduation certificates of veterinary medicine in the Ottoman state. Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 1, 7–14. https://ajindex.com/articles/274163

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Mehmet Esad: Mir’at-ı Mekteb-i Harbiye. Artin Asaduryan Şirket-i Mürettibiye Matbaası, İstanbul, 1893
  2. Erk N, Dinçer F: Türkiye’de Veteriner Hekimlik Öğretimi ve Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Tarihi. Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 1970
  3. Godlewsky und Sommer: Über die tierheilkunde in der Türkei. Magazin f.d. ges Tierheilkunde, 12, 465-500, 1846. Türkçesi: Erk N: Türkiye’de Veteriner Hekimlik (19’uncu Yüzyıl Ortalarında). Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Yayınları: 281, Çalışmalar: 183, Ankara Üniversitesi Basımevi, Ankara, 1972
  4. Dinçer F: Türkiye’de askeri veteriner hekimlik tarihi üzerinde araştırmalar - III. Bölüm. Ankara Üniv Vet Fak Derg, 27 (1-2): 294-321, 1980
  5. Anonim: Suret-i Mazbata. Vasıta-i Servet, 2 (12): 178-181, 1888
  6. Dinçer F: Türkiye’de veterinerlik ve tarım alanında ilk süreli yayın Vasıta-i Servet üzerinde bir inceleme. Fırat Üniv Vet Fak Derg, 3 (1): 66-83, 1976
  7. Başağaç RT: Türkiye’de İki Dünya Savaşı Arasında Veteriner Hekimliği Hizmetleri ve Hayvancılık Politikaları Üzerinde Araştırmalar. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniv Sağlık Bil Enst, Ankara, 2001
  8. Subhi Edhem: Nevsal-i Baytari. Agop Matasyon Matbaası, İstanbul, 1918
  9. Bekman M: Veteriner Tarihi. Ankara Basım ve Cildevi, Ankara, 1940
  10. Dağlı Y, Pehlivanlı H: Gâzî Ahmed Muhtar Paşa Takvîmü’s-Sinîn. Genelkurmay Basımevi, Yayın No: 93/32, Ankara, 1993
  11. Devellioğlu F: Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat (Eski ve Yeni Harflerle)
  12. Baskı, Aydın Kitabevi Yayınları, Ankara, 2008
  13. Redhouse JW: Turkish and English Lexicon. Çağrı Yayınları No:7, 3rd ed., Enes Ofset, İstanbul, 2006
  14. Şemseddin Sâmi: Kâmus-ı Türki. Çağrı Yayınları, No: 2, 15. Baskı, Enes Ofset, İstanbul, 2006
  15. Baytop T: İstanbul Tıbbiye Mektepleri Tarafından Verilen Tasdikname, Mezuniyet Tezkiresi ve İcazetnameler (1852-1909). In, Günergun F (Ed): Osmanlı Bilimi Araştırmaları II, s. 243-262, İstanbul, 1998
  16. Yıldırım N: Dârülfünûn-ı Osmanî Tıp Fakültesi Eczacı Mektebi Öğrencilerine Ait Kabulnâmeler ve Şehâdetnâmeler. In, II. Türk Tıp Tarihi Kongresi - Kongreye Sunulan Bildiriler, s. 239-279, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara, 1999
  17. Unat EK: Osmanlı İmparatorluğunda Fransızca tıp öğretimi ve Türkiye Cumhuriyetinde İngilizce yüksek öğretim. Cerr Tıp Fak Bült, 5, 219-233, 1972
  18. Unat EK: Osmanlı İmparatorluğunda Fransızca tıp öğretimi ve etkileri. Dirim, 52 (1-2): 65-71, 1977
  19. Anonim: Tatbikat-ı Baytariye Mektebinden bu sene mezun olan efen