AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe main advantages of these agents are that their effects can be reversed if required.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Summary Recently, in the field of veterinary surgery, clinical applications made on horses have indicated that alpha2 adrenoceptor agonists are valuable agents for horse's anaesthesia. These agents used as preanaesthetic reduce the effects of adrenoceptor agents which release epinephrine and norepinephrine in their ends. Alpha2 adrenoceptor agonists are used as preanaesthetic agents before injectable and inhalant agents. Similarly, they are administered before local, regional and epidura! anaesthesia. The first alpha2 adrenoceptor agonists used in veterinary medicine is xylazine. Detomidine, medetomidine, romifidine and clonidine come after this. Appropriate dosage of alpha2 adrenoceptor agonists should be calculated according to required analgesia, sedation and their possible side effect on some organs mainly cardiovascular systems. All a.2- adrenoseptör agonists cause sedation, analgesia, hypotension, bradycardia, increased urination, decreased salivation, decreased imotility in gut, stimulation in uterus, mydriasis and decreased intraocular pressure in eyes. The main advantages of these agents are that their effects can be reversed if required.
Özet
Özet Son yıllarda veteriner cerrahi alanında, atlar üzerinde yapılan uygulamalarla a2-adrenoseptör agonist ilaçların yararlılığının farkına varılmıştır. Preanestezik olarak kullanılan bu maddeler, uçlarından epinefrin ya da norepinefrin açığa çıkaran adrenoseptör ajanların etkilerini azaltırlar. Aifa2-adrenoseptor agonistler enjektabl ve inhalan ajanlardan önce preanestezik olarak kullanılır. Veteriner hekimlikte kullanılan ilk oc2- adrenoseptör agonist xylaxine'dir. Bunu detomidine, medetomidine, romifidine ve klonidine kullanımı takip etmiştir. Alfa2-adrenoseptör agonistlerin dozu, istenilen sedasyon ve analjezinin derinliğine ve bazı organlardaki, özellikle kardiyovasküler sistem üzerindeki muhtemel yan etkilerine göre belirlenmelidir. Bütün oc2- adrenoseptör agonistler sedasyon, analjezi, hipotansiyon, bradikardi, ürinasyonda artış, salivasyonda azalma, barsak motilitesinde azalma, uterusta stimülasyon, gözlerde midriyazis ve intraoküler basınçta azalmaya neden olurlar. Bu maddelerin en büyük avantajı, kullanımları sonucu oluşabilecek tüm yan etkilerin spesifik antagonistleriyle tamamen geriye döndürülebilmesidir.