AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe arginase activity and NO level in the hepatopancreas, muscle and ovarian were changed by dietary supplement of the antioxidants..
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The effects of dietary antioxidants (vitamin E (VE), vitamin C (VC), vitamin A (VA), astaxhantin (ASX), β-carotene (βC)) on the arginase activity and nitric oxide (NO) level of the hepatopancreas, muscle, ovarian and gills of freshwater crayfish (Astacus leptodactylus) were investigated. In the investigation, 150 mg kg-1 VE, 200 mg kg-1 VC, 240 mg kg-1 VA, 200 mg kg-1 ASX and 200 mg kg-1 βC were added to experimental diets. The study was carried out for 144 days. The arginase activity in the hepatopancreas were significantly higher in the VE, VC and VA diet groups in the comparison to control (P<0.001), but NO level was lower in all diet groups compared to the control (P<0.001). Arginase activity and NO level in the muscle were significantly higher in the some diets groups (arginase; VE, VA, ASX, βC, NO; VC, ASX) according to control (P<0.001). The arginase activity and NO levels in the ovarian were significantly lower in the all diet groups in the comparison to control (P<0.001). However, no significant differences in the arginase activity and NO level in the gill were observed among diets. The arginase activity and NO level in the hepatopancreas, muscle and ovarian were changed by dietary supplement of the antioxidants..
Özet
Tatlısu istakozu (Astacus leptodactylus) rasyonuna antioksidan (vitamin E (VE), vitamin C (VC), vitamin A (VA), astaksantin (ASX), β-caroten (βC)) ilavesinin hepatopankreas, kas, ovaryum ve solungaç arginaz aktivitesi ve nitrik oksit seviyesi üzerine etkisi araştırılmıştır. Deneysel rasyonların hazırlanması için gruplara 150 mg kg-1 VE, 200 mg kg-1 VC, 240 mg kg-1 VA, 200 mg kg-1 ASX ve 200 mg kg-1 βC ilave edildi. Çalışma 144 gün sürdürüldü. Hepatopankreasdaki arginaz aktivitesi kontrol ile karşılaştırıldığında VE, VC ve VA rasyon gruplarında önemli derecede daha yüksekti (P<0.001), fakat NO seviyesi kontrol ile karşılaştırılan bütün rasyon gruplarında daha düşüktü (P<0.001). Kasdaki arginaz aktivitesi ve NO seviyesi bazı rasyon gruplarında (arginaz; VE, VA, ASX, βC, NO; VC, ASX) önemli derecede daha yüksekti (P<0.001). Ovaryumdaki arginaz aktivitesi ve NO seviyesi kontrol ile karşılaştırıldığında bütün rasyon gruplarında önemli derecede daha düşüktü (P<0.001). Ayrıca solungaçlardaki arginaz aktivitesi ve NO seviyesinde rasyonlar arasında hiçbir farklılık görülmedi. Hepatopankreas, kas ve ovaryumdaki arginaz aktivitesi ve NO seviyesi antioksidanların rasyona ilave edilmesi ile değişti.