AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion instillation fixation technique proved to be a valid and simple method for the assessment of peripheral nerve morphology for further analyses in a rat model.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Accurate fixation is a must for the assessment of myelinated nerve fiber morphology and transcardial perfusion and immersion methods are the most commonly used fixation techniques. In the present study we designed a new fixation technique for the histomorphometric and stereological evaluation of sciatic nerve fiber and referred it as instillation fixation. The method involved preliminary in situ fixation of the nerve sample without dissecting it from the animal body followed by a complete conventional fixation protocol. The objective of this study was to compare the three fixation techniques with each other for fixation artifacts. Eighteen female Wistar albino rats constituted the study material. The animals were allocated into three experimental groups corresponding to different fixation methods (immersion, instillation and transcardial perfusion, respectively). Quantitative assessments of nerve samples harvested from the animals of each group included the number of total myelinated axons, normal myelinated axons, alterations in myelin compaction, myelinated axons with irregular fiber shape, and with myelin loops and g ratio. Results revealed that normal myelinated axons were markedly lower in the immersion fixation group compared to those of instillation and transcardial perfusion. Moreover a significant decrease was noted with respect to alterations in myelin compaction in the instillation fixation group. In contrast, no significant difference was observed in myelin thickness and axon cross sectional area. In conclusion instillation fixation technique proved to be a valid and simple method for the assessment of peripheral nerve morphology for further analyses in a rat model.
Özet
Doğru bir tespit işlemi miyelinli periferik sinirlerin morfolojik değerlendirmesi için ön koşuldur. Kalp perfüzyonu ve daldırma en yaygın kullanılan tespit yöntemlerindendir. Çalışmamızda bu metotlara ek olarak damlatma tekniği olarak adlandırılan yeni bir tespit metodu uygulandı. Sinir doku örneği canlı hayvan üzerinden çıkarılmadan ön tespit işlemine tabi tutulduktan sonra rutin tespit işlemleri tamamlandı ve üç tespit yönteminin tespit artefaktları açısından birbirleriyle histomorfometrik ve stereolojik olarak karşılaştırılması gerçekleştirildi. On sekiz adet dişi Wistar albino sıçan kullanıldı. Hayvanlar sırasıyla daldırma, damlatma ve kalp perfüzyonu olmak üzere üç eşit gruba ayrıldı. Her bir gruptaki hayvanlara ait siyatik sinir örneklerinin kantitatif değerlendirilmesi toplam miyelinli akson sayısı, normal miyelinli akson sayısı, miyelin kompaksiyonundaki değişimler içeren aksonların sayısı, düzensiz demet yapısı ile kıvrımlı miyelin halkaları içeren miyelinli aksonların sayısı ve g oranları hesaplanarak gerçekleştirildi. Elde edilen bulgulara göre daldırma tespit grubundaki normal miyelinli akson sayısında, damlatma ve kalp perfüzyonu grupları ile karşılaştırıldığında belirgin bir düşüş belirlendi. Bununla beraber damlatma tespit grubunda miyelin kompaksiyonunda değişimler içeren akson sayısında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş kaydedildi. Buna karşın miyelin kalınlığı ve ortalama akson alanında farklılık gözlenmedi. Sonuç olarak sıçan modelinde damlatma tespit tekniğinin periferik sinir morfolojisinin değerlendirilmesinde geçerli ve pratik bir metot olduğu gösterildi.