AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe determined that five dogs recovered “perfect” and one dog “good” end of sixth months.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study, it was aimed to investigate that long-term clinical efficacy of modified synthetic capsule technique in treatment of coxofemoral luxation in dogs. As animal materials, six dogs which different breeds, sex and ages that detected coxofemoral luxation in clinical and radiological examination were subjected. As different from modified synthetic capsule technique, two cortical screws were inserted into the dorsal rim about 5 mm away from the acetabular edge at the 10- and 12-o’clock positions for the left hip and the 12- and 2-o’clock positions for the right hip. Also, the transverse hole was created in greater trochanter. Non-absorbable monofilament suture material was tied to the screw heads previously and then the suture ends were passed as crosswise through the transverse tunnel in the trochanter major. Subsequently, the suture material was tied on the greater trochanter by stretching following that the femoral head was placed into the acetabulum. It was seen that there was no complication related with the reduction or screws in clinical and radiological examinations of the dogs at fourth week. We determined that five dogs recovered “perfect” and one dog “good” end of sixth months.
Özet
Bu çalışmada, köpeklerde coxofemoral lukzasyonun sağaltımında modifiye sentetik kapsül tekniğinin uzun dönem klinik etkinliğinin araştırılması amaçlandı. Materyali, klinik-radyolojik muayenesinde, kalça çıkığı saptanan değişik yaş ve ırkta 6 köpek oluşturdu. Tekniğin orijinalinden farklı olarak; sağ kalça için saat 12 ve 2, sol kalça için saat 10 ve 12’ye denk gelecek şekilde, asetabular kenardan 5 mm kadar uzağa, iki kortikal vida yerleştirildi ve trochanter majore transversal tünel açıldı. Emilmeyen monoflament iplik önce vida başlarına bağlandı, sonra çaprazlaştırılarak trohanter majora açılan tünel içerisinden geçirildi. Daha sonra femur başı asetabuluma yerleştirildi ve iplikler gergin şekilde trochanter major üzerinde düğümlendi. Dördüncü hafta yapılan klinik ve radyolojik muayenelerde köpeklerde redüksiyon veya yerleştirilen vidalara ilişkin herhangi bir komplikasyon yaşamadığı görüldü. Altıncı ayın sonunda 5 köpeğin mükemmel, 1 köpeğin ise iyi düzeyde basış sergilediği saptandı.