AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese results revealed that food enterococci should be carefully monitored in food industry in terms of their genetic relation to infection species.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this research, genetic diversity and vancomycin resistance patterns were studied and also evaluated as a possible transfusion of vancomycin resistance that may be found from foods to clinical settings between 51 Enterococcus spp. isolated from food and 50 human clinical originated Enterococcus faecium strains in Adana Region. Identification and antimicrobial susceptibility tests were performed by Vitek- II system and disc diffusion method respectively. Minimum inhibitory concentrations of clinical isolates were confirmed by E-test and the presence of vanA and vanB genes were investigated by PCR method. Apart from one isolate, none of the food enterococci were resistant to vancomycin, and none of them carried vanA and vanB resistance genes. All clinical isolates were resistant to vancomycin, and 84% of these isolates carried vanA; 2%, vanB; and 14% neither vanA nor vanB genes. Genetic diversity within each group; 6 clusters of colonization isolates and 5 clusters of food isolates were found to be closely related by Pulsed Field Gel Electrophoresis method. Although no genetic relation was found among foods and human clinical infection isolates; 2 clusters of foods and human intestinal isolates were found to be closely related. Finally, vancomycin sensitive E. faecium strains from food colonized in humans acquired vanA and vanB resistance genes and are thought to be a reservoir for vancomycin resistance. These results revealed that food enterococci should be carefully monitored in food industry in terms of their genetic relation to infection species.
Özet
Bu çalışmada, Adana Bölgesinde gıdalardan izole edilen 51 Enterococcus spp. ile klinik orjinli 50 Enterococcus faecium türlerinin vankomisin direnç paternleri ve genetik ilişkileri çalışılmış, ayrıca vankomisin direncinin yayılmasında gıda kaynaklı olası bir geçişin olup olmadığı araştırılmıştır. Tanımlama ve antimikrobiyel direnç testleri sırasıyla Vitek-II ve disk diffüzyon metodları ile araştırılmıştır. Klinik izolatların minimum inhibitor konsantrasyonları E-test ile doğrulanmış; tüm izolatlarda vanA ve vanB direnç genleri PCR metodu ile araştırılmıştır. Bir izolat dışında, tüm gıda izolatlarının vankomisine dirençli olmadığı ve hiçbir suşun vanA ve vanB geni taşımadığı saptanmıştır. Klinik izolatların tümünün vankomisine dirençli olduğu, %84’ünün vanA, %2’sinin vanB genlerini taşıdığı; %14’ünün vanA ve vanB direnç genlerini taşımadığı belirlenmiştir. Pulsed Field Gel Electrophoresis metodu ile yapılan genetik ilişkilendirmede; 6 kolonizasyon kümesi ve 5 gıda kümesi kendi içlerinde yakın ilişkili bulunmuştur. Gıda ve klinik enfeksiyon izolatları arasında genetik ilişki saptanmamışken, 2 adet kolonizasyon ve gıda kümeleri arasında yakın ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak, Adana bölgesinde gıda kaynaklı vankomisine duyarlı E. faecium türlerinin insanlarda kolonize olabildikleri, vanA ve vanB direnç genleri kazanarak vankomisin direncinin yayılmasında rezervuar olabilecekleri düşünülmektedir. Bu sonuçlar, gıda endüstrisinde gıda kaynaklı enterokokların enfeksiyon etkeni izolatlar ile genetik olarak ilişkileri açısından dikkatle izlenmesi gerektiği sonucunu ortaya çıkarmıştır.