Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 3

Southern Europe Welfare Regimes and Determination of Minimum Wage in Turkey

Güney Avrupa Refah Rejimleri ve Türkiye’de Asgari Ücretin Belirlenmesi

Pages
1464–1482
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The minimum wage can be regarded as an important instrument that can prevent individuals from lowering poverty in the southern European countries where it is clear that welfare practices are not adequate.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Minimum wage can be defined as the lowest legal wage paid to those who works.
📊
Key Findings & Data:This study examines how minimum wage practices are determined in Southern European Welfare Regimes.
💡
Conclusion & Impact:The minimum wage can be regarded as an important instrument that can prevent individuals from lowering poverty in the southern European countries where it is clear that welfare practices are not adequate.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Refah · Refah Rejimleri · Güney Avrupa Refah Rejimleri

Abstract

Minimum wage can be defined as the lowest legal wage paid to those who works. This study examines how minimum wage practices are determined in Southern European Welfare Regimes. It is understood that welfare programs of the countries do not develop and the traditional family plays an important role in Southern European Welfare Regimes. It is seen that there is no uniform application of minimum wage looking at the examples of the countries examined. In Italy, minimum wage is determined based on collective bargaining, whereas in other countries minimum is wage determined by law. In countries other than Italy and Portugal, it is understood that regional differences are not taken into account in determining minimum wage. The minimum wage can be regarded as an important instrument that can prevent individuals from lowering poverty in the southern European countries where it is clear that welfare practices are not adequate.

Özet

Asgari ücret, çalışanlara yasal olarak ödenebilecek olan en düşük ücret olarak tanımlanabilir. Bu çalışmada Güney Avrupa Refah Rejimlerinde asgari ücret uygulamalarının nasıl belirlendiği incelenmiştir. Güney Avrupa Refah Rejimlerinde, ülkelerin refah programlarının gelişmemişliği ve geleneksel ailenin önemli bir rol oynadığı anlaşılmaktadır. İncelenen ülke örneklerine bakıldığında asgari ücret konusunda bir uygulama birlikteliğinin olmadığı görülmektedir. İtalya’da asgari ücret toplu pazarlık neticesinde belirlenirken, diğer ülkelerde kanunla belirlenen bir asgari ücret uygulaması söz konusudur. İtalya ve Portekiz haricindeki ülkelerde bölgesel farklılıkların asgari ücret miktarının belirlenmesinde dikkate alınmadığı anlaşılmaktadır. Refah uygulamalarının yeterli düzeyde olmadığının anlaşıldığı Güney Avrupa Ülkelerinde asgari ücret, bireyleri yoksulluğa düşürmekten alıkoyabilecek önemli bir enstrüman olarak değerlendirilebilir.

🔖

Cite This Article

TİYEK, R. (2018). Southern Europe Welfare Regimes and Determination of Minimum Wage in Turkey. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 3, 1464–1482. https://ajindex.com/articles/270216

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (6)

  1. 4857 Sayılı İş Kanunu; Tarih: 10.06.2003, Sayı 25134Abrahamson, Peter (1999), “The Welfare Modelling Business”, Social Policy and Administration, 33(4), 394-415.
  2. Arın, T. (1996), “Refah Devleti: Bir Analiz Çerçevesi”, Türkiye’de Bütçe Harcamaları, IX. Türkiye Maliye Sempozyumu, İstanbul: İÜ İktisat Fakültesi Yay, 55-74.Asgari Ücret Yönetmeliği, Tarih: 01.08.2004; Sayı: 25540Eldring, Line ve Kristin Alsos (2012), European Minimum Wage: A Nordic Outlook, Fafo Report: 16.Ersöz, H.Y. (2011), Sosyal Politikada Yerelleşme, İstanbul Ticaret Odası Yayınları, Yayın No: 2010-99.
  3. Esping-Andersen, Gosta (2002), "Towards the Good Society, Once Again?", Why We Need a New Welfare State?, (Ed.: G0sta Esping-Andersen), New York: Oxford University Press, 2002, s. 1-25. Esping-Andersen,Gosta (1991), The Three Worlds of Welfare Capitalism, Princeton, NJ.: Princeton University Press.Fenger, H. M. (2007). Welfare regimes in Central and Eastern Europe: Incorporating post-communist countries in a welfare regime typology. Contemporary Issues and Ideas in Social Sciences, 3(2), s. 1-30.Ferrera, Maurizio (2006), “Sosyal Avrupa’da “Güney Avrupa Refah Modeli””, (Ed. Ayşe Buğra ve Çağlar Keyder), Sosyal Politika Yazıları, İstanbul: İletişim Yayınları, 195-230.Ferrera, Maurizio (2006), “Sosyal Avrupa’da Güney Avrupa Refah Modeli”, iç. Ayşe BUĞRA ve Çağlar KEYDER (Ed.), Sosyal Politika Yazıları, İletişim Yayınları, İstanbul, 195-229.
  4. Gough, Ian (2006), “Güney Avrupa’da Sosyal Yardım”, (Ed. Ayşe Buğra ve Çağlar Keyder), Sosyal Politika Yazıları, İstanbul: İletişim Yayınları, 231-260.Gümüs, I., & Tatliyer, M. (2013), “Güney Avrupa Refah Rejimi'nin Borç Krizi”, Is Ahlakı Dergisi, 6 (1), 8.Günal, P. (2011). “Avrupa Birliği’nin Güney Avrupa Sosyal Devlet Modeline Etkisi: İspanya Örneği”, Yardım ve Dayanışma, s. 81-95. İGİAD (Türkiye İktisadi Girişim ve İş Ahlakı Derneği) (2015),
  5. İnsani Ücret Sistemi, Helal Kazancın Adil Bölüşümü, İGİAD Yayınları, İstanbulJohn D. Stephens, "The Scandinavian Welfare States: Achivements, Crisis, and Prospe­ cts", Welfare State in Transition: National Adaptations in Global Economies, (Ed.: G0sta Esping-Andersen), London: Sage Publ., 1996, s. 32-37Kağnıcıoğlu, Deniz (2014), Toplu Pazarlık: Teori ve Uygulama, Ankara:
  6. Nobel Yayınları.Karamanis, Kostas ve Charis Naxakis (2014), Minimum Wage and Employment in Greek Labour Market: A Descriptive Analysis, International Journal of Human Resource Studies, Cilt: 4, Sayı: 4. 36-47.Korkmaz, Adem (2001), “Türkiye’de A