Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 4

The Export Incentive Practices in Turkey and Evaluations About Increasing the Export Potential

Türkiye’de İhracatı Teşvik Uygulamaları ve İhracat Potansiyelinin Artırılmasına Yönelik Değerlendirmeler

Pages
2837–2867
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Taking the incentive policies of Turkey towards promoting exports such as incentive taxation into account, this study aims to deal with the disruptions and the problems in Turkey's export performance.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Incentive is the public assistance provided in-kind or in-cash by the state to private or public enterprises in mutual or non-repayable terms for various purposes.
📊
Key Findings & Data:Since the beginning of the 20th century, regulations regarding incentives to the economy in Turkey as well has continued until today.
💡
Conclusion & Impact:Taking the incentive policies of Turkey towards promoting exports such as incentive taxation into account, this study aims to deal with the disruptions and the problems in Turkey's export performance.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Teşvik · İhracat Teşviki · Teşvik Politikaları

Abstract

The Incentive is the public assistance provided in-kind or in-cash by the state to private or public enterprises in mutual or non-repayable terms for various purposes. Various incentive policies have been set by the states to raise the level of welfare of societies and to eliminate regional imbalances. Since the beginning of the 20th century, regulations regarding incentives to the economy in Turkey as well has continued until today. Countries resort to incentive policies for a variety of reasons. One of them is to boost export performance. Turkey has made great strides towards increasing exports by adopting export-oriented growth model and implemented various methods for promoting exports since 1980. Taking the incentive policies of Turkey towards promoting exports such as incentive taxation into account, this study aims to deal with the disruptions and the problems in Turkey's export performance.

Özet

Teşvik, devlet tarafından çeşitli amaçlar kapsamında özel ve kamu teşebbüslerine karşılıklı veya karşılıksız olarak sağlanan aynî ve nakdî destek ve yardımlardır.Toplumların refah seviyesinin yükseltilmesi ve bölgesel dengesizliklerin giderilmesi için devletler tarafından çeşitli teşvik politikaları belirlenmektedir. Türkiye’de de teşvikler ile ilgili düzenlemeler 20. yüzyılın başından itibaren başlayarak günümüze kadar devam etmiştir.Ülkeler teşvik politikalarına birçok nedenle başvurmaktadırlar.Bu sebeplerden biri de ihracat performansının arttırılmasıdır. Türkiye 1980 yılından itibaren ihracata yönelik büyüme modelini benimseyerek ihracatın artırılması için büyük adımlar atmış ve çeşitli ihracatı teşvik yöntemleri uygulamıştır. Bu bağlamda, çalışmanın amacı, Türkiye’de ihracatın teşvikine yönelik uygulanan vergisel ve diğer teşvik politikalarını göz önünde bulundurarak Türkiye’nin ihracat performansındaki aksaklıkları ve sorunları ele almaktır.

🔖

Cite This Article

ŞAŞMAZ, M. Ü., KARAMIKLI, A. (2018). The Export Incentive Practices in Turkey and Evaluations About Increasing the Export Potential. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 4, 2837–2867. https://ajindex.com/articles/270203

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akgündüz, M. (2010). İhracatta Devlet Yardımları ve Muhasebeleştirilmesi, Yüksek Lisans Tezi, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aktan, Ç. C. (2001).
  2. Yolsuzlukla Mücadele Stratejileri, Ankara:
  3. Hak-iş yayınları. Aktürk, A., Şenol H. (2010). Kobiler Açısından İhracat Teşviklerinin Önemi ve Etkinliğini Arttırılmasına Yönelik Öneriler, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2). ss. 375-391.
  4. Atayeter, C., Erol, A. (2011). Türkiye’de Uygulanmakta Olan İhracat Teşvikleri, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), ss.1-26.
  5. Avcı, İ. (2015). İhracatta Uygulanan Teşviklerin Uluslar arası Pazarlamaya Etkisi ve Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ayhan, H. E. (2000). Geçmişten Günümüze İhracat Teşvikleri, İGEME’den Bakış, Temmuz-Eylül. Aydoğuş, İ., Soybalı H. H. ve Baytok A., (2015). Yunanistan İle Türkiye’de Uygulanan Turizm Yatırım Teşviklerinin Karşılaştırılması, Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 8(1), ss. 1-22.
  6. Başlar, K. (2004). Gümrük Birliği “Anlaşması’nın” (1/95 Sayılı Ortaklık Konseyi Kararı’nın) Hukuksal Niteliği, Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 4(1), ss. 151-198.
  7. Büyükakın, F., Özyılmaz S. (2016). İhracatı Teşvik Politikalarının Etkinliği: Afyonkarahisar Örneği, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(2), ss.47-48.
  8. Candan, G., Yurdadoğ, V. (2017). Türkiye'de Maliye Politikası Aracı Olarak Teşvik Politikaları, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (27), ss. 150-173.
  9. Cevahir, H. (2007). Türkiye’de İhracat Teşviklerinin Etkinliği. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Dilek, S. (2017). Oyun Teorisi Eşliğinde Sanayi Ekonomisi, Ankara:
  10. Seçkin Yayınları.
  11. Doğan, Ö., Marangoz M. ve Topoyan, M. (2003). İşletmelerin İç ve Dış Pazarda Rekabet Gücünü Etkileyen Faktörler ve Bir Uygulama, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 5(2), ss. 114-139.
  12. Durman, M., Koyuncu, C. ve Önder H. (2007). İhracat Teşviklerinden Yararlanmayı Etkileyen Faktörler (Kütahya Merkez İlçede Bir Uygulama), Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), ss.121-134.
  13. Duran, M. (2003). Teşvik Politikaları Ve Doğrudan Sermaye Yatırımları, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı Ekonomik Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Araştırma İnceleme Dizisi (33)