Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 2

Social Dynamics of Ottoman Society: Akhism Organization

Osmanlı Toplumunun Sosyal Dinamiklerinden Ahilik Kurumu

Pages
408–423
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, the role of Akhis in socio-cultural development of the Ottoman society is evaluated.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Akhi organization is an important association that influenced the public and cultural changes in Anatolia during the middle ages.
📊
Key Findings & Data:Its roots depend on futuwwa traditions, mystic and moral values.
💡
Conclusion & Impact:In this study, the role of Akhis in socio-cultural development of the Ottoman society is evaluated.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ahilik · Osmanlı Toplumu · Sosyal Hayat

Abstract

The Akhi organization is an important association that influenced the public and cultural changes in Anatolia during the middle ages. Its roots depend on futuwwa traditions, mystic and moral values. The Akhi organization is a place which brings the persons with high ethical rudiments together. Ethic of the Akhi is originated from the Quran and the traditions of the Prophet. Since its very foundation Akhism, having an important place in the Ottoman cultural history, spent all its energy together the young people and craftsmen under an organization and tried to train and exalt them morally. The field of activity of the Akhi organization, which is the first vocational education institution as an organizational and community education institution, is not confined to vocational training but also included religious, moral, societal, cultural, and political functions. In this study, the role of Akhis in socio-cultural development of the Ottoman society is evaluated.

Özet

Ahilik, ortaçağ Anadolu’sunun toplumsal ve kültürel dokusuna yön vermiş kurumlardan biridir. Kökeni daha çok fütüvvet anlayışına dayalı tasavvufi ve ahlakî geleneklerdir. Ahilik teşkilatı, yüksek ahlaka mensup kişilerin toplandığı bir yer olarak kabul edilmiştir. Ahi ahlakı, temelde Kur'an ve Hz. Peygamber’in hadislerine dayanmaktadır. Osmanlı kültür tarihinde son derece önemli bir yere sahip olan Ahilik, kuruluşundan itibaren bütün gücünü başta gençler olmak üzere özellikle sanat erbabını bir örgüt etrafında toplayarak onları manevî ve ahlakî yönden eğitmeye ve yükseltmeye yöneltmiştir. Meslek teşkilatı ve yaygın eğitim kurumu olarak ciddi anlamdaki ilk mesleki eğitim kurumu olma özelliğini gösteren Ahilik kurumunun faaliyet alanı, sadece mesleki saha ile ilgili olmayıp dinî, ahlakî, toplumsal, kültürel ve siyasi fonksiyonlar da bünyesinde barındırmıştır. Bu çalışmada ahilik teşkilatının Osmanlı toplumunun sosyo-kültürel gelişiminde oynadığı rol ortaya konulmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

KIZILER, H. (2015). Social Dynamics of Ottoman Society: Akhism Organization. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 408–423. https://ajindex.com/articles/270074

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Abdurrahman Camî, Nefahâtü’l-üns, İstanbul: Marifet Yayınları, 1977. Ahmed Eflakî, Menâkibu’l-ârifîn, çev. Tahsin Yazıcı, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1989. Aşıkî Derviş Ahmed, Aşık Paşaoğlu Tarihi, haz. H. Nihal Atsız, Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 1985.
  2. Azamat, Nihat, “Evhadüddin-i Kirmanî”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1995, c.XI, s.518-520.
  3. Barkan, Ömer Lütfi, “Osmanlı İmparatorluğunda Bir İskan ve Kolonizasyon Metodu Olarak Vakıflar ve Temlikler I, İstila Devirlerinin Kolonizatör Türk Dervişleri ve Zaviyeler,” Vakıflar Dergisi. Sayı:11, (1942), s.279-304.
  4. Bayram, Mikail, Ahi Evran ve Ahi Teşkilatı’nın Kuruluşu, Konya: Damla Matbaacılık, 1991. Burgazî, Yahya b. Halil b. Çoban, Fütüvvetnâme, Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Kitaplığı, nr. 48458. Çağatay, Neşet, Bir Türk Kurumu Olan Ahilik, Konya: Selçuk Üniversitesi Basımevi, 1981.
  5. Demir, Galip, Osmanlı Devletinin Kuruluşu ve Ahilik, Ankara: Ahi Kültürünü Araştırma ve Eğitim Vakfı Yayınları, 2000.
  6. Demirpolat, Anzavur, Gürsoy Akça, “Ahilik ve Türk Sosyo-Kültürel Hayatına Katkıları”, Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırma Dergisi, sayı:15, Konya: (2004), s.355-376.
  7. Durak, İbrahim, Atilla Yücel, “Ahiliğin Sosyo-Ekonomik Etkileri ve Günümüze Yansımaları”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, c.15, sayı:2, (2010), s.151-168.
  8. Ekinci, Yusuf, “Ahilik ve Esnaf Ahlakı”, Standart Dergisi, sayı:351, (1991).
  9. Ekinci, Yusuf, Ahilik ve Meslek Eğitimi, Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları, 1990.
  10. Gölpınarlı, Abdülbaki, “Burgazî Fütüvvetnâmesi”, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, c.XV, (1953).
  11. Gölpınarlı, Abdülbaki, Mevlana’dan Sonra Mevlevîlik, İstanbul: İnkılap Yayınları, 1983.
  12. Ibn Battuta, Seyahatnâme, haz: İsmet Parmaksızoğlu, İstanbul: 1971.
  13. İbn Battuta, Tuhfetu’n-nuzzar fî garâibi’l-esmâr ve’l-acaibi’l-esfâr (Seyahatnâme), çev: M. Şerif Paşa, İstanbul: Yeni Şafak Kültür Armağanı, 1993.
  14. İnalcık, Halil, “Ahilik, Toplum, Devlet” II. Uluslararası Ahilik Kültürü Sempozyumu Bildirileri, Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1999.
  15. Kazıcı, Ziya, “Ahilik”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi (DİA), İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1988, c.I, s.540-542.
  16. Kazıcı, Ziya, “Esnaf Teşkilatı Ahilik”, Diyanet Dergisi, c.XVII, sayı:3, (Mayıs-Haziran 1978), s.250-254.
  17. Köprülü, Fuad, Osmanlı Devletinin Kuruluşu, Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1991.
  18. Köprülü, Fuad, Türk Edebiyatında İlk Mutasa