Journals / İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 6

Using Etymologic Analysis in Religious Speech

Dînî Hitâbette Etimolojik Tahlillerin Kullanımı

Pages
1583–1600
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study is about using etymologic analysis mentioned above in the religious speeches.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The famous mufassir Fakhruddin er-Razi (ö. 606/1210) says that the excellent method for finding out the meanings of the words is to analyze them etymologically, that is, to search origins of them.
📊
Key Findings & Data:Because, only by this way, we can have the valid knowledge about the meanings of words.
💡
Conclusion & Impact:This study is about using etymologic analysis mentioned above in the religious speeches.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Etimolojik Tahlil · Dinî Hitâbet · Kelime

Abstract

The famous mufassir Fakhruddin er-Razi (ö. 606/1210) says that the excellent method for finding out the meanings of the words is to analyze them etymologically, that is, to search origins of them. Because, only by this way, we can have the valid knowledge about the meanings of words. On the other hand, etymologic analysis is important to keep the meanings settled in mind, especially for the words which have terminological meanings. For example, to have an opinion about how relationships are existed between the vole and ‘munafik’, the dark night or sea’s covering and ‘kâfir’, the autumn’s rain which cleans all the pollutions and dusts and the Ramadan month, we must apply etymological analysis of these words. This study is about using etymologic analysis mentioned above in the religious speeches.

Özet

Meşhur müfessirlerden Fahruddin er-Râzî (ö. 606/1210) kelimelerin taşıdıkları anlamları tespit etmede en mükemmel yöntemin etimolojik tahlil, yani onların kökenlerini araştırmak olduğunu söyler. Çünkü ancak bu yolla kelimenin taşıdığı anlam hakkında doğru bir kanaate sahip olunabilir. Etimolojik araştırma o kelimenin manasının zihinlere doğru bir şekilde yerleştirilebilmesi noktasında da büyük bir işlev görür. Özellikle ıstılâhî manalara sahip olan kelimeler için bu geçerlidir. Şöyle ki, Arap tavşanı olarak bilinen tarla faresi ile münâfığın, karanlık gece ve denizin örtücülüğüyle kâfirin, tozu toprağı temizleyen bir sonbahar yağmuruyla Ramazan ayının nasıl bir ilişkisi olduğunu anlamanın yolu bu etimolojik tahlillerden geçmektedir. Elinizdeki çalışma, bahsi geçen bu tahlillerin dînî hitâbette kullanımı hakkındadır.

🔖

Cite This Article

ÇİFÇİ, M. F. (2016). Using Etymologic Analysis in Religious Speech. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 6, 1583–1600. https://ajindex.com/articles/270062

References (8)

  1. Aksan, Doğan, Her Yönüyle Dil, 5. baskı (3 cilt bir arada), Ankara, Türk Dil Kurumu Yay., 2009,
  2. Ateş, Süleyman, Yüce Kurʽân’ın Çağdaş Tefsiri, I-XII, Yeni Ufuklar Neşriyat, 1988, Beyhakî, Ebûl’-Hasen, Ezâhîru’r-Riyâz, İstanbul Süleymaniye Ktp, Şehit Ali Paşa, no: 2589, Buhârî, Muhammed b. İsmâil, el-Camiʿü’s-Sahîh, tahkik: Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır, I-IX, Dâru Tavku’n-Necât, 1422, Câhız, ‘Amr b. Bahr, el-Beyân ve’t-Tebyin, tahkik: Abdüsselâm Hârûn, 7. baskı, Kâhire: Mektebetü’l-Hancî, 1418/1998, Cürcânî, Seyyid Şerîf, Kitâbü’t-Taʻrîfât, tahkik: Muhammed Abdurrahmân el-Merʿaşlî, Beyrut: Dâru’n-Nefâis, 1424/2003,
  3. Çakan, İsmail Lütfi, Dînî Hitâbet, 7. baskı, İstanbul: İFAV, 2009,
  4. Çetin, Abdurrahman, Hitâbet ve İrşâd, Genişletilmiş 2. baskı, Bursa: Emin Yayınları, 2008, Dîvânü’n-Nâbiğatü’z-Zübyânî, tahkik: Muhammed Ebû’l-Fadl İbrahim, 2. baskı, Dâru’l-Me‘ârif, ts., Ebû’l-Bekâ, el-Kefevî, Külliyât, 2. baskı, nşr: Adnan Derviş, Muhammed Mısrî, Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1419/1998,
  5. Ekin, Yunus, “Dilsel/Etimolojik Anlamın Kurʼân Çevirileri Açısından Konumu ve Sınırları”, Kurʼân Mealleri Sempozyumu, Eleştiriler ve Öneriler I, 24-26 Nisan 2003 /İzmir, Ankara, 2007,
  6. Elmalılı, Muhammed Hamdi Yazır, Hak Dini Kurʼân Dili, sadeleştirenler: İsmail Karaçam vd., I-X, Hikmet Neşriyat, ts., Gezgin, Ali Galip, Tefsirde Semantik Metod, İstanbul: Ötüken, 2002, Hâşimî, Seyyid Ahmed, Cevâhiru’l-Belâğa, Beyrut: el-Mektebetü’l-Asriyye, 1999, Harbî, Abdulaziz b. Ali, el-Belâğatu’l-Müyessera, 2. baskı, Beyrut: Dâru İbn Hazm, 1432/201, Halil b. Ahmed, el-Ferâhidî, Kitâbü’l-ʻAyn, tertip komisyonu: Davud Sellûm vd., Beyrut: Mektebetü Lübnan, 2004, İbnü’l-Enbârî, Ebû’l-Berekât, el-İnsâf fî Mesâili’l-Hilâf Beyne’n-Nahviyyîn el-Basriyyîn ve’l-Kûfiyyîn (el-İntisâf mine’l-İnsaf adlı eserle beraber), I-II, Dâru’l-Fikr, ts., İbnu’l-Fâris, Ahmed, Mücmelü’l-Luğa, tahkik: Züheyr Abdulmuhsin Sultan, 2. baskı, Beyrut: Müessesetü’r-Risale, 1406/1986, İbn Manzûr, Lisânü’l-῾Arab, I-VI,, nşr: Abdullah Ali el-Kebîr vd., Kahire: Dâru’l-Meârif, ts., İsfahânî, Râğıb, el-Müfredât, tahkik: Muhammed Seyydi Keylânî, Beyrut: Dâru’l-Maʻrife, ts., Karamollaoğlu, Fatma Serap, Meânî İlmi, İstanbul: İşaret Yay., 2013, el-Kazvînî, Hatîp, Telhîsu’l-Miftâh, (tercümesi ile birlikte), trc ve nşr: Nevzat H. Yanık vd.,, İstanbul: Huzur Yayın Dağıtım, t.s., Kefevî, Ebu’l-Bekâ, Külliyat, 2. baskı, Müessetü’r-Risâle, Beyrût, 1419/1998,
  7. Kılıç, Hulusi,” İştikâk”, DİA, c. XXIII, İstanbul, 2001.
  8. Korkmaz, Zeynep, Gr