AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Taking into consideration the good agreement observed between endoscopic and pathologic findings in our study, we may conclude that surgeon-endoscopists with high cognitive competence in EGD may establish accurate diagnosis. (The Medical Bulletin of Haseki 2011; 49:26-9) Key Words: Esophagogastroduodenoscopy, cognitive competence, general surgeon
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study is to evaluate cognitive competence of surgeon-endoscopists in esophagogastroduodenoscopy (EGD) by comparison between endoscopic and pathologic diagnosis. Methods: This study is a retrospective chart review of 257 EGDs performed between September 2008 and March 2010 by two attending surgeons (Ol, FAG) at the Zonguldak Karaelmas University, Medical Faculty, Department of General Surgery. Cognitive competence was examined by comparison between endoscopic and histopathological diagnosis. Endoscopic and pathologic reports were collected from the hospital database. Results: 217 of 257 EGDs were evaluated. Demographic data of the patients showed that 36% were male and 64% were female. The mean age was 51 years with a range of 24 to 78 years. Endoscopic diagnosis was gastritis in 78% of patients (n=168) and suspicion of malignancy in 11% (n=25). After histopathologic examination, 142 out of 168 patients with endoscopically suspected gastritis were diagnosed as having chronic gastritis or chronic-active gastritis. Surgeons were able to identify an abnormality with a detection rate of 86%. Surgeon-endoscopists had 80% positive predictive and 100% negative predictive value for malignancy according to EGD findings. H. pylori-positive gastric mucosal pattern was accurately identified by surgeons, and the infection was found in 67% (n=112) of patients with chronic gastritis or chronic-active gastritis. Conclusion: Taking into consideration the good agreement observed between endoscopic and pathologic findings in our study, we may conclude that surgeon-endoscopists with high cognitive competence in EGD may establish accurate diagnosis. (The Medical Bulletin of Haseki 2011; 49:26-9) Key Words: Esophagogastroduodenoscopy, cognitive competence, general surgeon
Özet
Amaç: Çalışmanın amacı genel cerrah-endoskopistler tarafından gerçekleştirilen özefagogastroduodoneskopilerde (ÖGD) kognitif yeterliliğin endoskopik tanı ve patolojik tanıyla karşılaştırılarak değerlendirilmesidir. Yöntemler: Veriler, Eylül 2008 ve Mart 2010 tarihleri arasında Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi Genel Cerrahi ABD Endoskopi Ünitesinde çalışan 2 endoskopist-genel cerrah (Ol, FAG) tarafından gerçekleştirilen 257 ÖGD işleminin ve patoloji raporlarının retrospektif olarak incelenmesi ile elde edilmiştir. Endoskopi ve patoloji raporları hastane bilgi işletim sisteminden elde edilmiştir. Bulgular: iki yüz elli yedi ÖGD işleminden 217'si değerlendirilmiştir. Hastaların %36'sı erkek ve %64'ü kadındı. Ortalama yaş 51 yıl olup, 24 ile 78 yaş arasında değişim gösterdiği gözlendi. Yapılan endoskopik incelemelerde hastaların %78'inde (n=168) gastrit (antral-pangastrit) ile uyumlu görüntü, %11'inde (n=25) malign patolojiyi düşündüren görüntü tespit edilmiştir. Histopatolojik inceleme sonrası gastrit olduğu düşünülen 168 hastanın 142'sinde patolojik tanı, kronik gastrit, kronik-aktif gastrit şeklinde gelmiştir. Cerrahların endoskopideki anormal bulguları %86 oranında yakaladıkları tespit edilmiştir. Endoskopik tanılar ile patolojik veriler arasındaki uyum değerlendirildiğinde, endoskopistlerin ÖGD'deki görüntüye göre malign lezyonları değerlendirmede %80 oranında pozitif prediktif ve %100 oranında da negatif prediktif değere sahip oldukları tespit edilmiştir. Helicobacter pylori pozitif gastrik mukozal patern endoskopist cerrahlar tarafından tanınmış ve kronik gastrit veya kronik-aktif gastrit tanısı olan hastaların %67'de (n=112) H. pylori nin pozitif olduğu görülmüştür. Bulgular: Endoskopik ve patolojik tanı arasındaki uyum göz önüne alındığında; endoskopik-cerrahlar ÖGD bulgularını uygun bir şekilde değerlendirerek doğru tanı koyabilmektedirler. (Haseki Tıp Bülteni 2011;49:26-9)