AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe conclude that Hinchey stage I-II diverticulitis can be successfully managed with medical treatment. (The Me di cal Bul le tin of Ha se ki 2012; 50: 21-4)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: We aimed to present our treatment approach and results of the treatment in patients with the diagnosis of sigmoid diverticulitis. Material and Methods: In this study, we evaluated patients who presented to the emergency unit between March 2009 and February 2010 and have been diagnosed with sigmoid diverticulitis. The data were prospectively collected and retrospectively analyzed. Our patients were classified and staged according to Hinchey’s classification system. The results of the treatment, complication rates, and duration of hospitalization were presented in the light of the literature. Results: Thirteen patients (9 males, 4 females) with a mean age of 52 years and median age of 58 (35-58 years) were diagnosed with sigmoid diverticulitis. Five patients underwent laparotomy (Hinchey III-IV), while Hartmann’s procedure was carried out in 4 patients and resection and primer anastomosis was performed in 1 patient. Eight patients who were classified as Hinchey I-II (diverticulitis-abscess) were followed up with medical treatment. The mean duration of hospitalization was 8.6 (4-21 days) and 17.4 (10-27 days) days in Hinchey I-II and III-IV groups, respectively. All patients in the laparotomy group developed at least one complication. Conclusion: Hinchey stage III-IV sigmoid diverticulitis requires laparotomy. Complication rates are higher and duration of hospitalization is longer in patients with Hinchey stage III-IV when compared to those with Hinchey I-II. We conclude that Hinchey stage I-II diverticulitis can be successfully managed with medical treatment. (The Me di cal Bul le tin of Ha se ki 2012; 50: 21-4)
Özet
Amaç: Sigmoid divertikülit tanısı konan hastalara tedavi yaklaşımlarımızı ve sonuçlarını sunmayı amaçladık. Yöntem ve Gereç: Mart 2009-Şubat 2010 tarihleri arasında acil polikliniğe müracaat eden, klinik ve radyolojik olarak sigmoid divertikülit tanısı konan hastalar değerlendirmeye alındı. Veriler prospektif olarak toplanıp retrospektif olarak değerlendirildi. Hastalarımızı Hinchey sınıflamasına göre evrelendirerek tedavileri, komplikasyon oranlarını ve hastanede yatış sürelerini literatür eşliğinde sunduk. Bulgular: On üç hastaya sigmoid divertikülit tanısı kondu. Bu hastaların dokuzu erkek, dördü kadın olup median yaş 58 (35-88), ortalama yaş ise 52 idi. Eşlik eden hastalık olarak; bir hastada diyabet, bir hastada da kronik akciğer hastalığı mevcuttu. Peritonit ve perforasyon saptanan beş hasta (Hinchey evre III-IV) ameliyat edildi. Dört hastaya Hartman prosedürü uygulanırken, bir hastaya rezeksiyon ve primer anastomoz uygulandı. Sekiz hasta ise Hinchey sınıflamasına göre evre I-II (divertikülit, apse) olarak değerlendirildi ve medikal tedavi ile takip edildi. Ortalama yatış süresi Hinchey evre I-II gurubunda 8,6 (4-21), Hinchey evre III-IV gurubunda ise 17,4 (10-27) gün olarak hesaplandı. Medikal tedavi ile takip edilen hastalarda komplikasyon gelişmezken, ameliyat edilen hastaların hepsinde en az bir komplikasyon gelişti. Sonuç: Hinchey sınıflamasına göre evre III-IV hastalara cerrahi işlem gereklidir. Bu hastaların ameliyat sonrası komplikasyon oranları evre I-II’ye göre fazla ve yatış süreleri uzun olmuştur. Evre I-II olan hastaların medikal tedavi ile başarılı bir şekilde tedavi edilebileceğini düşünmekteyiz. (Ha se ki T›p Bül te ni 2012; 50: 21-4)