AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Estimating endothelial function by FMD or measuring serum ADMA levels may not be useful for predicting mortality in PD patients.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Asymmetric dimethylarginine (ADMA) is associated with increased coronary artery disease risk through endothelial dysfunction in dialysis patients. We aimed to investigate the role of flow-mediated dilatation (FMD), a non-invasive indicator of endothelial function, and ADMA in mortality in peritoneal dialysis (PD) patients. Methods: PD patients aged 18-80 years; with dialysis duration of at least three months were included. FMD measurement and ADMA levels were recorded. Outcome of the patients on the third year were analyzed with binary logistic analyses. Results: The mean age of the 55 patients was 53±15 years and the mean follow-up duration was 36 months. Mean FMD and ADMA levels were 10.6±6.4% and 81.8±48.0 mol/L, respectively. Eighteen patients died during follow-up. Age, presence of diabetes mellitus and ischemic heart disease, ultrafiltration amount and serum albumin level were related with mortality while gender, weekly Kt/V and ADMA levels were not. There was no significant relationship between ADMA level and FMD (p=0.873). FMD was negatively correlated with systolic and diastolic blood pressures (p=0.001, p<0.001, respectively). Hypertension was found to be the most important single factor determining FMD (p=0.037). Conclusion: Estimating endothelial function by FMD or measuring serum ADMA levels may not be useful for predicting mortality in PD patients.
Özet
Amaç: Diyaliz hastalarında asimetrik dimetilarginin (ADMA) endotel disfonksiyonu yoluyla artmış koroner arter hastalığı riski ile ilişkilidir. Bu çalışmada periton diyalizi (PD) hastalarında endotel disfonksiyonunun non-invaziv bir göstergesi olan akım aracılı dilatasyon (AAD) ve ADMA'nın mortalite ile ilişkisini araştırmayı amaçladık.Yöntemler: Çalışmaya 18-80 yaş aralığında, en az üç aydır diyaliz uygulanan PD hastaları dahil edildi. AAD ölçümü ve ADMA düzeyleri kaydedildi. Üçüncü yılda hasta sonlanımlarında "binary lojistik analizi" kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 55 hastanın yaş ortalaması 53±15 yıl, ortalama takip süresi 36 ay idi. Ortalama AAD ve ADMA düzeyleri sırasıyla %10,6±6,4 ve 81,8±48,0 mol/L idi. On sekiz hasta takip sırasında öldü. Yaş, diyabet ve iskemik kalp hastalığı varlığı, ultrafiltrasyon miktarı ve serum albümin düzeyleri mortalite ile ilişkili iken cinsiyet, haftalık Kt/V ve ADMA düzeyleri ilişkili değildi. ADMA düzeyleri ve AAD arasında anlamlı ilişki yoktu (p=0,873). AAD ile klinik parametrelerden sistolik ve diastolik kan basıncı arasında anlamlı negatif korelasyon vardı (p=0,001, p<0,001). Tüm parametreler arasında AAD'yi belirleyen en önemli tek faktör hipertansiyondu (p=0,037). Sonuç: AAD ile endotel fonksiyonunun değerlendirilmesi veya serum ADMA düzeylerinin ölçülmesi periton diyalizi hastalarında mortaliteyi tahmin etmek için yararlı olmayabilir.