AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: In our study, the positive effects of RRF on the treatment of anemia, phosphorus control and nutritional status in PD patients were shown.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To evaluate the effects of residual renal function (RRF) on anemia treatment, phosphorus control and nutritional parameters in peritoneal dialysis (PD) patients. Methods: PD patients were retrospectively analyzed. Besides anthropometric measurements, biochemical measurements, such as residual glomerular filtration rate (rGFR), normalized protein catabolic rate (nPCR), hemoglobin (Hb), serum albumin, calcium, phosphorus, ferritin, parathormone and C-reactive protein levels were recorded. Results: One hundred and fifteen patients (52 females, 63 males; mean age: 56.0±13.2 years 20-83 years) receiving PD treatment were analyzed. The patients were divided into two groups according to presence or absence of RRF (n=75 and n=40, respectively). Patients with RRF had higher body weight (80±14 kg vs 68±13 kg; p<0.001), body mass index (29±5 kg/ m² vs 25±5 kg/m²; p=0.009) and serum albumin level (3.6±0.5 vs 3.4±0.5 g/dL; p=0.027]. Patients with RRF had lower erythropoietin [29 (39%), vs. 34 (85%); p<0.001), sevelamer [17 (22.7%) vs 24 (60%); p<0.001] and calcimimetic [9 (12%) vs 14 (35%); p=0.007] usage rates and lower ferritin [159 (88-259) ng/mL vs 323 (170-495) ng/mL; p=0.001] level. rGFR was found to be positively correlated with Hb (r=0.274; p=0.017) and nPCR in patients with RRF (r=0.251; p=0.030). Conclusion: In our study, the positive effects of RRF on the treatment of anemia, phosphorus control and nutritional status in PD patients were shown.
Özet
Amaç: Periton diyalizi (PD) hastalarında rezidüel renal fonksiyonun (RRF) anemi tedavisi, fosfor kontrolü ve beslenme parametreleri üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Yöntemler: PD hastaları retrospektif olarak incelendi. Antropometrik ölçümlerin yanında, rezidüel glomerüler filtrasyon hızı (rGFH), normalize protein katabolik hızı (nPCR), hemoglobin (Hb), serum albümin, kalsiyum, fosfor, ferritin, parathormon ve C-reaktif protein düzeylerini içeren biyokimyasal ölçümler kaydedildi. Bulgular: PD tedavisi alan 115 hasta (52 kadın, 63 erkek; ortalama yaş 56,0±13,2 yıl, 20-83 yıl) analiz edildi. Hastalar RRF’nin olmasına (n=75) ve olmamasına (n=40) göre iki gruba ayrıldı. RRF’si olan hastalar daha yüksek vücut ağırlığı (80±14 kg vs 68±13 kg; p<0,001), vücut kitle indeksi (29±5 kg/m² vs 25±5 kg/m²; p=0,009) ve serum albümin (3,6±0,5 vs 3,4±0,5 g/dL; p=0,027) seviyelerine sahipti. RRF’li hastalar, sırasıyla daha az eritropoetin [29 (%39) vs 34 (%85); p<0,001], sevelamer [17 (%22,7) vs 24 (%60); p<0,001] ve kalsimimetik [9 (%12) vs 14 (%35); p=0,007] kullanım oranına ve daha düşük ferritin [159 (88-259) ng/mL vs 323 (170-495) ng/mL; p=0,001] düzeyine sahiptiler. RRF’li hastalarda rGFH’nin, Hb (r=0,274; p=0,017) ve nPCR (r=0,251; p=0,030) ile pozitif korelasyon gösterdiği görüldü. Sonuç: Çalışmamızda PD hastalarında RRF’nin, anemi tedavisine, fosfor kontrolüne ve beslenme belirteçlerine olan olumlu etkileri gösterildi.