AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe think that careful patient selection in the preoperative period will reduce the probability of the thoracotomy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: In this study is to evaluate the preoperative risk factors and compare the complications of patients who underwent diagnostic VATS for interstitial lung diseases in our clinic and patients who started thoracoscopic and converted to thoracotomy. Methods: Patients who underwent VATS due to interstitial lung disease between January 2010 and December 2019 in our clinic were included in the study. In the study, patients were evaluated under 2 groups. There are 159 patients who underwent VATS wedge (Group-V) and 29 patients who started with VATS and converted to thoracotomy (Group-T) due to unexpected intraoperative complications. Results: There was no significant difference between VATS and thoracotomy groups in terms of demographic characteristics, except for a history of tuberculosis. The most common postoperative pathology was unusual interstitial pneumonia (n=56, 28%). Complications were observed in 17 patients (9%). Prolonged air leak in 5 patients, pneumothorax after postoperative drain removal in 3 patients, wound infection requiring revision in 3 patients, respiratory failure requiring non-invasive mechanical ventilation in 6 patients developed. Mortality occurred in 5 patients (2.7%) in the first 30 days postoperatively. Conversion from VATS to thoracotomy occurred due to a previous history of tuberculosis and widespread pleural adhesions. Conclusion: Although revealing in videothoracoscopic surgery is considered to be a failure, postoperative complication and mortality rates were found to be similar to VATS. The main risk factor for conversion to thoracotomy is tuberculous sequelae observed in preoperative thoracic CT and perioperative pleural diffuse adhesions. Therefore, VATS is a reliable and applicable method in interstitial lung disease (ILD). We think that careful patient selection in the preoperative period will reduce the probability of the thoracotomy.
Özet
Amaç: Bizim bu çalışmadaki amacımız, kliniğimizde interstisyel akciğer hastalıkları nedeniyle tanısal video yardımlı toraks cerrahisi (VATS) yapılan hastalar ile torakoskopik başlayıp torakotomiye dönülen hastaların preoperatif risk faktörlerinin değerlendirilmesi ve komplikasyonlarının karşılaştırılmasıdır. Yöntemler: Kliniğimizde Ocak 2010 ile Aralık 2019 tarihleri arasında, interstisyel akciğer hastalığı nedeniyle VATS yapılan hastalar çalışmaya alındı. Çalışmada hastalar 2 grup altında değerlendirilmiştir. VATS ile wedge (Grup-V) yapılan 159 hasta, VATS ile başlanıp intraoperatif beklenmedik komplikasyonlar nedeniyle torakotomiye dönülen (Grup-T) 29 hasta bulunmaktadır. Bulgular: VATS ve torakotomi grupları arasında tüberküloz öyküsü dışında demografik özellikler açısından anlamlı fark saptanmadı. Postoperatif en sık saptanan patoloji unusual interstisyel pnömoni (n=56, %28) idi. On yedi hastada (%9) komplikasyon izlendi. Beş hastada uzamış hava kaçağı, 3 hastada postoperatif dren çekilmesi sonrasında pnömotoraks, 3 hastada revizyon gerektiren yara yeri enfeksiyonu, 6 hastada non-invaziv mekanik ventilasyon ihtiyacı gerektiren solunum yetersizliği gelişmiştir. 5 hastada (%2,7) postoperatif ilk 30 günde mortalite meydana gelmiştir. VATS’dan torakotomiye dönüş, geçirilmiş tüberküloz öyküsü ve yaygın yapışıklıklar nedeniyle meydana geldi. Sonuç: Videotorakoskopik cerrahide açığa dönmek her ne kadar başarısızlık olarak düşünülse de, postoperatif komplikasyon ve mortalite oranları VATS ile benzer olarak saptanmıştır. Torakotomiye dönmedeki başlıca risk faktörleri preoperatif toraks BT’de izlenen tüberküloz sekelleri ve peroperatif saptanan plevral yaygın yapışıklıklar olarak saptandı. Bu nedenle interstisyel akciğer hastalıklarında (İAH), VATS güvenilir ve uygulanabilir bir yöntemdir. Preoperatif dönemde dikkatli hasta seçimi ile açığa dönme olasılığının azalacağı düşüncesindeyiz.