Journals / Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 14 - Sayı: 40

MUHAMMED B. EŞREF ES-SEMERKANDȊ’NİN ASTRONOMİ ANLAYIŞI ve KEVNİ AYETLER BAĞLAMINDA TEFSİR METODU

Pages
423–444
Publication Date
2017-12-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu amaçla astronomi tarihi ile ilgili verilerle onun bu sahadaki yetkinliğini, kullandığı ayetler çerçevesinde de tefsir metodundaki nitelikleri anlamaya gayret göstereceğiz.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz İslam kelamının ana konusunu teşkil eden ulûhiyyet bağlamında incelenen en önemli mevzu Allah’ın varlığı ve birliğidir.
📊
Key Findings & Data:Farklı birçok ispat yöntemini kullansalar da kelam âlimleri evrendeki düzen ve değişimin Allah’ın yaratmadaki mükemmelliğini gösteren başat delil olduğunu düşünmüşlerdir.Semerkandî, İlmü'l-Ȃfȃk ve'l-Enfüs adlı eserinde marifetullahın bireyin kendinde ve evrende var olan hikmetli ve mükemmel yaratışı düşünmesiyle gerçekleşebileceğini gösterme gayretindedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu amaçla astronomi tarihi ile ilgili verilerle onun bu sahadaki yetkinliğini, kullandığı ayetler çerçevesinde de tefsir metodundaki nitelikleri anlamaya gayret göstereceğiz.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Astronomi · Marifetullah · İsbat-ı Vacip

Özet

Öz İslam kelamının ana konusunu teşkil eden ulûhiyyet bağlamında incelenen en önemli mevzu Allah’ın varlığı ve birliğidir. Bu açıdan kelamcılar Allah-âlem ilişkisi çerçevesinde Allah’ın yaratma eylemi ile ilgili tavrını ortaya koyarken öncelikle O’nun tek ve eşsiz olduğunu ispata çalışmışlardır. İsbat-ı vacip ile ilgili delillerin dayandığı yegâne husus tevhid fikridir. Farklı birçok ispat yöntemini kullansalar da kelam âlimleri evrendeki düzen ve değişimin Allah’ın yaratmadaki mükemmelliğini gösteren başat delil olduğunu düşünmüşlerdir.Semerkandî, İlmü'l-Ȃfȃk ve'l-Enfüs adlı eserinde marifetullahın bireyin kendinde ve evrende var olan hikmetli ve mükemmel yaratışı düşünmesiyle gerçekleşebileceğini gösterme gayretindedir. Müellif genel olarak Allah’ın varlığı ve birliğini ortaya koymayı amaçladığı bu eserinde gök cisimlerini ve hareketlerini incelemek suretiyle Allah-âlem ilişkisinin önemli bir boyutuna dikkat çekmiştir. O, astronomik gözlem ve hesaplamalarla elde ettiği bilgileri Allah’ın eşsiz iradesinin ve etkin kudretinin sonucu olarak görmüştür. Ayrıca o, gök cisimlerinde yer alan düzen ve mükemmelliğin bireyi Allah’ın bilinmesine götüren en güzel yollardan biri olarak değerlendirmiştir. Semerkandî, Allah’ın evreni yoktan yarattığını ve her an da yaratma eylemi içerisinde olduğunu göstermek amacıyla Kur’an’da yer alan konuya uygun ayetleri sistematik bir tarzda kullanmıştır. Bu minvalde evrendeki düzen ve değişim ile Kur’an’ın ayetlerini konuyu izah etme bağlamında kullanan müellifin tefsir yöntemi ile ilgili bazı malumatlara ulaşmaya çalıştık. Tamamlanmamış bir tefsir eseri olduğunu bildiğimiz Semerkandî’nin ayetleri yorumlarken nasıl bir usule sahip olduğunu anlamak onun ilmi kişiliğini tanımaya katkı sağlayacaktır. Bu amaçla astronomi tarihi ile ilgili verilerle onun bu sahadaki yetkinliğini, kullandığı ayetler çerçevesinde de tefsir metodundaki nitelikleri anlamaya gayret göstereceğiz.

🔖

Cite This Article

OKŞAR, Y. (2017). MUHAMMED B. EŞREF ES-SEMERKANDȊ’NİN ASTRONOMİ ANLAYIŞI ve KEVNİ AYETLER BAĞLAMINDA TEFSİR METODU. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 40, 423–444. https://ajindex.com/articles/267198

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Ak, M. (1999). İklim. c. XX. İstanbul: DİA, 28-30.
  2. Aristoteles (2011). Metafizik. (çev.: Ahmet Arslan). Ankara:
  3. Sosyal Yayınları. (2013) Gökyüzü Üzerine. (çev.: Saffet Babür). c. II. Ankara:
  4. BilgeSu Yayıncılık. Atay, H. (2001). Farabî'nin Üç Eseri (Mutluluğu Kazanma-Eflatun Felsefesi-Aristo Felsefesi). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
  5. Bayraktar, M. (2012). İslâm'da Bilim ve Teknoloji Tarihi. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
  6. Baga, M. S. (2015). el-İşârât'ın “Garip” Bir Şerhinin Müellifi: Şemsüddin Semerkandî ve Beşârâtü’l-işârât Adlı Eseri. Bingöl Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 226-227, 221-246. el-Bercendî, H. (1957). Şerh-u Tezkire fi İlmi'l-Hey'e. Riyad: King Saud University. Berberoğlu, E.O. (2014). Bilimsel Düşünmenin Gelişim Seyrinin Pragmatik Sonuçları. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 137, 135-150.
  7. Bilgili, F. M. ve Yavuz, Ö. (2011). Yöntem Bilim Bağlamında Doğa-Kur’an Eşdeğerliliği. Konya: Çizgi Kitabevi.
  8. Bulğen, M. (2010). Kelam İlminin Kozmolojik Boyutları ve Günümüz Kozmolojisi. M.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 52-53, 49-80.
  9. Cihan, A. K. (2000). Bilimler Tasnifi ve İbn Sina. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 438, 435-451.
  10. Copernicus, N. (2006). Gök Cisimlerinin Dönüşleri Üzerine. (çev.: Saffet Babür). İstanbul:
  11. Yapı Kredi Yayınları.
  12. Cushing, J. T. (2003). Fizikte Felsefi Kavramlar I. (çev.: B. Özgür Sarıoğlu) İstanbul: Sabancı Üniversitesi Yayınları.
  13. Çalışkan, N. (2010). Kur’an’da İnsanın Canlı ( Nebâtât-Hayvânât) Ve Cansız (Cemâdât) Varlıklarla İlişkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisan Tezi, Ankara Üniversitesi,
  14. Ankara. (2017). Kur’an’da İnsanın Varlıklarla İlişkisi, The Journal of Academic Social Science Studies, 249, 247-265.
  15. Çelebi. K. (2014). Keşfü'z-Zünûn. (çev.: Rüştü Balcı). c. II, Ankara:
  16. Türk Tarih Kurumu. Demir, H. (2011).
  17. Mit, Kozmos ve Akıl. Ankara: Sarkaç Yayınları. el-Endelüsî, S. (2014). Tabakâtü'l-Ümem (Milletlerin Bilim Tarihi). (çev.: Ramazan Şeşen). İstanbul: Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
  18. Euclid (2008). Euclıd's Elements Of Geometry. (Yunanca aslından çev.: Richard Fitzpatrick), 4. http://farside.ph.utexas.edu/Books/Euclid/Elements.pdf (Erişim Tarihi: 19.07.2017) Farabî (1989). İlimlerin Sayımı (İhsâu'l-Ulûm). (çev.: Ahmet Ateş). İstanbul:
  19. MEB. Fehd, T. (2000). İlm-i Ahkâm-ı Nücûm. c. XXII. İstanbul: DİA, 124-126. al-Hassani, S. T. S. (2010). 1001 İcat Dünyamızda İslam Mirası. (çev.: Salih Tahir). İstanbul:
  20. Foundation for Science. Işık, H. (2