Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2016 / Cilt: 8 - Sayı: 16

Türk Kamu Yönetiminde İyi Yönetişim Algısı: Isparta Örneği Good Governance Perception In Turkish Public Administration: Isparta

Pages
302–322
Publication Date
2016-09-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, kamu görevlileri, iyi yönetişim modelinin temel ilkelerinin Türk kamu kurum ve kuruluşlarının mevzuatına büyük ölçüde yansıdığı ancak henüz tam olarak uygulamaya konamadığı kanaatindedirler.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZETDünyada son dönemde yaşanmakta olan değişim süreci devletlerin kamu yönetimi sistemlerini de etkilemiştir.
📊
Key Findings & Data:Geleneksel yönetim anlayışı yerini vatandaşların talep ve beklentilerinin dikkate alındığı, yöneten ile yönetilen arasındaki uçurumun ortadan kalktığı, kamu hizmetlerinin daha etkin ve verimli biçimde yürütüldüğü bir yönetim modeline bırakmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, kamu görevlileri, iyi yönetişim modelinin temel ilkelerinin Türk kamu kurum ve kuruluşlarının mevzuatına büyük ölçüde yansıdığı ancak henüz tam olarak uygulamaya konamadığı kanaatindedirler.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler: Yönetişim · İyi Yönetişim · İyi Yönetişimin İlkeleri

Özet

ÖZETDünyada son dönemde yaşanmakta olan değişim süreci devletlerin kamu yönetimi sistemlerini de etkilemiştir. Geleneksel yönetim anlayışı yerini vatandaşların talep ve beklentilerinin dikkate alındığı, yöneten ile yönetilen arasındaki uçurumun ortadan kalktığı, kamu hizmetlerinin daha etkin ve verimli biçimde yürütüldüğü bir yönetim modeline bırakmaktadır. Bu yeni yaklaşıma “iyi yönetişim” adı verilmektedir. İyi yönetişim modelinin şeffaflık, hesap verebilirlik, eşitlik, etkinlik, hukukun üstünlüğü, katılım, cevap verebilirlik olmak üzere sekiz temel ilkesi bulunmaktadır.Bu çalışma, Isparta ilinde bulunan kamu kurum ve kuruluşlarında görev yapan kamu görevlilerinin “iyi yönetişim” kavramının yukarıda sayılan ilkelerine ilişkin algılarını, farkındalıklarını, bakış açılarını ve bilgilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, kamu görevlileri, iyi yönetişim modelinin temel ilkelerinin Türk kamu kurum ve kuruluşlarının mevzuatına büyük ölçüde yansıdığı ancak henüz tam olarak uygulamaya konamadığı kanaatindedirler.

🔖

Cite This Article

ALTAN, Y., TÜLÜCEOĞLU, S. (2016). Türk Kamu Yönetiminde İyi Yönetişim Algısı: Isparta Örneği Good Governance Perception In Turkish Public Administration: Isparta. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 16, 302–322. https://ajindex.com/articles/266508

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Afşar, Halil (2014), Yeni Kamu İşletmeciliği Ve Yönetişim Anlayışlarının Türk Kamu Yönetimine Yansımaları (Gençlik Ve Spor Bakanlığı Örneği), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Turgut Özal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Ak, Belma (2010), “Hipotez Testi” içinde: SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ed: Şeref Kalaycı, Ankara, Asil Yayın Dağıtım, (65-69).
  3. Aktan, Coşkun Can (2003),
  4. Değişim Çağında Devlet, Konya, Çizgi Kitabevi.
  5. Aktan, Coşkun Can (2008), “Demokrasi ve İyi Yönetişim”, Yerel Siyaset Dergisi, S: 2, (11-16).
  6. Aşula, Mustafa (1987), “Türkiye Avrupa Birliği İlişkileri Gelişme ve Perspektifler”, içinde: Avrupa Topluluğu ve Türkiye, Ed: Ömer BOZKURT, Ankara, TODAİE Yayınları, (43-44).
  7. Bahçavan, Gülay (2006),
  8. Yönetişim ve Türkiye Uygulaması, Yüksek Lisans Tezi, Konya, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Anabilim Dalı. Balcı, Asım (2005), “Türkiye-AB İlişkileri Perspektifinden Kamu Yönetim Sisteminin Yeniden Yapılandırılması”, Amme İdaresi Dergisi, 38(4), (23-37).
  9. Bayramoğlu, Sonay (2014), Yönetişim Zihniyeti Türkiye’de Üst Kurullar ve Siyasal İktidarın Dönüşümü, İstanbul,
  10. İletişim Yayınları.
  11. Çukurçayır, Mehmet Akif (2003), “Çok Boyutlu Bir Kavram Olarak Yönetişim”, Çağdaş Kamu Yönetimi I, Ed: Muhittin ACAR, Hüseyin ÖZGÜR, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım, (259-278).
  12. Demirci, Mustafa (2012), “Yönetişim Perspektifinden Kent Planlaması”, Yönetişim ve Yönetim Ekseninde Kamu Yönetimi, Ed: Fatma Neval GENÇ, Bursa, Ekin Basım Yayın Dağıtım, (137-173).
  13. DPT (2006), Dokuzuncu Kalkınma Planı 2007-2013,
  14. Ankara,
  15. DPT Yayını. DPT (2007), Kamuda İyi Yönetişim Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Ankara,
  16. DPT Yayını. Güler, Birgül Ayman (2003), “Yönetişim: Tüm İktidar Sermayeye”, Praksis, 9(105), (93-116).
  17. Güler, Birgül Ayman (2013), Türkiye’nin Yönetimi Yapı, Ankara,
  18. İmge Kitabevi.
  19. Gündoğan, Ertuğrul (2010), “Yönetişim: Kavram, Kuram ve Boyutları”, içinde: Yönetişim: Kuram, Boyutlar ve Uygulama, Ed: M. Akif Çukurçayır, H. Tuğba Eroğlu, Hülya Ekşi Uğuz, Konya, Çizgi Kitabevi.
  20. Hirst, Paul (2000), “Democracy and Governance”, içinde: Understanding Governance, Ed: Jean Pierre, New York: Oxford U. P., (13-35).
  21. Iqbal, Zafar.- Lewis Mervyn K. (2009), An Islamic Perspecitve on Governance New Horizons in Money and Finance, Edward Elgar Publishing, Cheltenham, United Kingdom, Edward Elgar Publishing Limited. Jessop, Bob (1995), “The Regulation Approach, Governance and Post-Fordism: Alternative Perspectives on Economic and Political Chang