Magnum çeşidi ise yaşanan yüksek sıcaklıklarda biyolojik verim ve tane verimini koruyabildiği için dikkat çekicidir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Öz Araştırma 2011-2012 yıllarında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme arazilerinde bazı ticari kuru fasulye çeşitlerinin verim ve verim unsurlarını incelemek amacıyla yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Yürütülen çalışma, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuş olup, araştırmada tane için tescil edilmiş Nassau, Balkız, Gina, Bourgondia, Magnum, Başpınar, Romano çeşitleri ile SF08/03 nolu hat kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Magnum çeşidi ise yaşanan yüksek sıcaklıklarda biyolojik verim ve tane verimini koruyabildiği için dikkat çekicidir.
Öz Araştırma 2011-2012 yıllarında Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme arazilerinde bazı ticari kuru fasulye çeşitlerinin verim ve verim unsurlarını incelemek amacıyla yürütülmüştür. Yürütülen çalışma, tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuş olup, araştırmada tane için tescil edilmiş Nassau, Balkız, Gina, Bourgondia, Magnum, Başpınar, Romano çeşitleri ile SF08/03 nolu hat kullanılmıştır. Sonuç olarak Balkız çeşidinin tane verimi ve önemli verim unsurları bakımından diğer çeşitlere oranla daha üstün performans gösterdiği ve bölge için önerilebileceği belirlenmiştir. Magnum çeşidi ise yaşanan yüksek sıcaklıklarda biyolojik verim ve tane verimini koruyabildiği için dikkat çekicidir.
İYİGÜN, T., KAYAN, N. (2019). Bazı fasulye genotiplerinin Eskişehir koşullarına uyum yetenekleri. Akademik Ziraat Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 2, 291–300. https://ajindex.com/articles/262023
Adak, M.S., Kayan, N., Benlioğlu, B., 2015. Yemeklik tane baklagiller üretiminde değişimler ve yeni arayışlar. Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi (12-16 Ocak 2015, Ankara) Bildirileri, 1: 387-399.
Akçin, A., 1974. Erzurum şartlarında yetiştirilen kuru fasulye çeşitlerinde gübreleme, ekim zamanı ve sıra aralığının tane verimine etkisi ile bu çeşitlerin bazı fenolojik, morfolojik ve teknolojik karakterleri üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 157: 1-112.
Anlarsal, A.E., Yücel, C., Özveren, D., 2000. Çukurova koşullarında bazı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) çeşitlerinde tane verimi ve verimle ilgili özellikler ile bu özellikler arası ilişkilerin saptanması. Turkish J of Agricultural and Forestry, 24: 19–29. Anonim, 2012. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Eskişehir Toprak ve Su kaynakları Araştırma Enstitüsü, Toprak Analiz Raporu, Eskişehir. Ashraf, M., Hafeez, M., 2004. Thermotolerance of pearl millet and maize at early growth stages: Growth and nutrient relations. Biologia Plantarum, 48 (1): 81–86.
Aytekin, R.İ., Çalışkan, S., 2015. Fasulyede büyüme ve gelişme dönemleri. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 3 (2): 84-93.
Babagil, G.E., Tozlu, E., Dizikısa, T., 2011. Erzincan ve Hınıs ekolojik koşullarında yetiştirilen bazı kuru fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinin verim ve verim unsurlarının belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 42 (1): 11-17.
Bozoğlu, H., 1995. Kuru Fasulyede (Phaseolus vulgaris L.) Bazı Tarımsal Özelliklerinin Genotip x Çevre İnteraksiyonu ve Kalıtım Derecelerinin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamış), Doktora Tezi, Samsun, 99 s. Bozoğlu, H., Gülümser, A., 2000. Kuru fasulyede (Phaseolus vulgaris L.) bazı tarımsal özelliklerin genotip çevre interaksiyonları ve stabilitelerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 24: 211-220.
Ceyhan, E., Önder, M., Kahramani, A., 2009. Fasulye genotiplerinin bazı tarımsal özelliklerinin belirlenmesi. Selçuk Üniversitesi Selçuk Gıda ve Tarım Bilimleri Dergisi, 23 (49): 67-73.
Çiftçi, C.Y., Şehirali, S., 1984. Fasulye (Phaseolus vulgaris L.) çeşitlerinde değişik özelliklerin fenotipik ve genotipik farklılıklarının saptanması. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yayınları, TB 4:1-17.
Demircan, Ş., 2018. Yüksek Tane Verimli Kuru Fasulye Hatlarının Geliştirilmesi. Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü (Basılmamı